Diziler“19. yüzyılda yüksek teknoloji” (3/4). “Le Monde”, zamanlarının zihniyetlerini sarsan dört kurucu teknolojik nesneyi hatırlıyor. 1895’ten itibaren sinematograf göz kamaştırıcı bir başarı elde etti. Beyaz tuvalde, Fransızlar kıtalar arasında seyahat ediyor ve duygular arasında geziniyor. Onların hayal gücünde, iyi çerçevelenmiş bir gerçeklik, yavaş yavaş fantezilerin alanını kemirir.
Efsaneler zordur. 1895’te, Lumière Kardeşler’in ilk gösterimleri sırasında, kamerada otlayan bir lokomotif görüntüsü, halkı korkutup kaçırmadı. “Trans yok, bayılma yok, Yargıç film tarihçisi Laurent Mannoni. Daha büyük olasılıkla hafif bir korku tepkisi. “
Seyirciler yine de şaşkın. Makinist sürpriz unsurunu halleder, kolu yavaşça çevirir, çekimler önce birer birer kayar, sonra kaydırmaları hızlanır ve çok geçmeden saniyede 16 çekimden oluşan tek bir hareketli görüntü oluşturur.
Ünlü sihirbaz Georges Méliès ilk halka açık gösterime tanık oluyor: “Bu gösteride hepimiz suskun kaldık, sersemledik, ifadenin ötesinde şaşırdık. “ dan bir gazeteci radikal onun merakını detaylandır başka bir filmde denizin bu kadar doğal bir şekilde canlandığını görmek için:
“Bu deniz o kadar gerçek, o kadar dingin ki, bu denize girenler ve yukarı çıkan, platformda koşan, kafalarını diken bu dalgıçlar harika bir gerçek. (…) Biz zaten kelimeyi toplayıp çoğaltıyorduk, şimdi ise hayatı toplayıp yeniden üretiyoruz. “
Yıldırım
Diğer icatlarla karşılaştırıldığında, sinematograf ışık hızında yayılır. Aralık 1895’te 33 kişinin katıldığı ilk halka açık taramadan birkaç hafta sonra. Paris’teki Grand Café’nin Hint Salonu, aynı oda geçit törenini görüyor 2.500 seyirciye kadar günde. Sonraki aylarda sinema kendini davet ediyor. büyük şehirlerde, Lyon, Marsilya, Nantes, Toulon, Nice, Clermont-Ferrand gibi, ama aynı zamanda Le Havre, Pau, Royan, Angoulême veya Saint-Etienne’de.
Başarı, anlatıldığı gibi canlı L’Express du Nord ve Pas-de-Calais : “Hevesli seyirciler “bis” diye bağırdı ve pitoresk sahneler ikinci kez kaydırılmak zorunda kaldı. ” Sinematografi başlangıçta fuardan fuara, kasabadan köye, ses efektleri ve satış perdesi eşliğinde dolaşıyor. Bilet ücreti, bir temizlikçi kadının günlük geliri olan bir frank civarındadır. Her biri birer dakikalık on filmin gösterim hakkını verir.
Ardından, filmlere müzisyenlerin eşlik ettiği ve aralarına komedi bölümleri serpiştirildiği, gitgide daha lüks hale gelen odalara taşındı. Bu yerler sosyalliğin yüksek yerleri haline gelir. İzleyicileri işe alıyor tüm sosyal sınıflar arasında.
Ancak, ilk sürprizden sonra, 19. yüzyılın sonlarında sinemaya katılım yavaşladı.e Yüzyıl. Kaliteli işler lejyoner değildir ve halk talepkardır. 1895 Fransızlarını tüm görsel duyulardan yoksun hayal etmeyelim: Hatta sinematograf galasından önce, bazı Parisliler Edison’un kinetoskopu sayesinde 1893 gibi erken bir tarihte fotoğrafların canlandığını görebildiler. İster Reynaud’un 1890’daki optik tiyatrosunda olsun, ister küçük oyuncaklara dokunarak çok kısa çizgi filmlerle eğlenebildiler. Ayrıca ilkel bir şekilde canlandırılan sihirli fener gösterilerine katılabiliyorlardı. “Fuarlarda ve okullarda gezici makinistler sayesinde”Laurent Mannoni’nin bize söylediği gibi.
Bu makalenin okunacak %67,25’i kaldı. Gerisi sadece aboneler içindir.
