Gökbilimciler şimdiye kadarki en büyük haydut gezegen grubunu ortaya çıkardı

Hileli gezegenler, Güneş Sistemimizdeki gezegenlerinkiyle karşılaştırılabilir kütlelere sahip olan, ancak bir yıldızın yörüngesinde olmayan, bunun yerine kendi başlarına serbestçe dolaşan zor kozmik nesnelerdir. Şimdiye kadar pek kimse bilinmiyordu, ancak birkaç Avrupa Güney Gözlemevi (ESO) teleskopundan ve diğer tesislerden gelen verileri kullanan bir gökbilimci ekibi, galaksimizde en az 70 yeni haydut gezegen keşfetti. Bu, şimdiye kadar keşfedilen en büyük haydut gezegen grubudur ve bu gizemli galaktik göçebelerin kökenlerini ve özelliklerini anlamak için önemli bir adımdır.

Fransa’daki Laboratoire d’Astrophisique de Bordeaux ve Avusturya Viyana Üniversitesi’nden gökbilimci ve kitabın ilk yazarı Núria Miret-Roig, “Kaç kişiyi bekleyeceğimizi bilmiyorduk ve bu kadar çok bulduğumuz için heyecanlıyız” diyor. bugün yayınlanan yeni çalışma Doğa Astronomi.

Onları aydınlatan herhangi bir yıldızdan çok uzakta gizlenen haydut gezegenlerin görüntülenmesi normalde imkansız olurdu. Bununla birlikte, Miret-Roig ve ekibi, oluşumlarından sonraki birkaç milyon yıl içinde, bu gezegenlerin hala parlayacak kadar sıcak olması gerçeğinden yararlandı ve bu da onları büyük teleskoplardaki hassas kameralar tarafından doğrudan tespit edilebilir hale getirdi. Üst Akrep ve Yılancı takımyıldızlarında, Güneşimize yakın bir yıldız oluşum bölgesinde, Jüpiter’inkiyle karşılaştırılabilir kütlelere sahip en az 70 yeni haydut gezegen buldular.

Ekip, bu kadar çok haydut gezegeni tespit etmek için yerdeki ve uzaydaki bir dizi teleskoptan yaklaşık 20 yıla yayılan verileri kullandı. Miret-Roig, “Göğün geniş bir alanındaki on milyonlarca kaynağın minik hareketlerini, renklerini ve parlaklıklarını ölçtük” diye açıklıyor. “Bu ölçümler, bu bölgedeki en soluk nesneleri, haydut gezegenleri güvenli bir şekilde tanımlamamızı sağladı.”

Ekip, ESO’nun Çok Büyük Teleskopu (VLT), Görünür ve Kızılötesi Astronomi Tarama Teleskobu (VISTA), VLT Tarama Teleskobu (VST) ve diğer tesislerle birlikte Şili’de bulunan MPG/ESO 2.2-metre teleskopundan yapılan gözlemleri kullandı. “Verilerimizin büyük çoğunluğu, bu çalışma için kesinlikle kritik olan ESO gözlemevlerinden geliyor. Geniş görüş alanı ve benzersiz hassasiyetleri, başarımızın anahtarıydı,” diye açıklıyor Bordeaux Laboratoire d’Astrophysique de astronom Hervé Bouy, Fransa ve yeni araştırmanın proje lideri. “ESO tesislerinden alınan, yüzlerce saatlik gözlemlere ve kelimenin tam anlamıyla onlarca terabaytlık veriye karşılık gelen on binlerce geniş alanlı görüntü kullandık.”

Ekip ayrıca, Avrupa Uzay Ajansı’nın Gaia uydusundan elde edilen verileri kullanarak, Evrenimizin keşfi ve anlaşılmasında yer ve uzay tabanlı teleskopların işbirliği için büyük bir başarıya işaret etti.

Çalışma, henüz keşfetmediğimiz bu zor, yıldızsız gezegenlerin daha pek çok olabileceğini gösteriyor. Bouy, “Samanyolu’nda bir yıldız olmadan serbestçe dolaşan bu serbest yüzen dev gezegenlerden milyarlarca olabilir” diye açıklıyor.

Gökbilimciler, yeni bulunan haydut gezegenleri inceleyerek bu gizemli nesnelerin nasıl oluştuğuna dair ipuçları bulabilirler. Bazı bilim adamları, bir yıldızın oluşumuna yol açamayacak kadar küçük bir gaz bulutunun çöküşünden haydut gezegenlerin oluşabileceğine veya ana sistemlerinden atılmış olabileceklerine inanıyor. Ancak hangi mekanizmanın daha olası olduğu bilinmiyor.

Teknolojideki daha fazla ilerleme, bu göçebe gezegenlerin gizemini çözmenin anahtarı olacaktır. Ekip, ESO’nun şu anda Şili Atacama Çölü’nde yapım aşamasında olan ve gözlemlere bu on yılın sonunda başlayacak olan, yakında çıkacak olan Aşırı Büyük Teleskop (ELT) ile bunları daha ayrıntılı olarak incelemeye devam etmeyi umuyor. Bouy, “Bu nesneler son derece soluk ve mevcut imkanlarla bunları incelemek için çok az şey yapılabilir” diyor. “ELT, bulduğumuz haydut gezegenlerin çoğu hakkında daha fazla bilgi toplamak için kesinlikle çok önemli olacak.”