VC değişti 90’ların sonlarında genç bir girişimci olarak Sand Hill Yolu’ndaki kaldırımları ezip geçtiğimden beri çok şey var.
Sermayenin gelmesi zordu ve kurucular, şirketlerini desteklemeleri için VC’lere pratikte yalvarmak zorunda kaldılar. Finansman seçeneklerimiz bir avuç mavi çipli firma ve başarılı melek ağlarıyla sınırlıydı. Yirmi yıl sonra, her zamankinden daha fazla kaynaktan akan para var ve öz sermaye bir meta haline geldi.
Günümüz piyasasında, VC’lerin paralarını satmak için çalışmak zorunda oldukları hissini duymak nadir değildir. Artık yatırımcıların kurucularına sadece bir çek kesmekten daha fazlasını yapacaklarını göstermeleri gereken “katma değerli risk sermayesi” çağındayız. Bu bir güç değişikliği ve bu VC’lerin kuruculara verdiği satış konuşması, yolun her adımında yanlarında olacak gerçek ortaklar olacakları yönünde.
Ancak çoğu zaman kurucular, bu katma değerli hizmetlerin kısa bir son kullanma tarihine sahip olmasının zor yolunu keşfederler.
Portföyümüzdeki kurucuları araştırdığımızda, en iyi niyetli yatırımcıların bile, ön sözleşmeyi imzaladıkları andan itibaren 90 günden sonra nadiren çok fazla katma değer sağladığını gördük. Bu noktada, yatırımcının katılımı, üç aylık yönetim kurulu toplantısına katılımlarıyla sınırlıdır – ve bu, baş yatırımcıdır.
Pek çok VC, kendilerini finansör olarak görse de, nihayetinde kurucularına bir hizmet sunarlar.
Diğer katılımcıların çoğu, ara sıra yapılan tanıtımların yanı sıra, kontrollerinin ötesinde hiçbir ek değer sağlamaz. Kurucularımızın bize söylediklerine göre, üst sınır tablosuna katkıda bulunanların %20’si, kurucularının stratejik bağlantılar kurmasına bile yardımcı olmuyor. Paralarını çömleğe atıp gözden kayboluyorlar.
Yatırımcı parasının serbestçe aktığı bir dünyada, katma değer sağlamayan VC’ler ölü ağırlıktır. Yine de, yeni bir tur başlatma zamanı geldiğinde, sözleşmeyle müzakere edilen orantılı haklarını her zaman kullanırlar. Sınır tablosundaki varlıkları, diğer VC’leri kurucuları için daha fazla çalışmaktan alıkoyuyor.
Sonuçta, her ikisinin de masada bir yer tutması garantiliyse, neden kurucuları için akranlarından daha fazlasını yapsınlar?
“Her zaman böyle oldu” iyi bir bahane değil. Kurucuların yatırımcılarını daha yüksek bir standartta tutmalarının ve şirketlerini ölçeklendirirken sürekli destek sağlamalarında ısrar etmelerinin zamanı geldi. Geleneksel orantılı hakları kaldırmanın zamanı geldi.
Bir dönem sayfasında, orantılı madde, bir yatırımcıya, gelecekteki turlara yatırım yaparak şirketteki özsermaye payını koruma (veya artırma) hakkını garanti eder. Yatırımcının kurucuları için vurması gereken hiçbir koşul veya KPI yoktur. Orantılı haklar sadece anlaşmanın bir parçası.
Gerçekte, orantılı olarak, VC’lerin kabul ettiği muazzam bir ayrıcalıktır. Artık sermaye bir meta olduğuna göre, kurucular gelecekteki turlara yatırım yapma hakkının katma değer sergilemeye bağlı olmasını talep edebilir ve etmelidirler. Bunu, yalnızca ortaklığa sermayeden daha fazlasını getiren yatırımcılara verilen yeni bir orantı türü olan “performans oranı” olarak düşünün.
