Şekil 1: Solar Orbiter dahil olmak üzere dört farklı radyo probu ile tip III güneş radyo emisyonunun ilk gözlemleri. Sol panel, 11 Temmuz 2020 etkinliği için yaklaşık 2:30’da dört prob (yukarıdan aşağıya: Solar Orbiter, Parker Solar Probe, Stereo-A ve WIND) tarafından gözlemlenen radyo akılarının dinamik spektrumunu gösterir. Sağ üst panel, dört probun ilgili konumlarını gösterir ve sağ alt panel, 634 kHz’de ışık eğrilerini gösterir. Kredi: Musset ve diğerleri, Astronomi ve Astrofizik, 2021
Birincil bilim aşamasına yeni giren bir görev için, Güneş yörüngesi şimdiden birçok dikkate değer sonuç üretti. 14 Aralık 2021’de yayınlanan özel sayısı Astronomi ve Astrofizik misyonun seyir aşamasında elde edilen çok sayıda araştırma ve gözlemi bir araya getiriyor. Yayınlanan 56 makaleden 25’i Radyo ve Plazma Dalgaları (RPW) cihazından alınan verilere dayanmaktadır.
İç heliosferdeki elektrik ve manyetik dalgaları ölçen RPW cihazı, Milan Maksimovic (LESIA, Paris Gözlemevi) liderliğindeki uluslararası bir konsorsiyum tarafından tasarlandı ve üretildi. On yıldan fazla bir çalışmadan sonra, RPW, Şubat 2020’de Güneş’e doğru Avrupa Solar Orbiter sondasında dokuz başka enstrüman ve teleskopla fırlatıldı.
Yaklaşık iki milyar kilometrelik 21 aylık bir yolculuktan sonra, sonda 27 Kasım’da Dünya’dan son bir yerçekimi yardımına tabi tutuldu ve Mart 2022’nin sonunda 0.3 au’de ilk geçişle misyonunun nominal aşamasına başlamadan önce.
Seyir aşamasında elde edilen gözlemlerle üretilen makaleler, çok geniş bir bilimsel amaç yelpazesini kapsamaktadır. RPW, Solar Orbiter dahil olmak üzere dört farklı prob ile güneş tipi III radyo emisyonunun ilk gözlemlerini elde etti (Musset ve diğerleri, A&A, 2021 bkz. Şekil 1). Bu radyo emisyonları, güneş patlamaları sırasında heliosfere enjekte edilen enerjik elektronlar tarafından üretilir.
Cihaz ayrıca, sondanın yörüngesi boyunca gezegenler arası toz oranını incelemeye ve incelenen toz popülasyonunun Güneş’ten yaklaşık 50 km/s hızla uzaklaştığını göstermeye de izin verdi. (Zaslavsky ve diğerleri, 2021). RPW, kuyruklu yıldız ATLAS’ın kuyruğuyla ilişkili dalgaları da ölçebildi (Matteini ve diğerleri, 2021), yanı sıra Venüs’ün manyetosferi ile (Hadid ve diğerleri, 2021), her ikisi de Güneş etrafındaki Solar Orbiter gezisi sırasında karşılaştı. İkincisi, RPW verilerinin EPD cihazının enerjik parçacık dedektörlerininkilerle birleştirilmesiyle daha ayrıntılı olarak incelenebilir (Gómez-Herrero ve diğerleri, 2021; Kollhoff et al. 2021)
Son olarak, seyir aşaması, 2016 yılında LESIA’daki SimEnOm gemisinde gerçekleştirilen RPW kalibrasyonunun iyileştirilmesine izin verdi. Performanslar beklenenlere yakın (Maksimoviç ve diğerleri, 2021). Cihazı etkileyen çeşitli elektromanyetik bozulmalara rağmen, sağladığı veriler varsayılan bilimsel hedeflerin çoğuna ulaşmak için yeterli kalitededir.
RPW’nin bilim hedeflerini yerine getireceğinden ve mükemmel veriler sağlamaya devam edeceğinden eminiz.
Solar Orbiter ikinci bir kuyruklu yıldızı kuyruğundan yakaladı
M. Maksimovic ve diğerleri, Solar Orbiter görevinde RPW cihazının ilk gözlemleri ve performansı, Astronomi ve Astrofizik (2021). DOI: 10.1051/0004-6361/202141271
Alıntı: 21 Şubat 2022’de https://phys.org/news/2022-02-harvest-scientific-results-solar-orbiter.html adresinden alınan Solar Orbiter Radyo ve Plazma Dalgaları aracı (2022, 15 Şubat) ile bilimsel sonuçların toplanması
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amaçlı herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.
