Bu ayın başlarında, Moon Knight’ın Marvel TV şovlarına olan ilgimi nasıl öldürdüğünü açıklayan bir makale yazdım. Tüm parçayı burada yeniden yazmayacağım, ama özetle, Disney Plus şovunu fazlasıyla sıkıcı buldum ve daha fazlasını izleme hevesim daha üçüncü bölümün son jeneriğine ulaşmadan azaldı.
Marvel hayranlarından gelen bu “sıcak görüşe” tutkulu bir yanıttan ve dördüncü bölümün diziyi yeni bir yöne götüreceğine dair bana güvence veren meslektaşlarımdan gelen bazı ısrarlardan sonra, irademi toplamaya ve Moon Knight’a ikinci bir şans vermeye karar verdim.
Ne yazık ki, Moon Knight dördüncü bölüm, ilk çekimimi kristalize etmekten başka bir şey yapmadı. Moon Knight, Falcon ve Winter Soldier’ın yanında yer alıyor, What If…? ve bir Marvel TV şovu olarak Hawkeye, zevkten ziyade görev duygusuyla izliyormuşum gibi hissediyorum. Steven ve Marc’a özürlerimi ilet ama resmi olarak Moon Knight ile işim bitti. Üçüncü bir şans olmayacak – evet, Moon Knight 5. bölüm çıktığını biliyorum.
Uyarı: Aşağıda, dördüncü bölüme kadar Moon Knight için tam spoiler bulunmaktadır, bu yüzden şovu henüz izlemediyseniz okumaya devam etmeyin. Tabii ki, tam olarak yapmanızı tavsiye etmiyorum, ancak bu sizin seçiminiz.
Moon Knight acı verici bir şekilde meh
Moon Knight ile benim için geri dönüşü olmayan nokta, Marc/Steven’ın Büyük İskender’in mezarını keşfederken göğsünden defalarca vurulması ve ardından bir akıl hastanesinde uyanmasıyla dördüncü bölümün büyük dönüşü sırasında geldi.
Bu dramatik anın amacı açıkça seyirciyi kendinden uzaklaştırmak. Bu noktaya kadar tüm gösterinin sadece ana karakterin zihninin bir yanılsaması olup olmadığını sorgulamanız gerekir. Bunun yerine, dizinin bu kadar öngörülebilir ve yorucu bir yöne gitmesi beni hayal kırıklığına uğrattı. Kabul ediyorum, beşinci bölümün onun bükülmesine daha fazla bağlam sağlaması için her türlü olasılık var, ancak gerçekten öğrenmek ilgimi çekmiyor.
Moon Knight ile ilgili en büyük sorunum, Marc veya Steven’ı gerçekten önemsememin başından beri kötü bir iş çıkarmış olması. [Editor’s note: I’ve told Rory this gets better in episode 5, but it appears that would be one too many episodes]. Oscar Isaac gibi fantastik bir aktörün dissosiyatif kimlik bozukluğu olan bir karakteri canlandırması merak uyandırıcı olmalı, ancak pratikte bu, Isaac’in sadece bir karakter yerine gerçekten umurumda olmayan iki karakteri oynamasıyla sonuçlandı.
Mısır mitolojisine odaklanmak biraz az pişmiş olsa da belli belirsiz ilginç, ancak Marc, Steven ve Layla (May Calamawy) arasındaki garip aşk üçgeni beni üşüttü. Aslında, Loki serisindeki Loki ve Sylvie arasındaki ilişkiden bile daha kötü yazılmış olduğunu iddia ediyorum – ve bu, etkileşimlerini çoğunlukla tuhaf bulduğum için bir şey söylüyor.
Ancak dizide en sevmediğim karakter Arthur Harrow olmalı. Ethan Hawke başka bir mükemmel aktör, ancak bu rolle neredeyse hiç ilgisiz görünüyor. Bu ona bir hakaret değil, aynı düşük kaliteli malzemeyi teslim ediyor olsaydım, aynı derecede sıkılmış görünürdüm. Dizinin çoğu için, Harrow tekerleklerini döndürüyor. Karakterin ekranda neredeyse hiç varlığı yok ve motivasyonu genel. MCU, düz kötü adamların payına sahip ve Harrow, en kötüler arasında hemen orada yer alıyor.
Dört bölüm ve Moon Knight, kendimi yatırım hissetmediğim karakterlerden oluşuyor ve dayanılmaz derecede mülayim ve sınırda tutarsızlık arasında salınan bir çekirdek arsa anlatıyor. Moon Knight’ın başrol oynadığı makul derecede eğlenceli aksiyon sahneleri bile çok az ve kesinlikle beni meşgul edecek kadar düzenli değil.
Moon Knight’ın MCU sorunu var
Moon Knight’ın bu kadar övgü almasına şaşırdığım bir yönü, MCU’dan ne kadar kopuk olduğu. Aslında, hatırladığım kadarıyla, dört bölümden sonra kısa bir Madripoor referansı dışında neredeyse hiçbir referans yoktu veya gösterinin birbirine bağlı çizgi roman evreninde geçtiğine dair göstergeler bile yoktu.
Elbette, markası sayesinde öyle olduğunu biliyoruz, ancak Moon Knight bugüne kadar tek bir MCU içeriği tüketmemiş biri tarafından kolayca takip edilebilir. Bu erişilebilirlik, bazıları tarafından olumlu olarak görülüyor ve hatta bazıları tarafından yenileyici olarak etiketleniyor. Ancak bu, Moon Knight’ın başarısının yalnızca kendi kalitesine bağlı olduğu anlamına geliyor ve benim açımdan bu iyi bir şey değil.
Hawkeye, oldukça hayal kırıklığı yaratan ama yine de daha geniş MCU ile yakın bağları nedeniyle bitirmeye mecbur hissettiğim bir gösterinin harika bir örneği. Moon Knight bu bağlantıya sahip değil, bu yüzden diziyi baştan sona görme motivasyonum tamamen Marc/Steven’ın hikayesini sonuna kadar görme arzuma dayanıyor. Bu benim için tam olarak güçlü bir teşvik değil.
Her Marvel şovunun veya filminin, MCU’nun önceki bölümlerine yapılan geri aramalardan ve göz kırpan referanslardan oluşan bir hayran hizmeti koleksiyonu olması gerektiğini önermiyorum, ancak Moon Knight’ın mega franchise’daki yerinin dört bölümden sonra biraz net olmasını isterdim . Tabii ki, bu muhtemelen daha sonraki bir tarihte açıklanacak, ancak şimdilik Moon Knight, şimdiye kadarki en atlanabilir MCU içeriklerinden biri gibi görünüyor.
Moon Knight için zaman tükendi (benim için)
Şimdi toplam altı bölümden dördünü izledikten sonra, neden askere gitmediğimi merak edebilirsiniz. Ne de olsa, sadece iki bölüm kaldı, dizi güçlü biterse diye onları izlemenin ne zararı var?
Yeni başlayanlar için, bugüne kadar tüm Marvel TV şovları tatmin edici bir notla bitirmek için mücadele etti. En çok keyif aldığım MCU serisi WandaVision bile eve girerken oldukça sarsıcı bir sonla tökezledi. Belki Moon Knight aykırı olacak, ancak dördüncü bölüme kadar dizinin kalitesini dikkate almayacağına bahse girerim.
MCU’nun titrek final serisini bir kenara koysam bile, sezonun sadece üçte biri kala Moon Knight’dan ayrılmamın ana nedeni, zaten kapılmayan bir şova çok fazla zaman ayırmış olmam. en başından beri ben
Pek çok insan gibi, boş zamanım da çok değerli ve izlemeye başlamam ve devam ettirmem gereken çok büyük ve dizginlenemez bir dizi dizim var. Moon Knight’ın son iki bölümünü izlemek için harcadığım zaman, çok daha fazla keyif alacağım birçok şeyi izlemek için kullanılabilir.
Belirtildiği gibi, üçüncü bölümden sonra Moon Knight’dan vazgeçmeye hazırdım ama bir sonraki bölümü hakkında bazı olumlu sözler duyduktan sonra diziye bir şans daha vermeye karar verdim. Bu hatayı tekrarlamayacağım.
Hala MCU ile işim bitmedi
Moon Knight ile ilgili bir önceki yazımda da sonuca vardığım gibi, MCU’ya olan yaklaşımım kesinlikle biraz daha seçici olacak. Örneğin, Ms. Marvel veya She-Hulk izlemeye başlarsam ve ilk veya iki bölümün tıklamadığını görürsem, muhtemelen devam edeceğim. Artık kendimi bir zorunluluk duygusuyla her bir Marvel TV şovunu izlemeye zorlamayacağım.
Beni yanlış anlama, yaklaşan birçok MCU projesi için hala çok heyecanlıyım. Doctor Strange in the Multiverse of Madness ve Thor: Love and Thunder’ı açılış gecesinde göreceğime inansanız iyi olur ve bu yıl Disney Plus’ta Secret Invasion’ın galasını sabırsızlıkla bekliyorum.
Ancak, Moon Knight’ı bitirmeyeceğim. En azından yakın zamanda değil. Ve ileriye dönük olarak, MCU’nun bir parçası benimle konuşmuyorsa, inatla bitirmek zorunda hissetmeyeceğim. Artık döngüde kalmak için kimsenin MCU’nun her saniyesini tam anlamıyla izlemesi gerektiğinden emin değilim. MCU her zamankinden daha geniş olacak şekilde genişliyor, bu yüzden keşfetmek istediğim köşeleri seçmenin zamanı geldi.
