Rus geliştirme stüdyosu Musfish’in ilk çalışması olan Atomic Heart, sürprizlerden oluşan bir matryoshka. Video oyunları tarihindeki belki de en uzun ama en güzel giriş sekansına sahiptir. Sizi yapay zekanın yeni bir distopyasına, Westworld benzeri bir Sovyet kabusuna, unutmanın zor olacağı bir yere götürecek, derin ve sürükleyici bir sim. Bu, yalnızca çekim yapmakla kalmayıp yaptığınız seçimlerin daha önemli olduğu sürükleyici simülasyon türüne ait. Ve hepsinden önemlisi, Fallout, Preys ve BioShock gibi video oyun endüstrisinde gelip giden birçok iyi şeyin bir sentezidir. Mükemmel değil, çarpık dilbilgisi var, bazı oyun mekaniği yetersiz bir şekilde açıklanmış ve çok fazla şeyi açıklayan çok fazla video altyazısı var. Ama ilk proje olarak pek iyi değil, çok iyi vaat ediyor.
Olağan siyasi önerme
Atomic Heart, Sovyetler Birliği’nin teknoloji yarışında galip geldiği bir ukronia sahneliyor. 50’li yıllardayız ve insanlık robotlarla bariz bir uyum içinde yaşıyor. Zorunlu öncül, herhangi bir türde propaganda olmamasıdır. Oyun ne komünist, ne de Putin’in mevcut Rusya’sına daha az sempati duyuyor. Gerçekten bir mesaj aramak isteyen, sadece gücün yozlaşmasına dair çok da yeni olmayan bir eleştiri var. Philip Dick’in Güneşteki Swastika’sına ve Asimov’un Temeller Döngüsü’ne yakınız. Ne pahasına olursa olsun aramak isteseniz bile karşı okuma yoktur.
Ne sevdik.
Sanatsal olarak ilham verici ve cesur. Ken Levine’in Bioshock’unu yeniden oynuyormuş gibi hissedeceğiniz doğru ve Fallout’un kıyamet sonrası dünyalarının estetiğiyle çok sayıda temas noktası bulacaksınız, ancak davet, kendinizi bu sürükleyici simülasyona kaptırmanız için. Herkesle konuşun, kararlar alın, kitap okuyun ve neler olduğunu gözlemleyin. O zaman evet, ateş edip “büyü” yapmak da var ama oyun bu değil. Bu bir nişancı değil, bir keşif oyunu. uyarıldınız.
Neyi beğenmedik.
Teknik olarak her yerde hatalar var. Daha sonra, seviye tasarımının oyunla iyi bir şekilde kalibre edilmediği hissine kapılıyorsunuz, yani güçlerin kazanılması, savaşta değişikliklere dönüşmüyor. Ama her şeyden önce oyun biraz fazla didaktik. Rus geliştiriciler, oyun açısından harika hikaye anlatıcıları değiller. Arsa aralardan oluşur ve neler olduğunu açıklamak için oyulmuştur. Bu yönüyle bir ilk eserdir. Tüm etkilere.
