OSIRIS-REx, ikinci asteroitini keşfetmek için OSIRIS-APEX olarak uçuyor

Uzayda yedi yıl geçirdikten ve 4 milyar milden fazla yolculuk yaptıktan sonra NASA’nın OSIRIS-REx misyonu, Dünya’ya yakın bir asteroitten ilk ABD örneğini başarıyla topladı ve teslim etti. Ancak bu kadar zaman ve yolculuktan sonra uzay aracı emekliye ayrılmayacak.

Bunun yerine NASA, Arizona Üniversitesi liderliğindeki misyonu, uzay aracının Apophis adlı Dünya’ya yakın başka bir asteroit üzerinde çalışmak için kullanılabilmesini sağlayacak şekilde genişletti. Görev, OSIRIS-APophis EXPlorer’ın kısaltması olan OSIRIS-APEX olarak yeniden adlandırıldı. Bir misyona genel bakış şurada yayınlandı Gezegensel Bilim Dergisi.

OSIRIS-REx baş araştırmacı yardımcısı Dani DellaGiustina artık OSIRIS-APEX misyonunun baş araştırmacısıdır.

Örneği 24 Eylül’de Dünya atmosferinin çok üzerine bıraktıktan 20 dakika sonra, uzay aracı iticilerini ateşleyerek onu 5,5 yıl içinde Apophis’le buluşma rotasına soktu – Apophis’in Dünya’ya yaklaşmasından hemen sonra. Bu yol, üç Dünya yerçekimi asistini ve güneşin etrafında birkaç tırnak ısırtan yakın tur içerir.

2 Nisan 2029’a kadar uzay aracı kameraları asteroit yaklaşırken veri toplamaya başlayacak. Apophis ayrıca Dünya merkezli teleskoplar tarafından da yakından gözlemlenecek. Ancak yakın karşılaşmadan sonraki saatlerde Apophis, Dünya merkezli optik teleskoplarla gözlemlenemeyecek kadar güneşe yakın görünecek. Bu, yakın karşılaşmanın tetiklediği herhangi bir değişikliğin en iyi şekilde uzay aracı tarafından tespit edileceği anlamına gelir.

Uzay aracı, asteroit Dünya yüzeyinin 20.000 mil üzerinde vızıldarken 13 Nisan 2029’da asteroite yetişecek. Bilim adamları daha sonra önümüzdeki 18 ayı asteroidi ayrıntılı olarak inceleyerek geçirecekler. Ayrıca uzay aracıyla yüzeydeki malzemeyi bozarak hemen altında ne olduğunu ortaya çıkaracaklar.

UArizona Ay ve Gezegen Laboratuvarı’nda gezegen bilimleri alanında yardımcı doçent olan DellaGiustina, “Apophis kötü şöhretli bir asteroittir” dedi.

“2004’te keşfedildiğinde, 2029’da Dünya’yı etkileyeceğine dair bir korku vardı ama bu risk ortadan kalktı. Sonra tam yedi yıl sonra, 2036’da Dünya’ya çarpacağına dair başka bir korku oluştu. ancak modellemeyle birleştirilmiş gözlemler artık Apophis’in en azından önümüzdeki yüz yıl için bir risk oluşturmadığını gösteriyor. Buna rağmen Apophis, bu konuları araştıran hepimizin ruhunda hala bu rolü taşıyor. Ancak 2029’da Dünya’ya çok yaklaşıyor.”

340 metre genişliğindeki Apophis, OSIRIS-REx’in ilk hedefi Bennu gibi karbonlu malzeme açısından zengin C tipi asteroitlerden farklı olan silikat malzemelerden ve nikel-demirden yapılmış taşlı veya S tipi bir asteroittir.

Apophis muhtemelen asteroit kuşağındaki bir ana cismin çarpışması sonucu Dünya’nın yakınlarına doğru çarpması sonucu oluşmuştur. Asteroit, Dünya’nın yörüngesindeki bazı uydulardan daha yakından geçecek ve Ay’ın onda biri kadar uzaklıktan geçecek. Bu, modern tarihte bu büyüklükteki bir asteroitin en yakın yaklaşımıdır ve Doğu Yarımküre’de çıplak gözle görülebilecektir.

Bu büyüklükte bir asteroitin Dünya’ya bu kadar yaklaşması nadirdir; kabaca her 7.500 yılda bir meydana gelir.

DellaGiustina, misyonun diğer hedefleri (Venüs dahil) ziyaret etmeyi düşündüğünü ancak Apophis’in seçildiğini, çünkü uzay aracının yakından buluşabileceği tek nesne olduğunu söyledi. Yakın yaklaşım, bilim adamlarının Dünya’nın yerçekimi kuvvetleriyle, özellikle de yüzeyini bozabilecek gelgit kuvvetleriyle etkileşimleri incelemesine ve altında ne olduğunu ortaya çıkarmasına olanak tanıyor.

DellaGiustina, “Apophis yeterince yaklaşıyor ve yüzeyinde beklediğimiz bir miktar aktivite var” dedi. “Kuyruklu yıldız benzeri bir kuyruk oluşturan toprak kaymaları veya parçacık püskürmeleri olabilir. Yakına yaklaşma harika bir doğal deneydir.

“Gelgit kuvvetlerinin ve moloz yığını malzemesinin birikmesinin, gezegen oluşumunda rol oynayabilecek temel süreçler olduğunu biliyoruz. Bunlar, erken güneş sistemindeki enkazlardan tam gelişmiş gezegenlere nasıl geldiğimiz hakkında bilgi verebilir. Şu anda en iyi tahminimiz şu: Apophis’in aslında bir moloz yığını olduğu.”

Görev bilimi hedefleri, Apophis hakkında yer tabanlı gözlemlerden elde edilen bilgilere, ekibin Bennu’daki deneyimlerine ve diğer S-tipi asteroitler için mevcut verilere dayanmaktadır. Sonuçta ekip, Apophis’in maddi gücü, gözenekliliği ve yoğunluğu da dahil olmak üzere asteroitin evrimini ve özelliklerini anlamayı umuyor. Öğrendikleri her şey gezegen savunma araştırmalarına bilgi sağlayabilir, özellikle de potansiyel olarak tehlikeli asteroitlerin çoğunun aynı zamanda Apophis gibi S tipi asteroitler olması nedeniyle.

OSIRIS-APEX misyonu proje bilimcisi ve NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi güneş sistemi Keşif Bölümü Gezegensel Atmosfer Araştırması kıdemli bilim insanı Amy Simon, “Bennu’da çok şey öğrendik, ancak şimdi daha da fazla soruyla donanmış durumdayız” dedi. .

Örneğin, OSIRIS-REx Görünür ve Yakın IR Spektrometresi için cihaz bilimcisi yardımcısı olan Simon ve meslektaşları, Bennu’da kil mineralleri ve organik maddeler tespit ettiler; bu da asteroitin geçmişte suyla etkileşime girdiğini öne sürdü. Bilim insanları bunların Bennu gibi C tipi asteroitlerde bulunacağını öngördü ancak yer tabanlı gözlemlerle tespit edemediler.

Simon, Apophis’in beklentilerden ve Japonya’nın 2018’de Hayabusa 2 sondasıyla ziyaret ettiği karbonlu asteroitler Bennu ve Ryugu’dan ne kadar farklı göründüğünü görmekten heyecan duyduğunu söyledi.

Bu asteroitlerle yakından ve kişisel olarak ilgilenmek, gezegen bilim adamlarına eşsiz bir fırsat sunuyor. Şu anda, güneş sisteminin oluşumuna ilişkin bilimsel anlayış, Dünya’ya düşen diğer gök cisimlerinin parçaları olan meteorlar tarafından yoğun olarak bilgilendirilmektedir.

Asteroitler, göktaşlarının birincil ana gövdeleridir ancak genellikle o kadar uzaktan gözlemlenirler ki, yalnızca gökyüzünde küresel özellikleri veya yüzey değişkenlikleri hakkında çok az bilgi veren ışık noktaları olarak görünürler.

OSIRIS uzay aracı bilimi araçları, göktaşı ölçeğindeki kayaları asteroitler üzerindeki jeolojik bağlama yerleştirerek ve asteroitlerin Bennu’daki ve çok yakında Apophis’teki jeolojik süreçlerini araştırarak göktaşları hakkındaki anlayışımızı ana asteroitlerle ilişkilendirmek için özel olarak tasarlanmıştır.