Koronal kütle atımı, Venüs uçuşundan önce Solar Orbiter’a çarpıyor

4 Eylül Pazar gününün erken saatlerinde Solar Orbiter, uzay aracının yörüngesini değiştiren ve onu güneşe daha da yaklaştıran yerçekimi destekli bir manevra için Venüs’ün yanından uçtu. Güneş, güneş sistemindeki başka bir cisme yaklaşırken yörüngenin dikkatini çekmeye çalışıyormuş gibi, güneş, en yakın yaklaşımlarından sadece iki gün önce uzay aracına ve gezegene muazzam bir “koronal kütle atımı” savurdu – ve veriler ortaya çıkıyor. .

30 Ağustos’ta güneşten Venüs yönünde büyük bir koronal kütle atımı gerçekleşti. Çok geçmeden, fırtına güneşten ikinci gezegene geldi. Solar Orbiter’dan veriler gelmeye devam ederken, bu grev uzay havasının “yerinde” izlenmesinin ve bunun güneş sisteminin bedenleri ve uzay araçları üzerindeki etkilerinin neden bu kadar önemli olduğunu ortaya koyuyor.

Neyse ki, ESA-NASA güneş gözlemevi, yıldızımızdan gelen şiddetli patlamalara dayanacak ve aslında bunları ölçecek şekilde tasarlandığından, uzay aracı üzerinde olumsuz bir etki olmadı – ancak Venüs her zaman bu kadar hafif inmez. Koronal kütle atılımları, Venüs’ün atmosferini aşındırarak, geçerken gazları sıyırma eğilimindedir.

Venüs uçuşu ile yükseklere uçun

Solar Orbiter, güneşi yakından gözlemlemek ve gizemli kutuplarına bir göz atmak için on yıl süren misyonunun dörtte biri. Yörüngesi Venüs ile yakın rezonans içinde olacak şekilde seçildi, yani yörüngesini değiştirmek veya eğmek için yerçekimini kullanmak için her birkaç yörüngede bir gezegenin çevresine geri dönüyor.

Venüs’ün bu üçüncü uçuşu, Pazar günü saat 01:26 UTC’de, Solar Orbiter gezegenin gazlı “yüzeyinden” yaklaşık 6.000 km uzaklıktaki gezegenin merkezinden 12.500 km geçtiğinde gerçekleşti. Başka bir deyişle, Dünya’nın genişliğinin yarısı kadar bir mesafeyi geçti.

Venüs’e olan uzaklığı, yaklaşma açısı ve hızı, gezegenin büyük yerçekiminden tam olarak istenen etkiyi elde etmek için titizlikle planlandı – onu güneşe her zamankinden daha yakın hale getirmek.

Solar Orbiter Operasyonları Müdürü Jose-Luis Pellon-Bailon, “Uçuş Dinamiği’ndeki meslektaşlarımızın büyük bir planlama ve Uçuş Kontrol Ekibinin özenli bakımı sayesinde, yakın yaklaşım tam olarak plana uygun gitti” diye açıklıyor.

Solar Orbiter, Venüs ile ‘yörünge enerjisi’ ticareti yaparak, pahalı yakıt kütlelerine ihtiyaç duymadan gezegenin yerçekimini yörüngesini değiştirmek için kullandı. Güneşe döndüğünde, uzay aracının en yakın yaklaşımı öncekinden yaklaşık 4,5 milyon km daha yakın olacak. “

Radyasyon riski oluşturan parçacıkları anlamak

Solar Orbiter güneş fırtınasıyla karşılaştığından beri eve ışınlanan veriler, büyük CME tarafından süpürülürken yerel ortamının nasıl değiştiğini gösteriyor. Bazı aletlerin Venüs’e yakın yaklaşımı sırasında, onları gezegenin yüzeyinden yansıyan başıboş güneş ışığından korumak için kapatılması gerekirken, Solar Orbiter’ın “in situ” aletleri açık kaldı ve diğer şeylerin yanı sıra güneş enerjili parçacıklarda bir artış kaydetti. .

Parçacıklar, çoğunlukla protonlar ve elektronlar, aynı zamanda helyum gibi bazı iyonize atomlar da güneş tarafından her zaman yayılır. Özellikle büyük patlamalar ve plazma fışkırmaları güneşten fırlatıldığında, bu parçacıklar toplanır ve onlarla birlikte taşınır, neredeyse göreceli hızlara hızlanır. Astronotlar ve uzay araçları için radyasyon riski oluşturan bu parçacıklardır.

CME’lerle ilgili anlayışımızı geliştirmek ve güneş sisteminden geçerken ilerlemelerini takip etmek Solar Orbiter’ın misyonunun büyük bir parçasıdır. CME’leri, güneş rüzgarını ve güneşin manyetik alanını gözlemleyen uzay aracının on bilim aracı, 11 yıllık güneş aktivitesi döngüsünün nasıl çalıştığına dair yeni bilgiler sağlıyor. Sonuç olarak, bu bulgular fırtınalı uzay havası dönemlerini daha iyi tahmin etmemize ve Dünya gezegenini güneşin şiddetli patlamalarından korumamıza yardımcı olacak.

Hoşçakal, halo?

Bu son CME, uzay hava durumu gözlemlerinde bir zorluğu göstermektedir. SOHO’dan alınan bu görüntüde görüldüğü gibi, bir CME ya doğrudan Dünya’ya geldiğinde ya da bu durumda doğrudan güneşin “uzak tarafından” uzaklaştığında bir “tam hale” görünür.

Koronal kütle çıkışlarının Dünya’ya doğru mu yoksa uzağa mı geldiğini belirlemek, Dünya’dan bakıldığında zor, çünkü her iki durumda da genişliyor gibi görünüyor. Yaklaşan Nöbet görevinin birçok faydasından biri, Dünya yönünden alınan görüntülerin ve Vigil’in güneşin “yanındaki” konumundan, beşinci Lagrange noktasının birleştirilmesiyle, yaklaşan veya ayrılan bir fırtınayı ayırt etmek kolay ve güvenilir olacaktır.

Uzay havası derinleşiyor

Güneş, etkisini güneş sisteminin tüm cisimlerine uygular. İç gezegenlerde hiçbir canlının yaşayamamasının, sıcaklıkların çok yüksek olmasının ve atmosferlerinin uzun zaman önce ortadan kaldırılmasının nedeni budur.

Dünya’dan Ay’a doğru ilerlerken, uzay havasının insan bedenlerini, robotları, iletişim sistemlerini, bitkileri ve hayvanları nasıl etkileyebileceğini anlıyoruz.

Güneşin Dünya altyapısı üzerindeki etkisini anlamak için bir dizi aracın yanı sıra, ESA’nın Uzay Hava Durumu Servis Ağı, şu anda, Merkür, Venüs ve Mars için Ağın Portalı aracılığıyla ücretsiz olarak erişilebilen tahminlerle birlikte, aşırı uzay havası güneş sistemi boyunca uçuş misyonları yapan ekipleri uyarıyor. ve Jüpiter yolda.

ESA Uzay Hava Durumu Servisi Koordinatörü Alexi Glover, “Bu tür olaylar hakkında veri toplamak, nasıl ortaya çıktıklarını anlamak, uzay hava modellerimizi, tahminleri ve erken uyarı sistemlerimizi geliştirmek için çok önemlidir” diye açıklıyor.

“Solar Orbiter, tahminlerimizi gerçek gözlemlerle karşılaştırmak ve modellerimizin ve araçlarımızın bu bölgeler için ne kadar iyi performans gösterdiğini test etmek için bize mükemmel bir fırsat sunuyor.”