Pegasus takımyıldızında yaklaşık 184 milyon ışıkyılı uzaklıkta yer alan sarmal gökada UGC 11860’ın Hubble Uzay Teleskobu görüntüsü, kısa bir süre önce 2014’te robotik bir teleskop tarafından tespit edilen yüksek enerjili bir süpernova patlamasına ev sahipliği yaptı. Kredi: ESA/Hubble & NASA, A .Filippenko, JD Lyman
2014 yılında uzak sarmal gökada UGC 11860’ta tespit edilen bir süpernova patlaması, Hubble Teleskobu kullanılarak iki astronom ekibi tarafından incelendi ve Dünya’daki kimyasal elementlerin kökenleri ve robotik teleskopların geçici astronomik fenomenleri belirlemedeki değeri hakkında fikir verdi.
Sarmal gökada UGC 11860, Dünya’dan alınan bu görüntüde, arka plandaki gökadalardan oluşan bir alana karşı sakin bir şekilde süzülüyor gibi görünüyor. NASA/ESA Hubble uzay teleskobu. UGC 11860, Pegasus takımyıldızında yaklaşık 184 milyon ışıkyılı uzaklıkta yer almaktadır ve sorunsuz görünümü aldatıcıdır; bu galaksi son zamanlarda neredeyse hayal edilemeyecek derecede enerjik bir yıldız patlamasına ev sahipliği yaptı.
Devasa bir yıldızın yaşamının feci derecede şiddetli sonu olan bir süpernova patlaması, 2014 yılında UGC 11860’ta robotik bir teleskop tarafından tespit edildi geçici astronomik fenomenler – yalnızca kısa bir süre için görülebilen astronomik nesneler – için gökyüzünü taramaya adanmıştır. Gökbilimcilerden oluşan iki farklı ekip, bu geniş kozmik patlamanın geride kalan kalıntılarını ayıklamak için Hubble’ın Geniş Alan Kamerası 3’ü kullandı.
Bir ekip, sonunda süpernovalarda yok olan ata yıldız sistemleri hakkında daha fazla bilgi edinmek için UGC 11860’ı araştırdı. Süpernova patlamaları sırasındaki son derece enerjik süreçler, periyodik tablodaki silikon ve nikel arasındaki elementlerin dövülmesinden ağırlıklı olarak sorumludur. Bu, ata yıldız sistemlerinin kütlelerinin ve bileşimlerinin etkisinin anlaşılmasının, Dünya’daki kimyasal elementlerin kaçının burada ortaya çıktığını açıklamak için hayati önem taşıdığı anlamına gelir.
Diğer gökbilimci grubu, robotik teleskoplar tarafından tespit edilen süpernovaları takip etmek için Hubble’ı kullandı. Gökyüzündeki bu otomatik gözler, insan müdahalesi olmadan çalışır ve gece gökyüzündeki geçici olayları yakalar. Robotik teleskoplar, astronomların beklenmedik asteroitlerden nadir, öngörülemeyen süpernovalara kadar her şeyi algılamasına olanak tanır ve daha sonra Hubble gibi güçlü teleskoplar tarafından daha ayrıntılı olarak incelenebilecek merak uyandıran nesneleri belirleyebilir.
