Webb, Star Sistemini Aktif Oluşturmada İnanılmaz Ayrıntılarla Wows

NASA/ESA/CSA James Webb uzay teleskopu tarafından yakalanan yüksek çözünürlüklü kızılötesi ışık, Lynds 483’te (L483) olağanüstü yeni ayrıntı ve yapı gösterir. Bu temsili renk görüntüsünde turuncu, mavi ve mor renkte parıldayan gaz ve tozun parıldayan çıkarılmasından sorumlu iki yıldız sorumludur.

On binlerce yıl boyunca, merkezi protostarlar periyodik olarak gaz ve tozun bir kısmını attı, onu sıkı, hızlı jetler ve uzay boyunca “yolculuk” olan biraz daha yavaş çıkışlar olarak püskürttü. Daha yakın tarihli ejeksiyonlar daha yaşlı olanlara çarptığında, malzeme çarpışan yoğunluklara göre buruşabilir ve dönebilir.

Zamanla, bu ejeksiyonlar ve çevresindeki bulut içindeki kimyasal reaksiyonlar, karbon monoksit, metanol ve diğer birkaç organik bileşik gibi bir dizi molekül üretmiştir.

Toz kaplı yıldızlar

Bu sahneden sorumlu iki protostar, kum saati şeklinin merkezindedir, tek bir piksel içine uyan opak bir yatay soğuk gaz ve toz diskinde. Tozun daha ince olduğu düzleştirilmiş diskin üstünde ve altında çok daha uzakta, yıldızlardan gelen parlak ışık gaz ve tozdan parlar ve büyük yarı şeffaf turuncu koniler oluşturur.

Yıldızların ışığının nerede engellendiğini fark etmek de aynı derecede önemlidir-turuncu konilerden 90 derece dengelenen olağanüstü karanlık, geniş V şekillerini görün. Bu alanlar malzeme yokmuş gibi görünebilir, ancak aslında çevredeki tozun en yoğun olduğu yerdir ve küçük yıldız ışığı ona nüfuz eder.

Bu alanlara dikkatlice bakarsanız, Webb’in hassas Nircam’ı (kızılötesine yakın kamera), bu tozun arkasındaki sessiz turuncu tespit olarak uzak yıldızları aldı. Görünümün tozunu gizlemekten kurtulduğu yerlerde, yıldızlar beyaz ve mavi renkte parlak parlıyor.

Yıldızların ejeksiyonlarını çözmek

Yıldızların bazı jetleri ve çıkışları bükülmüş veya çarpık bir şekilde yaralandı. Örnek bulmak için, belirgin bir turuncu arkın bulunduğu sağ üst kenara bakın. Bu, yıldızların boşluklarının mevcut, daha yoğun malzeme tarafından yavaşladığı bir şok cephesidir.

Şimdi, turuncu pembeyle buluştuğu yerde biraz daha alçak görün. Burada, malzeme karışık bir karmaşaya benziyor. Bunlar Webb’in açıkladığı yeni, inanılmaz derecede iyi ayrıntılar ve açıklamak için ayrıntılı çalışma gerektirecektir.

Alt yarıya dönün. Burada gaz ve toz daha kalın görünüyor. Küçük açık mor sütunlar bulmak için yakınlaştırın. Merkezi yıldızların kesintisiz rüzgarlarına işaret ederler ve içlerindeki malzeme henüz havaya uçmadığı için yeterince yoğun olduğu için oluşurlar. L483, tek bir Webb anlık görüntüsüne sığamayacak kadar büyüktür ve bu görüntü üst bölümü ve çıkışları tam olarak yakalamak için alınmıştır, bu yüzden alt bölüm sadece kısmen gösterilmiştir.

Bu bulutlardaki tüm simetriler ve asimetriler, araştırmacılar kısmen aynı etkileri üretmek için modelleri güncelleyerek yıldızların boşluklarının tarihini yeniden yapılandırırken açıklanabilir. Gökbilimciler ayrıca yıldızların ne kadar malzeme attığını, malzeme bir araya getirildiğinde hangi moleküllerin oluşturulduğunu ve her bir alanın ne kadar yoğun olduğunu hesaplayacaklar.

Milyonlarca yıl sonra, yıldızlar oluşmayı bitirdiğinde, her biri güneşimizin kütlesi hakkında olabilir. Çıkışları alanı temizlemiş olacak-bu yarı saydam ejeksiyonları uzaklaştıracak. Kalabilen tek şey, gezegenlerin sonunda oluşabileceği küçük bir gaz ve toz diskidir.

L483, 1960’ların başında kapsamlı “karanlık” ve “parlak” bulutsu katalogları yayınlayan Amerikalı gökbilimci Beverly T. Lynds için seçildi. Bunu, ilk Palomar Gözlemevi gökyüzü araştırmasının fotoğraf plakalarını (filmden önce) dikkatle inceleyerek yaptı ve her nesnenin koordinatlarını ve özelliklerini doğru bir şekilde kaydederek yaptı. Bu kataloglar, gökbilimcilere yıldızların oluştuğu yoğun toz bulutlarının ayrıntılı haritalarını sağladı – ilk dijital dosyaların kullanılabilir hale gelmesinden ve internete erişimin yaygın olduğu astronomik topluluk için kritik kaynaklar.