NASA ekibi, ayda ilk dev interferometre oluşturmak için dokuz aylık bir çalışmayı tamamladı. AESI Projesi (Artemis özellikli yıldız görüntüleyici), 1 km uzunluğa kadar bir dizide birleştirilmiş ultraviyole ve optik hassasiyetle 15-30 teleskopun dağıtılmasını sağlar. Bu tür araçların kurulumu, 2030’ların sonunda Ay’dan uzun vadeli astronomik araştırmalar için gerekli altyapıyı yaratacak olan Artemis programı sayesinde mümkün olacak.
Aesi konsepti, başlangıçta uzayda serbest uçuş için önerilen yörünge interferometre yıldız görüntüleyici fikrini geliştirir. Bununla birlikte, ay tabanlarının, güç kaynağı sistemlerinin ve robotik teknolojilerin geliştirilmesindeki ilerleme, ay yüzeyini daha umut verici bir alanla hale getirdi. Atmosferin olmaması, uyarlanabilir optikleri terk etmenizi ve kısa dalgalarla çalışmanızı sağlar. 1 metre çapında her teleskop, dizi yapılandırmasını esnek bir şekilde değiştirecek bir mobil platform üzerine kurulacaktır. Onlardan elde edilen veriler, algoritmaların yörünge teleskopları için bile erişilemeyen görüntüler oluşturacağı merkezi merkeze girecektir.
Aesi’nin temel amacı yıldızların manyetik aktivitesini incelemektir. Alpha Centaur A ve Protion gibi en yakın armatürlerin lekeleri, plato ve konveksiyon hücrelerini gözlemleyen bilim adamları, yıldız alt toprağının doğru modellerini oluşturabileceklerdir. Bu sadece güneşin evriminin anlayışını derinleştirmekle kalmayacak, aynı zamanda dünyanın uydularını ve enerji sistemlerini etkileyen flaşların tahminini de iyileştirecektir.
İnterferometre ayrıca gezegenlerin oluştuğu genç yıldızların birikim disklerini ve süpernova patlamalarının ilk aşamalarını araştırıyor. Aktif galaktik çekirdekleri (AGN) incelemek için ultra kütleli kara delikleri gizlemek için dizinin genişlemesi gerekecektir. Bu bölgelerin parlaklığı bir mesafe ile düşer, bu nedenle artan ultraviyole duyarlılığı ve büyük bir taban çapı olan teleskoplara ihtiyaç duyulacaktır. Evrenin derinliklerinden zayıf sinyalleri yakalayabilen gelişmiş bir UV açıklığı ve dedektörleri olan aynalarda çalışmalar zaten devam ediyor. Bu, AGN çevresindeki rüzgarların hızını ölçecek ve evrenin genişlemesini hesaplamak için önemli olan kozmolojik mesafeleri netleştirecektir.
AESI’nin konuşlandırılması 2030’ların sonundan daha erken başlamayacak-son tarihler Artemis’in başarısına bağlı. İlk insanlı görevler 2026 için planlanıyor ve 2040 yılına kadar ayda yer alan istasyonlar ve enerji düğümleri görünmelidir. Uydunun güney kutbu, altyapıya yakınlık nedeniyle öncelikli bir alan olarak kabul edilir, ancak bilim adamları daha düşük enlemlerde konaklama seçenekleri incelerler-bu galaksilerin gözlem bölgesini genişletecektir.
Ana riskler, optiklere ve sismik aktiviteye zarar verebilen ay tozu ile ilişkilidir. Teleskopları korumak için otomatik temizleme sistemleri ve titreşimleri telafi eden esnek montajlar kullanmayı planlıyorlar. Robotlar bir diziye hizmet edebilecek ve astronotlar yeni görevleri dikkate alarak modernize edebilir.
Projenin aşağıdaki aşamaları, ISS için test teknolojileri ve aynı anda 30 teleskoptan gelecek veri eksabaytlarının işlenmesi için algoritmaların geliştirilmesi yer almaktadır. Her şey plana göre giderse, 2045 yılına kadar insanlık yıldızların yüzeyini ve kara deliklerin çevresini taramak için “X -Ray Vizyonu” alacaktır.
