Michel Rocard, Vandoeuvre-les-Nancy’deki 2006 Özgür Yazılım Dünya Toplantıları’nda (RMLL). Fotoğraf: Stephane Urbanovski / Wikimedia Commons / CC by-sa
MEP, eski Başbakan Michel Rocard, Avrupa’da yazılım patentlerini tanıtma girişimine karşı verilen büyük savaş sırasında özgür yazılım topluluklarıyla ilk tanıştığında 71 yaşındaydı. François Pellegrini, bilgisayar bilimcisi, CNIL başkan yardımcısı ve o zamanlar “bilgisayar tarafından uygulanan icatların patentlenebilirliği” konulu taslak direktife karşı seferberliğin önde gelen oyuncularından biri. ayrıntılı bir referans sitesinde ve bu hikaye tavsiye edilenden daha fazlasıdır (özellikle siyasi kıtlık zamanlarında). Aşağıda bazı alıntılar.
Bilgisayarlara aşina değil, ama …
“Michel Rocard ve özgür yazılım toplulukları arasındaki ilk toplantı, 5 Eylül 2001’de Strasbourg’da Avrupa Sosyalist Partisi’nden (PES) diğer milletvekillerinden biri olan Gilles Savary tarafından düzenlenen bir akşam yemeği sırasında gerçekleşti. Bu akşam yemeği, 6 Temmuz 2005’te sona erene kadar sürdürdüğü uzun vadeli bir siyasi mücadeleye girişmesinin başlangıç noktasıydı. bilgisayar uygulamalı icatlar”.
Michel Rocard bilgisayarlara aşina değildi. Fikirlerini dolma kaleminden kahverengi mürekkeple kağıda dökmeye devam etti, her satır bir öncekinin biraz sağına kayıyor ve müdahalelerinin dijital versiyonunu biçimlendirmeyi asistanlarına bıraktı. Bununla birlikte, Jacques Robin tarafından oluşturulan “Onlu Grup” içinde bu konulara zaten yansımış olarak, dijital devrimin kapsamını ve getirdiği sosyal ve ekonomik altüst oluşları mükemmel bir şekilde ölçtü. Analitik düşünme tarzı, her soruna, nedenlerini, sonuçlarını ve toplumun farklı bileşenleriyle olan ilişkilerini göz önünde bulundurarak, teknik mendereslerde kaybolmadan sistematik olarak ele almasına izin verdi. Böylece, bu dosyanın ekonomik çıkarları ve endüstriyel ve egemenlik sonuçları bir kez tartılır, kendisini tamamen ona yatırır.
İyi tanımlanmış bir tehdit
“Yazılım patentlerinin ana hedefleri, kendilerini ihlal nedeniyle açılan suistimal davalarına karşı savunma araçlarına sahip olmayan KOBİ’ler, VSE’ler ve bireysel geliştiricilerdir. Bu kategori aynı zamanda “özgür” olarak adlandırılan yazılımların geliştiricilerini, yani yazılımlarının “kaynak kodunu” üçüncü taraflara sağlayan ve böylece algoritmik yöntemlerini açıkça ortaya koyan lisanslar altında (telif hakkına dayalı olarak) dağıtılan yazılım geliştiricilerini de içerir. “Kütüphaneciler”, İnternet’in başlangıcından beri, dünya çapında alışveriş yapma ve işbirliği yapma alışkanlığına sahip oldukları ve yazılımla ilgili yasal yönlere dikkat ettikleri için, Amerika Birleşik Devletleri’nde zaten gerçek olan yazılım patentleri tehdidi iyi tespit edildi. Böylece, Avrupa Komisyonu’nun projeleri ortaya çıkar çıkmaz, 1999’da “Eurolinux” adında bir Avrupa girişimciler ve aktivistler kolektifi örgütlendi. Daha sonra bu konulara adanmış bir vakıf katıldı. FFIIiş modelleri ücretsiz lisanslara dayanmayan KOBİ’leri daha sıcak karşıladı.”
Eylül 2001 akşam yemeği “Michel Rocard, Gilles Savary ve Harlem Désir’in yanı sıra ben de dahil olmak üzere birkaç aktivisti bir araya getirdi. Philippe Aigrain kim o zaman Avrupa Komisyonu’nda çalışıyordu. (…)
Michel Rocard kendini hafife almadı ve yeni ufukların sunduğu entelektüel uyarıyı sevdi. Bu bağlamda, AP ile militan eylemler aracılığıyla, alışılmadık bir şekilde hareket eden ve neredeyse anında milletvekillerinin posta kutularını her bir yanlısın bildirisinin doğrulanmış karşı argümanlarıyla dolduran bir “librist” aktivistleri topluluğunu keşfederek hayal kırıklığına uğramadı. patentler ve bazen çok diplomatik olmayan. Yine de: kültüre ve bilgi paylaşımına aşık olarak, bir zamanlar tasarlananın düşük maliyetle herkesin erişimine açık hale getirilebileceği ve bu patentlerin yok edeceği dijital bir evrenin potansiyelini ölçtü. Aynı zamanda dijital egemenlik ile ilgiliydi: Avrupa’da bu patentlerin yasallaştırılması, Amerikan şirketlerinin patentlerine büyükbabalık avantajı sağlayacak ve onlara tüm yazılım endüstrimiz üzerinde ölüm kalım hakkı verecekti.
“Sosyalist ve kendi kendini yöneten idealler”
“Sonunda, taslak direktif, 6 Temmuz 2005’te ikinci okumada (AB tarihinde bir ilk) reddedildi. [actualité ici, NDLR]14’e karşı 648 oyla, 18 çekimser oyla; Patent yanlıları da, EPO’yu sessizce devam eden uygulamalarını gözden geçirmeye açıkça zorlayabilecek sonraki değişikliklerden korkarak metne karşı oy kullandılar.
Bu parlamento savaşı ve karşılıklı tartışmalar, Rifkin’in erişim ekonomisine ilişkin görüşlerini desteklemek için Rifkin’in dijital çağda iş modelleri üzerine düşüncelerini geliştirdi. Katkıda bulunanlar ve topluluklar arasındaki bilgi alışverişi kapasitesini, rant ve kıtlık merkezli kapitalist bir sistemden bir çıkış yolu olarak ve ücretsiz lisansları, tercih edilecek bir sosyal örgütlenme modelinin yasal vektörleri olarak görmeye başladı. Orada, kariyerinin başından beri benimsediği ve her zaman savunduğu sosyalist ve özyönetim ideallerini hayata geçirme olasılığını buldu.
Ayrıca okuyun
Avam Kamarası militanı ve La Quadrature du Net’in kurucu ortağı olan kütüphaneci Philippe Aigrain’in ölümü – 12 Temmuz 2021
Michel Rocard, yazılım patentlerine karşı mücadelenin muzaffer kahramanı – 3 Temmuz 2016
Özgür yazılım, dijital egemenlik için “tek geçerli alternatif” – 26 Haziran 2016
Bira, örgü veya açık kaynaklı arabalar, Ücretsiz sadece yazılım değildir – 20 Nisan 2015
Michel Rocard: “Sarkozy’nin indiren 2,5 milyon genci suç sayma fikri savunulamaz” – 5 Nisan 2007
