Gökbilimciler Uranüs’ün yörüngesinde bir yeni ay ve Neptün’ün çevresinde iki yeni ay buldular. Minik uydular, saatlerce süren yer tabanlı gözlemlerin ardından güneş sisteminin dış kısımlarında soluk noktalar halinde ortaya çıktı.
Carnegie Bilim Enstitüsü’nden gökbilimci Scott Sheppard, Şili ve Hawaii’deki gözlemevlerini kullanarak Uranüs ayını ilk kez 4 Kasım 2023’te ve daha önce bilinmeyen iki Neptün ayını Eylül 2021’de tespit etti. “Yeni keşfedilen üç ay şimdiye kadarki en sönük uydulardır.” Sheppard, “Bu iki buz devi gezegenin etrafında yer tabanlı teleskoplar kullanılarak keşfedildi” dedi. ifade. “Bu kadar soluk nesneleri ortaya çıkarmak özel görüntü işlemeyi gerektirdi.”
Uranüs’ün yeni ayı, buz devinin çevresinde 20 yılı aşkın süredir keşfedilen ilk yeni ay ve muhtemelen 28 uydusu arasında en küçüğü. Ay yalnızca 5 mil (8 kilometre) genişliğindedir ve Uranüs etrafındaki bir dönüşünü tamamlaması 680 gün sürer. Uranüs’ün uydularının çoğu, adını Shakespearea’daki karakterlerden alır (örneğin, Ophelia, Sycorax, Juliet, Desdemona, vb.). Şimdilik S/2023 U1 olarak etiketlenmiş olsa da, geleneğe uygun olarak ay sonunda yeniden adlandırılacak.
Neptün’ün iki uydusundan daha parlak olanı S/2002 N5, 14 mil (23 km) genişliğindedir ve Güneş’ten bilinen en uzak gezegenin etrafında dönmesi neredeyse dokuz yıl sürer. Sheppard, Ekim 2021’de ve tekrar 2022 ile Kasım 2023’te S/2002 N5’in yörüngesini doğrulamak için Şili’deki Magellan teleskoplarını kullandı ve onu ilk kez 2003’te Neptün’ün yakınında tespit edilen ancak yörüngesi onaylanamadan kaybolan bir nesneye kadar takip etti. .
Neptün’ün daha soluk yeni ayı S/2021 N1, 8,6 mil (14 km) genişliğindedir ve yörüngesini tamamlaması 27 yıl sürer. Carnegie Science’a göre, yer tabanlı gözlemler kullanılarak şimdiye kadar keşfedilen en soluk uydu olan S/2021 N1, yörüngesini güvence altına almak için Avrupa Güney Gözlemevi’nin Çok Büyük Teleskobu ve Gemini Gözlemevi’nin 8 metrelik teleskopunda ultra bozulmamış koşullara ihtiyaç duyuyordu.
Sheppard, NASA’nın Jet Propulsion Laboratuvarı, Hawaii Üniversitesi, Kuzey Arizona Üniversitesi ve Kindai Üniversitesi’ndeki bilim adamlarının yardımıyla, keşifleri doğrulamak için birkaç gecede üç veya dört saatlik aralıklarla beş dakikalık pozlamalar yakaladı.
Sheppard, “Aylar, arka plandaki yıldızlara ve galaksilere göre yalnızca birkaç dakika içinde hareket ettiğinden, tek uzun pozlama, hareketli nesnelerin derin görüntülerini yakalamak için ideal değildir” dedi. “Bu çoklu pozlamaların bir araya getirilmesiyle yıldızlar ve galaksiler arkalarında izlerle birlikte ortaya çıkıyor ve ana gezegene benzer hareket halindeki nesneler nokta kaynakları olarak görülerek görüntülerdeki arka plan gürültüsünün arkasından ayları ortaya çıkaracak.”
Yeni ayların üçünün de eksantrik, uzak ve eğimli yörüngeleri var; bu, buz devlerinin oluşmasından sonra Uranüs ve Neptün’ün yerçekimsel çekişi tarafından yakalandıklarını gösteriyor.
Daha fazla: Uranüs’ü Çevreleyen Bu Güzel Yüzüklere Bakın
