Çernobil yakınlarındaki Ukrayna ve Rus güçleri arasındaki çatışma, tarihin en kötü nükleer kazasının gerçekleştiği bölgenin rahatsız olabileceğine dair korkuları artırdı. Site hala, dünyanın felaketten bu yana 36 yıl içinde kontrol altına almaya çalıştığı radyoaktif enkaz içeriyor.
Ukrayna cumhurbaşkanlığı danışmanı Mykhailo Podolyak da dahil olmak üzere yetkililerden gelen dağınık haberlere göre, Rus birlikleri bugün nükleer santrali ele geçirdi.
Podolyak, “Rusların tamamen anlamsız bir saldırısından sonra Çernobil nükleer santralinin güvende olduğunu söylemek imkansız … Bu, bugün Avrupa’daki en ciddi tehditlerden biri” dedi. Reuters. Ancak Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı, yaptığı açıklamada ifade Ukrayna düzenleyici organının “sanayi sahasında herhangi bir zayiat veya yıkım olmadığını” bildirdiğini söyledi.
Sınır Bu hızla değişen durumdan ne bekleyebileceğimiz konusunda nükleer politika ve Çernobil felaketi konusunda uzmanlarla konuştuk. En kötü durum senaryosu pek olası değil, ancak Ukrayna’da devam eden çatışma, zaten hassas olan bu konumun yönetimini daha da zorlaştırıyor.
Ticaret grubuna göre, odadaki 200 metrik tonluk fil, 1986’da Çernobil nükleer santralinde patlayan reaktörün kalıntılarında hala tutulan “yüksek radyoaktif malzeme”. Dünya Nükleer Birliği. Bu reaktör, bir test çalışması sırasında feci bir şekilde başarısız oldu – ardından gelen patlama ve yangında radyoaktif parçacıklar yaydı. Bir habere göre, olayın doğrudan bir sonucu olarak takip eden yirmi yılda yaklaşık 50 kişi öldü. 2005 Birleşmiş Milletler raporuve on binlerce insan daha olabilirdi etkilenen radyasyon tarafından.
Radyoaktif malzemenin yayılmasını önlemek için, reaktörün kalıntılarını gömmek için hemen ardından bir “lahit” inşa edildi. Yaklaşık on yıl sonra, yetkililer bunun için daha güvenli bir örtü inşa etmeye karar verdiler – 2017’de 1,7 milyar dolarlık bir maliyetle yeni tamamlanan devasa bir çelik Yeni Güvenli Hapishane Kemeri. Bu yapının aynı zamanda temizlemeyi de kolaylaştırması gerekiyor; işçiler, reaktörün geri kalanını sökmek ve radyoaktif yakıtı çıkarmak için içerideki bir vinci ve diğer ekipmanı uzaktan çalıştırabilir.
Eğer bu yapı hasar görürse ve içinde patlamalar olursa, Carnegie Uluslararası Barış Vakfı’nda Fizikçi ve Nükleer Politika Programının eş direktörü James Acton’a göre, radyoaktif emisyon salabilecek kalan radyoaktif materyali harekete geçirebilir. Ancak bu, doğrudan bir darbe alacaktır – ya kazayla ya da bir darbeye dayanacak şekilde tasarlanmış muhafaza ünitesine zarar vermek için yoğun bir çabayla. kasırga.
Acton ve emekli nükleer bilim adamı Cheryl Rofer’e göre daha büyük bir endişe, 1986 felaketinden sonra yıllarca çalışmaya devam eden Çernobil’deki hizmet dışı bırakılmış diğer üç reaktörün yakıtının harcanması. Bu reaktörlerden gelen kullanılmış yakıt, daha yakın zamanda reaktörlerden çıkarıldığından beri dev hapsetme kemerinin içinde tutulandan daha radyoaktif. Geçici koruma için yakındaki soğutma havuzlarına transfer edildi. Acton, bugüne kadar hiçbir yerde kullanılmış yakıtla ilgili ciddi bir kaza olmadığını söylüyor. Ancak, daha az korunan soğutma havuzlarının hasar görmesine ve boşalmasına neden olacak bir şey olursa, kalan yakıt eriyip radyoaktif gazları ve parçacıkları serbest bırakabilir.
Bu kullanılmış yakıtın bir kısmı zaten transfer edilmiş 2020’de tamamlanan daha yeni ve daha kalıcı bir kuru depolama tesisine. Önümüzdeki birkaç yıl içinde daha fazlasının taşınması bekleniyor. Kuru depolama tesisleri, su soğutması ve ıslak havuzlarda soğuması için biraz zamana sahip olan ev malzemelerinin içindeki çelik veya çimento fıçıları gerektirmez.
Acton, “Bu fıçılar saldırılara dayanacak şekilde tasarlanmamıştır, ancak yine de son derece güçlü ve sağlamdırlar” diyor. Yine de kırılırlarsa radyoaktif madde salabilirler.
Acton, bu tür “kıyamet günü” senaryolarının ortaya çıkma ihtimalinin çok düşük olduğu konusunda net. “En azından Rusların reaktöre saldırmak için makul bir nedeni olmadığı için” diyor. Sınır. Başta Rusya’nın müttefiki Çernobil sınırındaki Beyaz Rusya olmak üzere tüm bölge için riskli olacaktır. Kazara meydana gelen bir grevde, soğutma havuzlarının veya fıçıların feci şekilde hasar görmesi hala olası değildir. O zaman bile, tepki vermek için biraz zaman olacaktı – potansiyel olarak açığa çıkan yakıtı serin tutmak için suyla ıslatmak.
Bunun da ötesinde, Çernobil’i çevreleyen alanın çoğu ıssız ve daha küçük çaplı herhangi bir olaydan etkilenebilecek çok az insan var. Bölge, 1986 felaketinin ardından tahliye edildi ve kordon altına alınmış bir Dışlama Bölgesi olarak kaldı.
Santralin etrafındaki enkaz, toprak ve yaprak döküntülerinde hala radyoaktif malzeme var. Rofer, radyoaktif malzemenin hemen tehlikeli olmadığı bir noktaya kadar bozulduğunu söylüyor – ancak yeterince maruz kalan insanlar için potansiyel olarak kanserojen olabilir.
Bu, MIT’nin seçkin bilim tarihi profesörü Kate Brown’ı endişelendiriyor. İnsani ya da doğal rahatsızlıklar, insanları bölgenin radyoaktivitesinden uzak tutmak için tasarlanmış koruma bölgesinin amacına aykırıdır.
2020’de Çernobil Hariç Tutma Bölgesi’ni delip geçen yangınlardan çıkan duman, Doğu ve Orta Avrupa’nın bazı bölgelerinde hafif radyoaktif parçacıklar taşıdı. O yıl dergide yayınlanan bir makaleye göre, bu yangınlardan kaynaklanan dozlar “radyolojik olarak önemsizdi ve Avrupa nüfusu üzerinde herhangi bir sağlık etkisi beklenmiyor”. Doğa. Ancak Brown, radyoaktiviteyi yasaklama bölgesinin dışına yayabilecek gelecekteki yangınlar ve diğer rahatsızlıklardan endişe duymaya devam ediyor.
Brown, “Bu devam eden bir sorun” diyor. Sınır. “Kontrol altına alınması gerekiyor. El değmeden bırakılması gerekiyor. Ve her tür nükleer alanla ilgili sorun da bu. İstikrar ve barış istiyor.”
