İşte güneş sisteminde yaşam aramak için en iyi 7 yer

Eğer insanlık güneş sistemindeki başka bir gezegende hayat bulacaksa, muhtemelen nereye bakacağını bilmek en iyisidir. Pek çok bilim adamı tam olarak bu soruyu düşünmek için saatler harcadı ve birçoğu, bildiğimiz şekliyle yaşamı barındırma potansiyeline sahip olma olasılığı en yüksek olan güneş sistemindeki belirli bir yeri desteklemek için gerekçeler buldu. NYU Abu Dabi’den Dimitra Atri liderliğindeki bir ekip sayesinde artık onları sıralayacak bir metodolojimiz var.

arXiv ile ilgili yakın tarihli bir ön baskı makalesinde yayınlanan metodoloji, yeni bir değişken olan Mikrobiyal Yaşanabilirlik İndeksi’ne (MHI) odaklanmıştır. MHI, Dünya’nın uç noktalarında bulunan çeşitli ekstremofil türleri için belirli bir ortamın ne kadar yaşanabilir olduğunu ölçmeyi amaçlamaktadır.

Birçok büyük mühendislik zorluğunda olduğu gibi, yazarlar etkili bir MHI geliştirme sürecini bir dizi adıma ayırdılar. İlk olarak, belirli bir çevrenin yaşam için yaşanabilirliğini etkileyebilecek bir dizi altı çevresel değişken tanımladılar. Daha sonra, potansiyel olarak birçok yaşanabilir dünyada var olduğu düşünülen altı tür ortam tanımladılar. Daha sonra bu yaşanabilir dünyalardan yedisini seçtiler ve potansiyel olarak yaşanabilir her bir dünyadaki her bir çevre türü için çevresel faktörler hakkında toplayabildikleri tüm verileri topladılar.

Bu verilerle, bu ortamlarda bulunan değerleri ekstremofillerin yaşayabileceği değerlerle karşılaştırdılar. Sonuçlar, güneş sistemi astrobiyolojisiyle ilgilenen herkes için özellikle şaşırtıcı değil, ancak ölçülebilir veriler onları destekliyor. Görünüşe göre Europa, Mars ve Enceladus bakteri yaşamı bulmak için en olası adaylar.

Yine de bu sonuca varmak için çok fazla veri toplama ve niceleme gerekiyordu. İlk olarak, ekip, yaşamın potansiyel yaşanabilirliği için hangi çevresel faktörlerin en önemli olduğunu tanımlamalıydı. Altı tanesine karar verdiler: sıcaklık, basınç, UV radyasyonu, İyonlaştırıcı radyasyon, pH ve tuzluluk. Yaşam, bu değerlerin ancak dar bir bandında varlığını sürdürebilir ve yaşamı desteklemek için hangi çevresel özelliklerin gerekli olduğunu düşünmeye başlamak için makul bir temel olarak hizmet eder.

Neyse ki bilim adamları, bu altı faktörün her birinin uç noktalarında gelişen yaşam formları hakkında da veri topladılar. Serpentinomonas sp. 12,5’e kadar yüksek pH’larda hayatta kalabilen B1, 125 MPa’ya kadar basınca dayanabilen Thermococcus piezophilus CDGS’ye karşı, Dünya’nın ekstremofilleri, yaşamın diğer gezegenlerde nelerle mücadele edebileceğinin iyi bir göstergesidir. Bilim adamları, seçtikleri faktörlerin iniş ve çıkışlarını kullanarak, bildiğimiz şekliyle yaşamı desteklemek için bir ortamın uyması gereken sınırları belirleyebildiler.

Bu ortamlar, bilim adamlarının dikkatlerini çevirdikleri bir sonraki şeydi. Dünya’da yaşamı barındırdığı bulunan, potansiyel olarak biyolojik olarak ilginç altı ortamın bir listesini çıkardılar ve daha sonra Dünya’daki bu ortamların her birinde altı çevresel faktörün aralıklarını tanımladılar. Listede şunlar vardı: Buzlu Kutuplar, Yüzey Kıtası, Yeraltı Kıtası, Yeraltı Buzları, Ortam Okyanusu, Derin Okyanus Tabanı ve Hidrotermal Menfezler. Dünya üzerindeki bu ortamların her biri bir şekilde yaşamı barındırıyor, bu yüzden yazarlar bunu başka bir dünyada da yapabileceklerini varsayıyorlar.

Güneş sistemindeki en yaşanabilir yerleri bulmak için araştırmacılar, güneş sistemindeki dünyalar listesine girdiler. Biyolojik yaşam için gerekli olarak tanımladıkları bir veya daha fazla çevresel faktördeki bir aykırı değere dayanarak çoğunu ortadan kaldırdılar. Yine de elemelerinin sonunda, potansiyel olarak yaşanabilir yedi dünya kaldı: Mars, Europa, Enceladus, Titan, Ganymede, Callisto ve (biraz şaşırtıcı bir şekilde) Pluto.

Tüm seçimleri aradan çıkardıktan sonra yazarlar veri toplama aşamasına geçmişlerdir. Her bir dünya üzerinde bulunan ortamın her zamanı hakkında bulabildikleri kadar veri topladılar. Yine de, her dünya bu ortamların her biriyle kutsanmış değildir. Örneğin, Mars’ta bildiğimiz hidrotermal menfezler yok. Ancak bu, Kızıl Gezegendeki diğer ortamların astrobiyoloji için iyi bir aday olmayacağı anlamına gelmez.

Hangi verileri toplayabileceklerini topladıktan sonra, bu verileri bir mikrobun belirli bir ortamda maruz kalacakları çevresel faktörlerin aralığına dayanıp dayanamayacağı ile tanımlanan aralıkla karşılaştırdılar ve bunu yaparken MHI’yi buldular. Hesaplamalarının sonucunu özetlemenin en iyi yolu, çalışmanın bir parçası olarak seçilen altı ortamın her biri için yaşanabilir ekstremofil aralığına giren çevresel faktörlerin sayısını gösteren bir tablo kullanmaktır. Tablo aşağıda yeniden verilmiştir.

Girdilerin her birindeki payda, araştırmacıların veri bulabilecekleri çevresel faktörlerden kaç tanesini belirtir. Sayı altıdan azsa, araştırmacılar bir veya daha fazla faktör hakkında veri bulamadılar. Her kesirdeki pay, her biri için çevresel yaşanabilirlik sınırları içinde kalan çevresel faktörlerin sayısıdır. Örneğin, Titan sütununun Yeraltı Buz satırındaki 1/4 değeri, altı çevresel faktörden dördü için veri noktalarının mevcut olduğu ve bu çevresel faktörlerden birinin minimum ve maksimum tarafından belirlenen sınırlar içinde yer aldığı anlamına gelir. ekstremofillerin yaşanabilir koşullarının

Grafik, güneş sisteminde yaşamın var olabileceği en olası yerin, potansiyel çevresel faktörlerde beşte beş puan alan Enceladeus’un hidrotermal havalandırma sistemi olduğunu açıkça gösteriyor – iyonlaştırıcı radyoaktivite hakkında veri eksik. Ancak buzlu ay, potansiyel olarak yaşanabilir listenin başında yalnız değil. Listedeki diğer adaylar daha az misafirperver görünse de, Mars ve Europa, yaşam için yaşanabilir ortamlar barındırıyor.

Sonuçta, Europa Clipper ve Mars Sample Return görevi de dahil olmak üzere, bu konumların çoğunda var olabilecek herhangi bir mikrobiyal yaşamı bulmaya odaklanacak bir dizi görev var. Bu makale, Enceladus’un çalışmalarında kendi misyonuna sahip olması için başka bir neden sunuyor. Ancak şimdilik, araştırmacıların ve mühendislerin çabalarını, insanlık tarihinde en çok aranan keşiflerden birini bulmak için en olası yerlere odaklamalarına olanak tanıyan bir çerçeveye sahip olmak, çabalarına odaklanmaya yardımcı olacaktır. Belki uzun vadede bir şeyler çıkar.