SN 2020wnt, yavaş yavaş gelişen, karbonca zengin, süper parlak bir süpernovadır, çalışma bulguları

Uluslararası bir gökbilimciler ekibi, SN 2020wnt olarak bilinen olağandışı bir süper parlak süpernovayı inceledi. Çalışmanın sonuçları, bu süpernovanın yavaş yavaş evrimleştiğini ve karbon açısından zengin olduğunu gösteriyor. Bulgu, 3 Haziran’da arXiv ön baskı sunucusunda yayınlanan bir makalede ayrıntılı olarak açıklandı.

Süpernovalar (SNe) güçlü ve parlak yıldız patlamalarıdır. Yıldızların ve galaksilerin evrimine dair temel ipuçları sundukları için bilim topluluğu için önemlidirler. Genel olarak, SNe atomik spektrumlarına göre iki gruba ayrılır: Tip I ve Tip II. Tip I SNe spektrumlarında hidrojenden yoksundur, Tip II’dekiler ise hidrojenin spektral çizgilerini sergiler.

Süper parlak süpernovalar (SLSNe), olağanüstü parlak, genellikle uzun ömürlü ışık eğrileri ile karakterize edilir. SN ejektasının çevreleyen yıldız çevresindeki malzeme (CSM) ile etkileşimi, ejekta’nın kinetik enerjisini radyasyona dönüştürmek için etkili bir mekanizmadır ve böyle bir işlemin SLSNe’ye güç verebileceği varsayılır.

SN 2020wnt (ZTF20acjeflr ve ATLAS20beko olarak da bilinir), Zwicky Geçici Tesisi (ZTF) tarafından 14 Ekim 2020’de 19.7 büyüklüğünde tespit edildi. SN 2020wnt’nin sonraki gözlemleri, bunun 0.032’lik bir kırmızıya kaymada bir Tip I süpernova olduğunu ileri sürdü. Bu SN’nin ev sahibi, WISEA J034638.04+431348.3 olarak bilinen soluk bir gökadadır.

Şimdi, Finlandiya’daki Turku Üniversitesi’nden Claudia Gutiérrez liderliğindeki bir grup gökbilimci, bu süpernovanın özelliklerine daha fazla ışık tutan yeni SN 2020wnt gözlemlerinin sonuçlarını sunuyor. Bu gözlemlerin çoğu, iki geniş alanlı görüntüleme araştırması ile gerçekleştirildi: Asteroid Karasal Etki Son Uyarı Sistemi (ATLAS) ve Zwicky Geçici Tesisi (ZTF).

Yeni araştırma, SN 2020wnt’nin ışık eğrilerinin, yaklaşık beş gün süren erken bir çarpmayı ve ardından ana zirveye yavaş bir yükselişi gösterdiğini buldu. Zirveye farklı zamanlarda ulaşıldığı, daha mavi bantlarda daha hızlı gerçekleştiği ve patlamadan yaklaşık 77 gün sonra yaklaşık -20.5 mag’lik zirve mutlak büyüklüğünün kaydedildiği eklendi.

Ayrıca, patlamadan yaklaşık 130 gün sonra, ışık eğrileri tüm bantlarda doğrusal bir düşüş gösteriyor. Daha sonra, patlamadan sonraki 273. günden itibaren, parlaklıkta ani bir düşüş gözlemlenir ve bu, önemli bir gama ışını foton sızıntısı olduğunu gösterir. Gutiérrez’in ekibi tarafından patlamadan 350 gün sonra başlayan son gözlem, parlaklıkta bir artış olduğunu gösteriyor ve bu da ejecta ile çevresel ortam (CSM) arasında bir etkileşim olduğunu gösteriyor.

Araştırmacılar ayrıca, SN 2020wnt’nin optik spektrumunun net iyonize karbon (C II) ve silikon (Si II) çizgileri gösterdiğini, tipik olarak Tip I SLSNe’yi karakterize eden klasik oksijen (O II) çizgilerinin tespit edilmediğini buldu. Bu muhtemelen bu SN’nin düşük sıcaklıkları (10.000 K’nin altında) ile ilgilidir.

Bu nedenle, makalenin yazarları, SN 2020wnt’nin yavaş yavaş gelişen karbon açısından zengin bir SLSN olduğu sonucuna vardı. Bu SN’nin atasının yaklaşık 80 güneş kütlesi kütlesine, yaklaşık 15 güneş yarıçapına sahip bir yarıçapa sahip olduğunu ve patlama enerjisinin yaklaşık 45 seksdesilyon erg düzeyinde olduğunu varsayıyorlar.

© 2022 Bilim X Ağı