Petrol şirketleri, iklimi pişirmeden fosil yakıtları yakmaya devam etmemizi sağlayacak süper havalı teknolojileri dünyaya anlatmaya bayılıyor.. Ancak bu teknolojiler büyük ölçüde saçmalık.
yeni bir bildiri Global Witness belgelerinden ne kadar heyecanlı mavi hidrojen tesisi karbon yakalama ve depolama (CCS) ile Shell’e ait olan, sera gazının yalnızca bir kısmını yakalıyor Şirketin iddia ettiği emisyonlar. Aslında, bu yaratıldı daha fazla Beş yıllık operasyonunda yakalandığından daha fazla emisyon.
Edmonton yakınlarında bulunan Quest fabrikası, Alberta, doğal gazdan mavi hidrojen (çok abartılı yeni bir yakıt türü) oluşturmak için tasarlanmış bir tesis ve süreçten kaynaklanan karbon emisyonlarını yeraltında depolamak için eşlik eden bir CCS mekanizması. Shell, 2015 yılının sonlarında faaliyete geçen Quest fabrikasının 5 milyon tondan fazla karbondioksiti durdurduğunu söyledi.—”beklenenden daha fazla CO2″, Shell’in web sitesi iddiaları-atmosfere girmekten.
Şirketin, CCS tesisinin ne kadar iyi performans gösterdiğini raporlaması gerekiyor Kanada hükümetine. Ve rakamlar biraz daha az şey söylüyor gül rengi hikaye bundan daha Shell halka anlatıyor. bu Rakamlar, mavi hidrojeni oluşturmak için kullandığı süreçten kaynaklanan emisyonların yaklaşık %80’inin yakalandığını gösteriyor. Ancak bu emisyonlar, tesisin gerçek emisyonlarının yalnızca %60’ını oluşturmaktadır. Global Witness, tesisten kaynaklanan diğer karbon emisyonlarının, bu sürecin bir yan ürünü olan ve Shell’in rapor etmesi gerekmeyen bir atık akışından geldiğini tespit etti. Bu, tesisin CCS bölümünün tesisin emisyonlarının yalnızca %60’ının %80’ini yakaladığı anlamına gelir; bu matematik Quest’in genel emisyonlarının %50’sinin biraz altına denk gelir.
Rapor yazarı Dominic Eagleton, “Shell’in bu anlamda halkı yanılttığını ve bize hikayenin yalnızca bir tarafını verdiğini düşünüyoruz” dedi. Vice söyledi.
Var ayrıca Shell’in yaptığı Quest fabrikasının arkasındaki CCS denkleminin bölümleri olumsuzluk Global Tanık raporu, ayak izini daha da kirli hale getirdiğini iddia ediyor. CCS sistemleri herkesin bildiği gibi enerji yoğundur ve Quest sisteminin emisyonları yakalama ve depolama sürecinde harcadığı enerji Shell’in hükümete bildirdiği rakamlara dahil değildir. Mavi hidrojenin birincil bileşeni olan doğal gazın tedarik zincirinden kaynaklanan metan emisyonları da büyük bir sorundur ve benzer şekilde Shell’in %80’lik rakamına dahil değildir.
Hesaplanan bu iki ek girdiyle Global Witness, Quest fabrikasının açılışından 2019’a kadar atmosfere 7,5 milyon tondan fazla sera gazı saldığını tahmin ediyor, bu da Shell’in ele geçirdiğinden yaklaşık 2,5 milyon ton daha fazla. Başka bir deyişle, Quest fabrikasının tüm yaşam döngüsüyle ilişkili genel yıllık emisyonların yalnızca %39’u gerçekten yakalanıyor. (Bir Shell sözcüsü Vice’a Quest fabrikasının karbon yakalama konusunda “beklentilerimizi karşıladığını veya aştığını” söyledi, ancak Global Witness’ın 7,5 milyon ton rakamı hakkında doğrudan yorum yapmadı.)
Büyük bir tantanayla inşa edilen ve açılan Quest tesisi, hem mavi hidrojen hem de CCS teknolojileri için bir test vakası olacaktı; Tesisin inşası 1 milyar dolara mal oldu ve bu paranın 650 milyon dolarından fazlası Kanada hükümetinin sübvansiyonlarından geliyor. Shell ise tesisi başarıyla döndürüyor.
“Shell Kanada başkanı Michael Crothers, karbon yakalama ve depolamanın yaygın olarak benimsenmesi, dünyanın şu anda iklim sorununun çözülmesine yardımcı olmak için ihtiyaç duyduğu temel çözümlerden biri” dedi. Beyan Bitki 5 milyona ulaştıktan sonra 2020’de ton işareti. “Çalıştığı beşinci yılında Quest, karbon yakalama ve depolamanın nasıl çalıştığına dair gelişen bir örnek olmaya devam ediyor; CO2 emisyonlarını düşürmeye önemli bir katkı sağlayabileceğini ve beklenenden daha düşük bir maliyetle gösterebileceğini gösteriyor.”
Ancak bu rapordaki matematik, aşırı abartılmış, erken aşama ile karşılaştırıldığında, gerçek emisyonların gerçekliğinin en son örneğidir. teknoloji. A geçen yaz yayınlanan çalışma mavi hidrojenin aslında doğal gazdan daha büyük bir sera gazı ayak izine sahip olduğunu, büyük ölçüde hidrojeni yapmak için gazın üretimi ve taşınmasında oluşturulan metan emisyonları sayesinde buldu. haline gelen CCS, anahtar lynchpin birçok petrol ve gaz şirketinin iklim politikaları ve vaatlerinin, ayrıca sürekli olarak güvenilmez bir teknoloji olduğunu kanıtlamıştır. Kasım ayında, Chevron ödemeyi kabul etti 140 milyon dolar civarında Avustralya’daki CCS tesisinin emisyonlarının en az %80’ini yakalama hedeflerini karşılayamamasının ardından karbon denkleştirmelerinde.
Eagleton, Vice’a verdiği demeçte, “Shell, Alberta tesisindeki karbon yakalama tesisini, karbon yakalama teknolojisinin karbon emisyonlarını azaltmanın etkili bir yolu olduğunu gösterdiği şeklinde tanımladı, oysa araştırmamız durumun açıkça böyle olmadığını gösteriyor” dedi.. Bu, yalnızca Kanada’da değil, tüm dünyada hükümetler için bir uyandırma çağrısı olmalıdır.”
