Meta’nın Menlo Park kampüsünün her yerinde kameralar bana bakıyordu. Güvenlik kameralarından veya muhabir arkadaşlarımın DSLR’lerinden bahsetmiyorum. Akıllı telefonlardan bahsetmiyorum bile. Ray-Ban ve Meta’nın, Meta’nın bir şekilde hepimizin takacağını umduğu akıllı gözlüklerini kastediyorum.
Hemen hemen her donanım ürününün kamera içerdiği bu yılki Connect konferansı için Meta’yı ziyaret ettim. Yazılım güncellemesi alan Ray-Ban Meta akıllı gözlükleri, yeni Quest 3S sanal gerçeklik kulaklığı ve Meta’nın prototip Orion AR gözlükleri var. Orion, Meta’nın “zaman makinesi” olarak adlandırdığı şeydir: tam teşekküllü AR’nin, tüketiciye hazır hale gelmesinden yıllar önce nasıl görünebileceğinin işleyen bir örneği.
Ama en azından Meta’nın kampüsünde Ray-Ban’ler zaten her yerdeydi. Farklı türde bir zaman makinesiydi: CEO Mark Zuckerberg’in gözlüklerin yeni telefon olduğu gelecekteki dünyasına bir bakış.
Bu konuda çelişkideyim.
Meta gerçekten yüzünüze kamera koymak istiyor. Zuckerberg’in söylediği gibi, 2021’deki Ray-Ban Hikayelerini takip eden gözlükler görünüşe göre bu cephede ilerleme kaydediyor eşik satışlar “çok iyi” gidiyor. Yapay zeka özellikleriyle daha güçlü hale gelmelerine rağmen bilgileri görüntüleyecek bir ekranları olmadığından tam teşekküllü AR gözlükleri değiller. Ancak tüm Meta imparatorluğunun üzerine inşa edildiği şey için mükemmeller: insanları hayatlarını çevrimiçi paylaşmaya teşvik etmek.
Gözlükler çeşitli klasik Ray-Ban stillerine sahip ancak şimdilik kullanıcıların sadece gözlük takmadığı aşikar. Kampüste dolaşırken, her bir kişinin üzerindeki işaret işaretlerini fark ettim: gözlüklerinin kenarlarında, biri 12 MP ultra geniş kamera için, diğeri ise gösterge ışığı için olmak üzere iki belirgin daire şeklinde kesik.
Bu ışık, kullanıcı fotoğraf ve video çekerken yanıp söner ve genellikle güneş ışığında bile görülebilir. Teorik olarak bu beni rahatlatmalıydı: Işık açık olmasaydı, toplantılarımdan önce öğle yemeği yerken kimsenin beni çekmediğine güvenebilirdim.
Ancak kampüsteki insanlarla konuştuğumda her zaman biraz gergindim. Kendimi bu çevrelerin son derece farkında buldum; dikkat etmediğim halde birisinin beni filme alıp almadığını kontrol ediyordum. Sadece bir kaydın potansiyeli beni konuşmalardan uzaklaştırabilir ve arka plandaki kaygının hafif bir uğultusunu arttırabilir.
Kendime bir çift giydiğimde durum değişti
Daha sonra kendime bir çift giydiğimde durum aniden değişti. Potansiyel bir kayıt hedefi olarak tereddüt ediyordum ve kibar göz teması kurmanın bir yan ürünü olarak fotoğrafımın çekileceğinden veya filme çekileceğimden endişeleniyordum. Yüzümdeki gözlüklerle kayıt yapmam gerektiğini hissettim Daha. Bir kameranın tam göz hizasındaki deneyiminde gerçekten ilgi çekici bir şey var. Sadece gözlükteki bir düğmeye basarak, gördüğüm herhangi bir şeyin fotoğrafını veya videosunu tam olarak gördüğüm açıyla çekebiliyordum. Telefonumu çıkarıp anın sürmesini ummak gibi tuhaf bir uğraşım yok. Gerçekliğimi diğer insanlarla paylaşmanın daha iyi bir yolu olmayabilir.
Meta’nın akıllı gözlükleri birkaç yıldır piyasada ve ben bu gözlükleri kullanan ilk kişi ya da hatta ilk kişi bile değilim. eşik – onlardan etkilenmek. Ancak bu gözlükleri ilk kez benimseyen bir teknoloji olarak değil, telefon veya akıllı saat gibi her yerde bulunan bir ürün olarak görüyordum. Bu kesintisiz kaydın geniş ölçekte nasıl çalışacağına dair bir ipucu aldım ve olasılık hem heyecan verici hem de korkutucu.
Kameralı cep telefonu başlı başına bir devrimdi ve biz hâlâ onun toplumsal etkileriyle uğraşıyoruz. Artık neredeyse herkes polisin vahşetini belgeleyebilir veya kısa süreli komik bir anı yakalayabilir, ancak aynı zamanda ürkütücü fotoğraflar çekip bunları çevrimiçi olarak yayınlayabilir veya (açık olmak gerekirse, çok daha hafif bir suç) konserlerde insanları rahatsız etmek. Bir telefonu çıkarmanın asgari sürtünmesi bile ortadan kalktığında ve milyarlarca insan gördükleri her şeyin fotoğrafını anında çekebildiğinde ne olacak?
Kişisel olarak, bir telefonun fotoğrafını çektiğini zaten anlamaya başlayan yeni bebeğimin samimi fotoğraflarını çekmenin ne kadar yararlı olacağını görebiliyorum. Ancak çok daha kötü niyetli kullanımları hayal etmek zor değil. Elbette, herkesin telefon kameralarını her şeye doğrultmasına alıştığımızı düşünebilirsiniz, ancak bunun iyi bir şey olduğundan tam olarak emin değilim; Sırf evin dışına adım attığım için birinin TikTok’una girme ihtimalim olmasından hoşlanmıyorum. (Yükselişi gelişmiş yüz tanıma riskleri daha da büyütüyor.) Her yerde bulunan gözlük donanımlı kameralarla, yüzümün internette bir yerde iznim olmadan ortaya çıkma ihtimalinin daha da yüksek olduğunu hissediyorum.
Birçok kişi için tartışılmaz bir görme yardımı olan şeye kameraları entegre etmenin de açık riskleri vardır. Zaten gözlük takıyorsanız ve reçeteli akıllı gözlüklere geçiş yapıyorsanız, ya düşük teknolojili bir yedek taşımanız gerekecek ya da bunların umumi tuvalet gibi potansiyel olarak çok garip yerlerde açık kalacağını kabul etmeniz gerekecek. Mevcut Ray-Ban Meta gözlükleri büyük ölçüde güneş gözlüklerinden oluşuyor, bu nedenle muhtemelen çoğu insanın birincil seti değiller. Ancak bunları şeffaf ve geçiş lensleriyle alabilirsiniz ve bahse girerim ki Meta bunları daha çok günlük gözlük olarak pazarlamak ister.
Elbette çoğu insanın bunları satın alacağının garantisi yok. Ray-Ban Meta gözlükleri artık oldukça iyi cihazlar, ancak bir Meta etkinliği için Meta donanımının önizlemesini görmek üzere Meta kampüsünde Meta çalışanlarıyla buluşuyordum. Meta’nın en yeni donanımının sıradan olması şaşırtıcı değil ve bize o dünyanın dışındaki insanların ne istediği hakkında pek bir şey söylemiyor.
Kamera gözlükleri yıllardır ufuktaydı. Gözünüzün önünde olanın fotoğrafını çekmenin ne kadar büyülü olduğunu söylediğimi hatırlıyor musunuz? Eski meslektaşım Sean O’Kane Snap Spectacles ile neredeyse aynı deneyimi aktardı 2016 yılında.
Ancak Meta, ana akım kabul için güvenilir bir oyun sergileyen ilk şirkettir. Çok eğlenceliler ve beni biraz korkutan da bu.
