Karayollarının tarihi çok eskilere uzanıyor: Zaten MÖ 5. yüzyılda, Pers kralı Darius, imparatorluğunda askeri nedenlerle otoyollar inşa ettirdi.
Önemli şehirleri, ticaret merkezlerini ve limanları birbirine bağladılar. Birlikleri gerektiğinde bir yerden başka bir yere çabucak gitmek için bu yolları kullanacaklardı.
Romalılar da yol yapımında ustaydılar ve bu tekniği taş döşeme ve yağmur suyunu yanlara boşaltan kavisli yol yüzeyleri ile mükemmelleştirdiler.
Geniş topraklarında, kelimenin tam anlamıyla Roma’ya giden tüm yollar ile yoğun bir trafik ağı kurdular. Bu Roma yolları yalnızca malların taşınması için kullanılmadı, her şeyden önce Roma lejyonlarını genellikle uzak konumlarına hızla götürmeyi amaçladı.
Orta Çağ’da, bir zamanlar görkemli Roma yolları, birçok vagon tekerleğinin kırıldığı engebeli çukur yamaçlara dönüştü.
Sadece 16. yüzyılda Fransa’da insanlar Romalıların yapı sanatları hakkında düşünmeye başladılar ve o zamanlar dünyanın en iyi yol ağına sahip oldular. 1556, Kral Heinrich’in altındaydı II. “Rota Ulusal“Paris ile orleans geniş bir asfalt yol ile donatılmıştır.
Fransız yol tasarımcıları lider oldular ve 1747’de Paris’te bir köprü ve yol yapım mühendisleri okulu kuruldu.
Otomobilin kademeli zaferi, Carl Benz’in 1885’te benzinli motoru icat etmesiyle başladı.
Bu gelişme ilk deneyimini yaşadı. BoomAmerikalıdan daha Henry Ford 1912, montaj hattı teknolojisi sayesinde otomobillerin ucuz seri üretimini mümkün kıldı.
Otoyollar, toplumun devam eden motorizasyonunu ve bununla birlikte gelen ilk trafik sorunlarını hesaba katmak için inşa edilmek zorundaydı.
Almanya’da ilk “sadece araba yolunun” inşasına yönelik itici güç, 1904 gibi erken bir tarihte otomobil meraklısı Kaiser Wilhelm’den geldi. II..
1909’da Berlin’de, amacı ve amacı “AVUS” adı verilen bir “otomobil trafiği ve egzersiz yolu” inşa etmek olan bir şirket kuruldu.
Dört yıl sonra inşaat çalışmaları başladı, ancak 1914’te Birinci Dünya Savaşı’nın başlamasıyla tekrar durduruldu. AVUS’un aslında Berlin’de tamamlanması 1921 yılına kadar değildi.
Araba takıntılı kişilerin serbest koştuğu ve diğer yol kullanıcıları tarafından rahatsız edilmeden hobilerine düşkün olabileceği bir tür yarış pisti yaratıldı.
Otobanın prototipi neredeyse on kilometre uzunluğundaydı, her seyahat yönü için kendi şeridine sahipti, bir medyanı vardı, kavşaksızdı ve sollamak için yeterince genişti.
Güzergahın sağlam ve düz bir yol yüzeyi ve yüksek hızlarda bile kazasız geçilebilecek virajları vardı – tüm bu özellikler bugün hala otoyol inşaatı için önemli kriterlerdir.
Trafik planlayıcıları için AVUS, otomobil tutkunlarının kontrolsüz sürüş keyfini yaşayabileceği bir pistten daha fazlasıydı. Köy yollarının genişletilmesine dahil olan önemli içgörüler kazandılar.
1926’da Hamburg ve Bremen gibi kuzey Alman Hansa şehirlerini iyi geliştirilmiş bir otoyol güzergahı aracılığıyla Frankfurt am Main ve Basel’e bağlamak amacıyla bir şirket kuruldu.
Konsorsiyumun kendisine verdiği adla “HAFRABA”nın 880 km uzunluğundaki bu kuzey-güney bağlantısı, yüksek maliyetler nedeniyle gerçekleştirilememiştir. Ancak planlar, daha sonra otoyol inşaatı için bağlayıcı hale gelecek olan teknik yönergeleri zaten sağladı.
O zamanlar Ren Eyaletinde otoyol güzergahlarının inşası için de planlar vardı. Trafik sayımları, Büyük Bölge’nin ekonomik kalkınması için önemli endüstriyel, ticari ve idari şehirlerin acilen birbirine bağlanmasının gerekli olduğunu göstermiştir. Otoyollar Essen’den Duisburg’a ve Köln’den Bonn’a gitmelidir.
Bu büyük inşaat projeleriyle ülkedeki yüksek işsizlikle hedefli bir şekilde mücadele etmek de mümkün oldu. İşsizler istihdam edildi, işsizlik fonundan aldıkları parayla maaşları ödendi ve böylece ekonomi canlandı.
Almanya’nın 6 Ağustos 1932’de tamamlanacak ilk otoyol projesi olan bugünkü BAB 555 olan Köln / Bonn motorlu taşıt yolunun yapımına 1929 yılında başlandı.
Nasyonal Sosyalistler 1933’te iktidara geldiklerinde, otobanın inşasının doğasında bulunan ekonomik, ulaşım ve siyasi fırsatlardan da yararlandılar.
Vardı NSDAP 1930’da muhalefet partisi Reichstag’daki otoyolların inşasına karşı oy kullandığında, Adolf Hitler iktidara geldikten kısa bir süre sonra ağı 7.000 kilometreye çıkaracağını duyurdu. “Reichsautobahn” şirketi özellikle bu amaç için kurulmuştur.
23 Eylül 1933 gibi erken bir tarihte Hitler, Frankfurt / Main ve Mannheim arasındaki inşaat bölümü için ilk çimi gururla kırabildi. Hazırlık planlaması basitçe “HAFRABA” tarafından devralındı.
Propaganda başarısı yazdı NSDAP ama yalnız da. Reichsautobahn sadece Adolf Hitler’in sokakları olarak görülmeli ve tarihe geçmelidir. Bu yanlış anlama, bugüne kadar birçok insan arasında devam etti.
Nitekim yoğun bir otoyol ağının yapımı hızla devam ediyordu. 1936’da yaklaşık 1000 kilometre zaten tamamlanmıştı. Ancak 1939’da savaşın başlamasından kısa bir süre önce, işçiler, makineler ve inşaat malzemeleri “Reichsautobahn” projesinden çekildi.
Seferberlik sırasında, tüm güçleri silahlanma ve savunma önlemleri için bir araya getirmek istedi. Batı Duvarı olarak adlandırılan bariyerlerin ve sığınak sistemlerinin inşası için, daha sonra Atlantik Duvarı’nın genişletilmesi için.
Savaş sırasında, Reichsautobahn’ın birçok bölümü 1945’e kadar bombalama baskınlarıyla yok edildi.
Savaştan sonra Müttefikler, Alman otoyol ağını üç batı bölgesinde inşa etmeye devam ettiler.
1949 yılına gelindiğinde, savaş sırasında havaya uçurulan köprülerin çoğu yeniden trafiğe açıldı ve 2.100 kilometrelik otoban yeniden trafiğe açıldı.
Yeni rotaların inşası 1950’lerin başında başladı. İlk büyük proje olan Frankfurter Kreuz, 1956’da tamamlandı.
Bugün tüm federal otoyol ağı yaklaşık 13.000 kilometreden oluşmaktadır.
Federal hükümet, otoyol inşaatı önlemlerinin finansmanından sorumludur. 1955’te çıkarılan yasaya göre madeni yağ vergisinin bir kısmına erişimi var.
Bir kilometrelik otoyol, yaklaşık 10 milyon avro inşaat maliyetine neden oluyor. Ancak bu miktar sadece en basit inşaat projesi için geçerlidir. Köprüler veya tüneller inşa ederek çok daha yüksek miktarlar elde edilebilir.
Güzergâhın yeni bölümlerinin ne zaman ve nerede inşa edileceğine federal hükümet, federal eyaletlerden gelen talep ve gereksinimlere göre federal ulaşım güzergah planı temelinde karar verir.
Otoyolların bakımından ilgili otoyol bakım depoları sorumludur.
1951’de Federal Otoyol Araştırma Enstitüsü, BAST, Federal Ulaştırma Bakanlığı tarafından kuruldu. Diğer şeylerin yanı sıra, otoyollarla ilgili yapısal konularda test, araştırma, tavsiye ve izlemeden sorumludur.
Örneğin, BAST, yerleşim alanlarından geçen ve sürüş gürültüsünün en aza indirileceği güzergahlar için bir asfalt geliştirdi.
BAST’ın çalışmalarının bir diğer odak noktası da kaza araştırmasıdır. Federal İstatistik Ofisi’ne göre, 2019 yılında Alman otoyollarında yaklaşık 32.272 kişisel yaralanmalı kaza meydana geldi. 356 kişi öldü.
(İlk yayın tarihi: 2005. Son güncelleme: 8 Nisan 2021)
