2017’de katıldım mastodon.bulut, Mastodon için ilk “örneklerden” (diğer adıyla sunucular) biri. Konsept karmaşık görünüyordu: Merkezi olmayan bir sosyal ağ (bu ne anlama geliyorsa), o zamanlar kaydolmak başka bir şeydi. Bu yüzden, birçok teknoloji meraklısı gibi, Mastodon çıkarsa diye bir kullanıcı adını park ettim ki bu pek olası görünmüyordu.
2022’ye hızlıca ilerleyin ve Elon Musk devraldıktan sonra Twitter dramını yeniden canlandırmama gerek yok. Sahte tartışmalara ve günlük öfkeye pek sıcak bakmıyorum. Diğer sosyal ağların paylaşımını yasaklamak gibi görünüşte rastgele ve çelişkili yeni politikaların çılgınlığına çoğunlukla güldüm, ancak 24 saatten kısa bir süre sonra tersine çevrildi (ama elbette bazı kullanıcıları yasaklamadan önce değil). Ayrıca gazetecilerin önemsiz kişisel hesaplarını halletmek için veya bugünlerde Twitter Mavisi her ne ise, görünüşte misilleme amaçlı olarak askıya alınması da var.
Ve Twitter komik bir şekilde yanlış yönetildiğinde, en azından benim için daha az değerli ve eğlenceli hale geldi. Takip ettiğim kişisel hesapların çoğu daha az gönderi paylaşmaya başladı (ya da hiç göndermemeye). Zaman çizelgem, otomatik marka ilanları haline geldi – sonsuz bir haber RSS beslemesi. Tweet atanlar Elon Musk hakkında konuşuyorlardı – diğer pek çok kişi gibi benim de canımın sıkıldığı bir konu. Ve birkaç kez tweet attığımda, etkileşimler ve paylaşımlar, Twitter’ın daha az etkileşimle dönüştüğü her şeyin kitlesel bir reddi gibi hissettiren şeyi yansıtıyordu.
Bir paradigma değişimi için iki önemli olaya ihtiyacınız olduğunu her zaman belirtmişimdir. Birincisi, mevcut paradigma, bu durumda Twitter, bir krizden geçmelidir. İkincisi, bir şeyler yapan geçerli bir alternatife ihtiyacınız var. daha iyi önceki sistemden daha Bu değişim, Myspace’e karşı Facebook, Netscape’e karşı Internet Explorer, FTP/Gopher/Newsgroups’a karşı WWW, IRC’ye karşı SMS/mesajlaşma uygulamaları vs. ile gerçekleşti.
twitter dır-dir krizde Bunu Musk bile biliyor, son zamanlarda dikkat çeken Twitter’ın “motorları açık, kontrolleri çalışmayan, yüksek hızla yere doğru giden bir uçak” gibi olduğunu söylüyor. Wall Street Journal’ın Twitter’ın en çok reklam harcayan 100 kullanıcısının %70’inden fazlasının bunu belirttiği reklamverenler de aynı şeyi düşünüyor platformda harcama yapmıyorduk inanç eksikliği ve yönetimle ilgili endişeler nedeniyle.
Twitter’ın gelirinin %89’unun reklamlardan gelmesi ciddi bir sorun.
Mastodon herkes için mi? Dünyanın kent meydanı mı olacak? Hayır, hayır ve umurumda değil.
Ve Musk’ın uçuk kaçık hayranlarının birçoğu platformdaki “eski mavi çekler”den yakınırken, çoğu insan bu doğrulanmış “ünlülerin” ne dediğini duymak için Twitter’a gidiyor. Twitter’ın güzelliği buydu: En sevdiğiniz ünlüye tweet atabilir veya bir politikacıya smaç basabilirsiniz. Ne yazık ki, “seçkinler” olmadan Twitter cazibesini yitiriyor ki bu oluyor gibi görünüyor.
Ve işte burada 5 yıl sonra Mastodon yeniden devreye giriyor. Twitter’ı bırakan birçok kişinin Mastodon’a geçmesi çok uzun sürmedi. Bu, internetin geçici bir tıslaması mıydı yoksa gerçek bir hareket miydi?
Mastodon: Mükemmel olmaktan uzak ama aynı zamanda eğlenceli
Mastodon doğrudan Twitter’ın yerine geçmez, ancak daha iyi bir şey sunabilir: Bir şeyin kimsenin sahibi olmadığı internetin altın günlerine dönüş.
Ancak Mastodon’un bazı ciddi işe alım sorunları da var. Hangi sunucuya kaydolmanız gerektiği, retweet yeteneğinin nasıl olmadığı gibi sistem kafa karıştırıcı ve yeni konuların, özellikle insanların keşfedilmesi bir zorluktur (bu yüzden takip edilecek teknoloji insanlarının ve sitelerin bir listesini yaptım) ).
Android uygulamaları ve PWA harika, ancak ilk kez oturum açmak bile kafa karıştırıcı olabilir.
Bu elitist mi? Evet, benim hoşuma giden de bu.
Mastodon’un başka bir yankı odasına dönüşeceği endişesi de var. Bu biraz doğru. Şu anda, gazeteciler, bilim adamları, bazı sanatçılar, yaratıcılar ve sizin son teknoloji meraklılarınız. Normal arkadaşlarınızı Mastodon’a çekmeye çalışmak, büyükbabanıza akıllı telefon kullanmayı öğretmek gibidir – kolay olmayacak!
Ve bu konuda sevdiğim şey bu.
Bu elitist mi? Evet, bir dereceye kadar. Ancak 1994’te “bilgi otoyolunu” kullandığımı hatırlıyorum, bazıları onu FTP’den sunuculara çağırıyordu, konuları tartışmak için Haber gruplarını kullanıyor, IRC’de sohbet ediyor, insanlarla uzaktan konuşmak için elektronik postayı veya bir şeyler bulmak için Gopher’ı kullanıyordu. “Ana akım” America Online’da (veya ondan önce Prodigy’de) olsanız bile küçük, yakın gruplar oluşturduk.
Bu küçük ağlar, World Wide Web ve tarayıcılar ortaya çıkana kadar interneti sürdü. Ve bunlar, yayıncılık ve yorumlara dönüşen mesaj panoları ve blogları doğurdu.
Bunların hepsi 1990’larda elitistti.
Çoğu insanın bir bilgisayarı, hatta modemi olan bir bilgisayarı bile yoktu. Yani internete girmek önemsiz değildi (AOL yardımcı oldu). Ve insanlara interneti anlatmak sorunluydu çünkü çok fazla yeni terim ve mecaz vardı. 1995’te internetteyseniz, bilgili insanlardan oluşan belirli bir kulübün parçasıydınız.
Mastodon ve daha büyük federal evren, karşılaştığım standart internetin son 20 yıllık ilk gerçek alternatifi. Herkes bir Mastodon bulut sunucusu kurabileceğinden, merkeziyetsiz olduğu için kimse onu kontrol etmez veya sahibi olmaz.
Mastodon, 1990’lardaki internet gibi hissettiriyor ve ben onu seviyorum.
Verilerinizi araştıran hiçbir algoritma veya yekpare şirket yok. Reklam yok. Kuralları keyfi olarak değiştiren veya politika belirlemek için aptalca anketler yürüten garip, yalnız bir adam yok.
Şu anda Mastodon sadece konuşan ve tartışmayan insanlar. İnternet şöhreti için birbirlerinin üzerine smaç basmıyorlar. En önemsiz şeyler için günlük kötü adamlar veya sonsuz sahte öfke yoktur. Botlar, en azından yanlış tür, sorun değil. Hiç kimse sahte hesaplar oluşturmuyor veya başka birini taklit etmeye çalışmıyor.
Evet, 1990’lardaki internet gibi ve onu seviyorum.
Herkes için mi? Dünyanın kent meydanı mı olacak? Hayır, hayır ve umurumda değil.
Bunun devam edip etmeyeceğinden veya Mastodon’un popüler, merkezi, şirketleşmiş sosyal ağlarla birlikte gelen tüm bagajla birlikte Twitter 3.0’a dönüşüp dönüşmeyeceğinden emin değilim. Ancak, ağların yapısı bunun olmayacağını gösteriyor.
Ne olursa olsun, manzara değişikliğinden ve daha da önemlisi, hepimizin yeni ve daha iyi bir şey yaratma potansiyelinden keyif alıyorum. Umarım büyür ve Musk’ın Twitter’ı çöküp yanarsa sorun yok. Hele şükür! O küllerden daha iyi bir şey çıkabilir – schöpferische Zerstörung (“yaratıcı yıkım”). Piyasa böyle işliyor.
Uzun sürmese de kaosu kucaklayın ve eğlenceye katılın diyorum.
Mastodon’a başlamak mı istiyorsunuz? İşte takip edilecek teknik kişilerin ve sitelerin bir listesi beslemenizi başlatmak için.
