Yeni araştırmalar, kedilerin sahiplerinin sesini bir yabancınınkinden ayırt edebildiğini ve aynı zamanda sahiplerinin özellikle onlarla ne zaman konuştuğunu belirleyebildiğini gösteriyor. Bulgular, kedilerin gerçekten de insanlarla güçlü sosyal bağlar kurabildiğini gösteren en son bulgulardır.
Yıllardır, baş yazar Charlotte de Mouzon ve Paris Nanterre Üniversitesi Karşılaştırmalı Etoloji ve Biliş Laboratuvarı’ndaki ekibi, kedi-insan ilişkilerinin inceliklerini inceliyor. Örneğin, bu ayın başlarında, yayınlanan Kedi sahiplerinin – köpek sahipleri gibi – sevgili kedileriyle konuşurken, genellikle perdelerini artırarak farklı bir ses çıkarma eğiliminde olduklarını gösteren bir araştırma. Bu yeni AraştırmaPazartesi günü Animal Cognition dergisinde yayınlanan , bu etkileşimlerin kedi tarafına baktı.
Ekip, büyük ölçüde kedilerin evlerinde gerçekleşen deneylerinde yer almak için 16 kediyi ağılda tutmayı başardı. Araştırmacılar, kedilerin sahiplerinin veya yabancı bir kadının önceden kaydedilmiş seslerini dinlemesini içeren üç senaryo oluşturdu. Tepkileri için güvenilir bir temel oluşturmak için, kediler aynı üç ses kaydını dinledi, ardından dördüncü kayıt için belirgin bir ses veya ton değişikliği, ardından beşinci kez orijinal kayda geri döndü. Kedinin davranışı dördüncü kayda yanıt olarak değiştiyse ve beşinci kayda yanıt olarak tekrar değiştiyse, bu, kedinin sesleri ayırt edebildiğini gösterir.
İlk senaryoda, kediler bir yabancının önceden kaydedilmiş sesini dinlediler, onlara isimleriyle hitap ettiler, sonra sahibinin sesi, sonra tekrar yabancının sesine döndüler. 16 kediden 10’unda kulaklarını sese doğru hareket ettirme, göz bebeklerini büyütme ya da sahibinin sesini duyduklarında genel olarak hareket etme gibi davranışlarda gözle görülür bir artış görüldü; yabancının sesi geri geldiğinde geri çevrilen davranışlar.
İkinci senaryoda, kediler sahiplerinin diğer insanlara yönelik konuşmalarını dinlediler, ardından bir kayıt sahibinin açıkça onlarla konuştuğunu kaydetti. Üçüncüsünde de aynı şeyi yapan bir yabancıyı dinlediler. Bu kez, kediler sahiplerinin “kedi konuşması” kullandığını duyduklarında, ekip 16 kedinin 10’unda davranış değişikliği gördü (bu 10 kedi, ilk deneyde belirgin tepki veren sekiz kediyi içeriyordu). Ancak kedilerin davranış yoğunluğu, yabancılardan haber aldıklarında, yabancılar kedi konuşmasına geçtikten sonra bile aynı seviyede kaldı.
Sonuç olarak, de Mouzon Gizmodo’ya verdiği demeçte, bulguların kedilerin gerçekten insan dili için bir kulağı olduğunu, ancak belki de sadece zaten aşina olduklarından geldiğini gösteriyor. Bir telefon görüşmesinde, “Kedilerin, sahipleri tarafından özellikle kendilerine yöneltilen konuşmaları, diğer insanlara yönelik konuşmalarından ayırt edebildiklerini bulduk” dedi.
Sonuçlar de Mouzon ve ekibi için biraz şaşırtıcıydı. Daha önce yapılan bazı araştırmalar belirtilen köpeklerin de yabancılar tarafından söylense bile “köpek konuşmasını” tanımlayıp tepki verebildiğini. Ve aynı şeyin, çalışmalarındaki kediler için de geçerli olacağını tahmin ettiler, ki bu gerçekleşmedi. Bu fark, tipik evcil kedinin, tipik köpek kadar çok sayıda yeni insana maruz kalmadığının bir işareti olabilir. Bu nedenle, araştırmacılar, ev dışında daha fazla insan deneyimine sahip kedilerin yabancılardan gelen kedi konuşmalarını tanıması ve farklı tepkiler vermesi olasıdır, diyor araştırmacılar.
En azından bilim adamları hayvanlara ne düşündüklerini soramadıkları için, hayvan davranışı araştırmalarından elde edilen bulguları yorumlamak her zaman bir zorluktur. Ve özellikle bu çalışma nispeten küçük bir örneklem büyüklüğüne sahiptir. Ancak de Mouzon, bebeklerin ve diğer hayvanların dünyayı nasıl algıladıklarını incelemek için kullanılan deneysel tasarımlarının sağlam sonuçlara varılmasına izin verdiğini düşünüyor. Ve bu çalışma tek başına kedilerin insanlarıyla benzersiz bir sosyal ilişki kurduklarını kanıtlamasa da, durumun böyle olduğunu öne süren tek araştırma parçası olmadığını belirtiyor.
“Kediler ve insanlar arasında bir bağ olduğunu gösteren başka bir kanıt. Ve bence bunu akılda tutmak önemli çünkü onlarca yıldır kedilerin çok bağımsız yaratıklar olduğunu, sadece yiyecek ve barınak istediklerini ve insanları umursamadıklarını düşünüyoruz” dedi. “Onlarla konuşma şeklimize özel bir tepki göstermeleri, bence onların dünyasında bir gıda tedarikçisinden daha fazlası olduğumuz anlamına geliyor.”
De Mouzon kedilerin ve insanların nasıl etkileşime girdiğini araştırmaya devam etmeyi planlıyor. Sahipleri ve kedileri arasındaki görsel ve dokunsal (dokunsal) ipuçları gibi, vokalin ötesinde farklı iletişim alanları hakkında daha fazla araştırma yapmaya başladı bile.
