Uzay kaynaklarını haritalandırmak için petrol endüstrisi çerçevesini kullanma

Uzaydaki kaynakların kullanılmasıyla ilgili tavuk-yumurta sorununu çözmek, yarım yüzyılı aşkın bir süredir zorlu bir mücadele olmuştur. Bu kaynakların etkili bir şekilde toplanması için yeterli altyapının oluşturulması gereklidir, ancak kaynakların kendisi kullanılmadan bunu yapmak çok pahalıdır.

Bu sorunu çözmeye çalışmak, çeşitli uzay araştırma meraklılarının odak noktası olmuştur ve bunlardan biri olan Don Barker, şu anda ARES Corporation’da Gateway HALO Kullanımı ve Ziyaret Araç Entegrasyonu Lideridir. Bir yayınladı kağıt 2020’de uzay araştırma endüstrisinin, yerleşim çabalarında nereye odaklanmamız gerektiğini hesaplamak için Gezegensel Kaynak Yönetim Sistemi (PRMS) olarak adlandırdığı, petrol ve gaz endüstrisindeki bir çerçevenin değiştirilmiş bir versiyonunu nasıl kullanabileceğini ayrıntılarıyla anlattı.

PRMS iki adımlı bir süreç olarak kurulmuştur: Kaynakların bulunması ve ardından bunları kullanacak teknolojinin geliştirilmesi. İdeal olarak bu teknolojiler, kaynak süreçlerinin ticari açıdan uygun olacağı bir noktaya kadar ilerleyecektir. Önce kaynağı bulma sürecine bakalım.

Kaynak bulmanın en temel seviyesi, piksel başına yaklaşık 100 m veya daha fazla uzaktan algılama resmidir. Bu, yörüngedeki bir uzay aracındaki nispeten iyi bir kamerayla yapılabilir. Bir sonraki adım, bir kaynağın mevcut olduğuna dair jeofizik kanıtlarla birlikte piksel başına 5 m ile 100 m arasında uzak bir görüntü olacaktır. Daha da önemlisi, bu, ekonomik etki ve teknolojik kullanılabilirlik gibi tahminleri içeren bir kaynak değerlendirmesiyle birleştirilecektir.

PRMS’nin “potansiyel arama kriterlerinin” son adımı, piksel başına 5 m’den daha az çözünürlüğe sahip bir uzaktan algılama görüntüsü, bir kaynağın varlığının jeofiziksel kanıtı ve mevcut teknoloji kullanılarak erişilebilir olduğunun kanıtıdır. Bu, çabanın uzun vadede desteklenmesini sağlamak için, iyileşmenin ekonomik uygulanabilirliğine ilişkin bir değerlendirme ile bir kez daha birleştirilecektir.

Yüzey madencileri veya dünya dışı sondaj kuleleri gibi teknoloji, araştırma projelerinin bulabileceği kaynaklara erişilebilirliği sağlar. Geri kazanılabilir kaynakların üç kategorisi (mümkün, olası ve kanıtlanmış) yukarıda listelenen üç potansiyel arama kategorisine uygundur. Çerçeve ayrıca potansiyel bir kaynak yatağının ne kadarının sonuçta çıkarılabileceğini yansıtmak için Tahmini Nihai Geri Kazanım (EUR) adı verilen bir ölçüm kullanıyor.

Belirli bir malzemenin (aydaki su buzu gibi) birikintisi için çeşitli sayıların hesaplanmasıyla, çerçeve, söz konusu malzemenin “görev başarısı” açısından önemini belirlemek için genel görev mimarisi ve insan keşif hedefleriyle birleştirilebilir. “Görev başarısı” öncelikle o görev için para ödeyen kişi tarafından tanımlandığından, işlerin zorlaştığı yer burasıdır.

NASA şu an için bu tür projelerin en büyük fon sağlayıcısı ama onların bile bu çerçeveye uyması gerekmiyor. Geçen yıl, Ay’ın güney kutbuna ilişkin bilgi birikimimize katkıda bulunabilecek bir gezici proje olan VIPER’i iptal ettiler. Böyle bir öngörü eksikliği, Antarktika’daki McMurdo istasyonuna benzer bilimsel ileri karakollar yerine, gezegen dışında kalıcı olarak insan varlığının uygulanmasına yönelik yapılandırılmış desteğin eksikliğinden yakınan Dr. Barker’ı hayal kırıklığına uğrattı.

Şimdilik, uzayda sürekli bir insan varlığı açısından umabileceğimiz en iyi şey bu; NASA’nın insanları aya geri götürme projesi olan Artemis’in arkasındaki ana itici güç, kaynakları kullanmaya başlamak yerine bilimsel bir ileri karakol kurmaktır. kalıcı bir yaşam alanı sağlamak. Ancak ajans bu konuyla ilgili bazı araştırmalar yaptı.

VIPER bu araştırmaya büyük bir katkı sağlayacaktı ve ajans, diğer görevlerin bilimsel hedeflerini de kapsayacağını iddia ediyor. Ancak çerçevenin uygulanmasına yardımcı olabilecek programlara sağlanan finansmanı kesmeye devam ettiğini varsayalım. Bu durumda, kaynakların yerinde kullanılması görevini muhtemelen farklı bir kuruluşun üstlenmesi gerekecektir.

SpaceX bu alanda lider gibi görünüyor ancak şu anda haklı olarak daha büyük, daha iyi ve daha ucuz roketler üretmeye odaklanmış durumda. İnsanlığı gezegenler arası yapma hedefine daha yakından odaklanabilirse, o zaman en azından bunu yapmak için gereken kaynakları kullanmak için bir çerçeveye sahip olacaktır.