Herkese merhaba ve ZDNet’in günlük editoryal podcast’i ZD Tech’e hoş geldiniz. Benim ismim Clarisse Treillesve bugün sana açıklıyorum “sessiz bırakma” olgusu, profesyonel ve kişisel yaşamımızın sınırlarını nasıl yeniden çiziyor?.
Salgın sonrası iş dünyasında ortaya çıkan bir fenomen olan Molière’in dilinde “sessiz bırakma” veya “sessiz ayrılma”yı duymuş olabilirsiniz.
Bu ifade birkaç hafta önce TikTok sosyal ağında ortaya çıktı ancak bu konuda çok konuşulmasına neden oldu. Bu da bu kavramın anekdot olmaktan uzak olduğunu kanıtlıyor.
Daha az gayretli işçiler
Önce tanımına dönelim. Sessiz bırakmada “istifa” (veya “bırakma”) terimi vardır. Ama açık olalım, gerçekte ilgili çalışanlar işlerini gerçekten bırakmıyorlar. Kendilerine verilen görevleri yerine getirirler, ancak “daha fazlasını” yapmaya çalışmazlar.
Çalışma saatlerine saygı duymak, hafta sonları e-postalara artık cevap vermemek ve genel olarak şirket hayatına daha az dahil olmak, resmin özeti budur.
Başka bir deyişle, sessiz bırakma, bırakmadan çok farklıdır. Bununla uğraşan işçiler mesleki sorumluluklarından kaçmazlar, işte kendilerini aşma fikrinden vazgeçerler. Son olarak, işe bağlılığın kişisel değerimizin bir yansıması olmadığını söylemenin bir yoludur.
Baskılar ve güvensizlikler
Ve “sessiz bırakanlar” için bunun altını çizmek önemlidir. İşlerine daha az bağlı hisseden çalışanlar, belirli sektörlerdeki iş güvencesizliğinin yanı sıra hissedilen baskılara az ya da çok tepki göstermezler.
Temel olarak, bazen profesyonel aşırı çalışma olarak deneyimlenebilecek şeyleri düşünmenizi sağlar. Geniş bant, yazılım ve mobil cihazlar bizi işçiler olarak daha üretken ve verimli hale getirirken, bu yeniliklerden birkaçı iş yükümüzü önemli ölçüde hafifletti.
Şimdi, yöneticiler bunu böyle duymaya istekli mi? Çünkü daha iyi bir çalışma ortamı yaratmak da onların sorumluluğundadır. Ve bu, toplumdaki en iyi silah aracılığıyla: iletişim.
