Makine öğrenimi tarafından inşa edilen, kullanıcı tarafından oluşturulan parasal içeriği barındıran ve toplam oyuncu ajansını teşvik eden yaşam boyu, taranabilir gezegenlerle dolu bir metaverse. Bu, bouzword ile dolu, ‘LinkedIn Tech Bro’ açıklaması Proje Artemis. Ama PUBG’nin yaratıcısı ve şimdi Artemis’in arkasındaki itici güç olan Brendan’ın ‘Playerunknown’ Greene’nin sözleriyle, sadece “ne istersen yapabileceğiniz bir evren”.
Greene, birçok yönden, ‘Metavers’ teriminin kendi kendini itiraf ettiği düşünüldüğünde, böyle bir proje inşa etmek istemek için şaşırtıcı ve beklenmedik bir figür gibi hissediyor. Ancak, yeni stüdyosu, Amsterdam’daki Playerunknown Productions’ı ziyaret ederken ve Artemis’e güç verecek temel teknolojiyi test eden bir hayatta kalma oyunu olan Prologue’u oynamaya başladıktan sonra, aslında çok mantıklı.
Kendisi bir Arma modundan ortaya çıkan bir Dayz modundan Greene, Battle Royale türünü PUBG ile tasarladı. Zaten kurulmuş temellerden deneyimler yaratma yeteneği, doğal olarak, çok önem verdiği bir şeydir. Roblox ve Fortnite Creative gibi sanal alan oyunlarının kendilerini oyuncu tarafından oluşturulan deneyimler için harika platformlar olarak gördük, ancak Project Artemis daha da yüksek. Greene, her gezegen boyutlu dünyanın oyuncuların gidebileceği kendi “web sayfası” olarak hareket ettiği bir “3D internet” oluşturmak istiyor.
Esasen Artemis, hepsi aynı evrende var olan benzersiz, kullanıcı tarafından oluşturulan oyun ve sosyal deneyimlerden oluşan bir kütüphane olacak. Greene, “Dünyanın haritasını aldığınız bir tarayıcı var ve istediğiniz deneyime tıkladığınızda, oyuncunuzu sadece hızlı bir seyahat sistemi gibi o yere getirecek” diyor Greene. “Böylece, ‘Oh, bunların hepsi bu dünyadaki indie deneyimleri. Bunlar o dünyadaki topluluklar. ”
Belki savaşan klanlar ve medeniyetlerle dev bir MMO haline gelen bir gezegen var? Başka bir gezegendeki küçük bir adada, birisi bir Arena FPS deneyimi yaratabilir. Başka bir dünya, bir AI bot takımının sahipsiz bir kasabayı restore etmenize yardımcı olduğu şehir inşaatçısı tarzı bir deneyimi destekleyebilir. Bunlar Greene’nin konuşmamız sırasında hayal ettiği varsayımsal olasılıklardan bazıları ve Artemis ile desteklemek istediği şey.
Oyuncuların sahip olmasını ne kadar özgürlük istediği için bana iletişim kurmaya çalışırken, Greene bir röportaj sırasında şimdiye kadar duyduğum en rastgele ama unutulmaz cümlelerden biri olabilir: “Chanel dünyamızda bir ceket satıyorsa, bir ork nasıl uyuyoruz Ve Bir insan mı? ” Bu aceleyle unutmayacağım biri.
Tahmin edebileceğiniz gibi, bu kadar büyük ve çok yönlü bir evren inşa etmek için bazı ciddi teknoloji gereklidir-özellikle, No Man’s gökyüzünün yabancı gezegenlerinden ziyade inandırıcı, dünya benzeri dünyalarla dolu olmayı amaçladığı için. Artemis sonunda, çekirdeğinde bir makine öğrenme beyni olan kendi açık kaynaklı motorundan kaçacak ve bu büyük, gerçekçi, ayrıntılı dünyaları büyük ölçekte yaratacak. Bu yaz erken erişimde ortaya çıkan Prolog, bu teknoloji için ilk test yatağıdır. Haritası sadece 8 × 8 kilometre olmasına rağmen, belirli bir orman biyomuna dayanıyor ve makine öğrenme algoritmaları henüz tam potansiyellerine ulaşamıyor, yine de milyonlarca benzersiz, gezilebilir harita yaratabilir.
Greene, “Dünyalarımızın üretilme şeklini seviyorum, çünkü çok fazla olasılık var ve biraz garip bir bok ortaya çıkma şansı var” diyor. “Ama gerçek dünya bile biraz tuhaf boklarla dolu… prologun keşfedilmemesi gerekiyor, benzersiz olması gerekiyor [every time]bu yüzden sonunda keşfedilenleri görmekten heyecan duyuyorum. ”
Dünya Yaratılışı Greene’nin en çok hiper ve büyüleyici olan konusudur. Ekibinin, nehirlerin rüzgarları için daha gerçekçi vadiler ve uçurumlar yaparken elde ettiği atılımlardan bahsederken ateşli gülümsemeler ortaya çıkıyor. Bir geliştiricinin, motorun algoritması için bir istemi olarak şaka yollu bir şekilde şaka yollu bir şekilde koyduğunda, sadece Hollandalı ressamın sanat stiline benzeyen üretilen bir dünyanın uydu haritasını alması için bana bir ekran görüntüsünü göstermek için telefonunu heyecanla alıyor.
Playerunknown Productions, Prolog’da gördüğümüz hayatta kalma döngüsü gibi bu dünyalardaki deneyimleri oluşturmak için oyun geliştiricilerini işe alırken, stüdyo diğer alanlardan makine öğrenme sihirbazlarına da güveniyor. Greene, “Matematikçileri ve bilim adamlarını işe alıyoruz” diyor. “İnternet bir odadaki beş bilim adamı tarafından yaratıldı, bu yüzden bir sonraki versiyonunu yaratmaya çalışan beş bilim adamım var.”
Büyük tutkusu ve kapsamı göz önüne alındığında, Artemis çok uzak. “On yıl, umarım,” diyor bana. Bu zamanı doldurmak için, biraz gelir elde etmek ve elbette Artemis’in temel sütunlarını test eden PlayerUnknown Productions’ın üç bağımsız oyundan oluşan bir yol haritası var. Belirtildiği gibi, Prolog ilk’dir ve arazi teknolojisini adımlarına koymak için tasarlanmıştır. Ayrıca Greene’den iki oyunun ne gerektireceği konusunda bazı göstergeler almayı başardım.
“[That’ll arrive] Belki erken erişim Prolog ile bittikten üç yıl sonra – bence bu makul çünkü yeni bir takımı döndürmemiz gerekiyor. Bu daha büyük bir oyun. Ama evet, içsel olarak, 2028-ish gibi tereddütle, bir sonraki oyunu beklediğimizde, en azından erken erişim için.
“İkinci oyun daha büyük ölçekli etkileşim hakkında. Kontrol edebileceğiniz birim ordularınız olabilir mi? Kaldırabileceğiniz ve sömürebileceğiniz büyük ölçekli kaynak sistemlerine sahip olabilir misiniz? Yine, prologda ne yaptığımızı ölçeklendirmek, bazı hayatta kalma mekaniği almak ve daha fazla medeniyet yapmak, değil mi? Öyleyse daha büyük ölçeklerde, daha büyük oyuncu sayıları, 100 × 100 kilometre haritada yapmak, belki? Henüz kesin olarak bilmiyorum, ama daha büyük ölçekli ajan etkileşimini test etmeye odaklanıyor. ”
Artemis, on yılın tamamına tahsis edilmiş olsa bile, başarmak için çok fazla çaba ve yenilik gerektirecek yeni bir projedir. Teknik açıdan bakıldığında, büyük ölçüde makine öğrenimi ile güçlendirilirken, kavramsal olarak Greene’nin modding kökleri ve nihai yaratıcı platformu sağlama iştahı tarafından yönlendirilir. Ondan karamsarlık veya gerginlik benzeri bir benzeri alma girişimlerim başarısız oluyor. Stüdyoların iyi bilinen isimlerle nasıl döndüğünden bahsediyorum, bazıları ilk oyunlarını bile göndermeden. Nihayet 2030’da geldiğinde Artemis’in nasıl çok daha fazla rekabete sahip olabileceğini belirtiyorum. On yıllık artı bir kalkınma döngüsüne binecek kadar adanmış yatırımcıları ve hatta geliştiricileri bulmanın nasıl zor olması gerektiğini düşünüyorum. Bir zamanlar onu vurmaz ve sürekli gelişen bir yolculuğa hazırlanır.
Artemis’in erken vizyonunun önerdiği kadar devrimci ve önemli olacağından emin olduğumu söyleyemem. Bunun nedeni, Greene’e, ekibine ve inşa ettikleri teknolojiye inanmadığım için değil, çok uzakta ve genellikle anlaşılması zor bir ölçekte olduğu için. Project Artemis geldiğinde dünya çok farklı bir yer olacak – umarım yerini bulur.
