Bu tür görüntüler galaksilerin nasıl oluştuğu ve geliştiği hakkında değerli bilgiler ortaya koyuyor ve Evrenin kütlesinin yaklaşık %80’ini oluşturan bulunması zor karanlık maddenin konumunun izlenmesine yardımcı oluyor.
2014 yılında gökbilimciler, Güneşimizden milyarlarca kat daha büyük ve Evrendeki en parlak nesnelerden biri olarak kabul edilen bir nesne olan kuasardan gelen radyasyona dayanarak kozmik ağın ilk görüntüsünü yakaladılar. 2019’da yapılan başka bir araştırmada kozmik ağa örnek teşkil etmek amacıyla genç, oluşan yıldızlardan alınan veriler kullanıldı. Artık gökbilimciler onun ışığını doğrudan 10 ila 12 milyar ışıkyılı uzaklıkta yakaladılar.
Kozmolojik modellere göre, yaklaşık 13,8 milyar yıl önce Büyük Patlama’dan sonra oluşan hidrojenin %60’ından fazlası çökerek uzaysal yapılar oluşturdu; bu yapılar da çökerek bugün gördüğümüz kozmik iplikçiklerden oluşan kozmik ağı oluşturdu. toz ve gaz. Bu filamentler galaksileri birbirine bağlayarak onların büyümesini ve yıldız oluşumunu sağlar. Her ne kadar bu sadece bir spekülasyon olsa da, önceki araştırmalar da galaksilerin bu filamentlerin kesiştiği yerde oluştuğunu ileri sürmüştü.
Ekip, kesişen filamentlerin en son görüntüsünü almak için teleskoptan gelen verileri kullandı. Keck, Hawaii’deki Mauna Kea yanardağındaki gözlemevine kuruldu. Cihaz, kozmik ağın ana bileşeni olan hidrojenden gelen radyasyonu tespit edecek şekilde yapılandırılmıştır. Ortaya çıkan 2 boyutlu görüntüler daha sonra kozmik ağdan yayılan tespit edilen radyasyona dayalı bir 3 boyutlu haritada birleştirildi.
Bu zayıf emisyonları fark etmek için ekibin öncelikle ışık kirliliği sorunuyla uğraşması gerekiyordu. Kozmik ağın loş ışığı, Hawaii gökyüzünün ışığıyla, atmosferik aurorayla ve hatta Samanyolu’nun ışığıyla kolaylıkla karıştırılabilir.
Bunun üzerine ekip, gökyüzünün iki farklı bölümünün farklı mesafelerde fotoğraflarını çekmeye karar verdi. Bilim insanları daha sonra arka plan ışığını bir görüntüden alıp diğerinden çıkardılar ve bunun tersi de geçerli oldu. Sonuç olarak, simülasyonların 2019’da öngördüğü gibi yalnızca ağın filament ağı kaldı.
Yeni çalışmada üretilenlere benzer görüntüler, bilim adamlarının galaksilerin çağlar boyunca nasıl oluştuğunu ve geliştiğini daha iyi anlamalarına yardımcı olabilir.
