Uzun yıllardır, bir grup araştırmacı ve aktivist, sosyal ağları kullanan çocukların potansiyel tehlikeleri konusunda uyarılarda bulunuyor. Genç ve yaşlı tanıdığım pek çok insan Facebook, Instagram ve TikTok gibi uygulamalarla kendi ilişkileriyle mücadele ettiğinden, uyarılar bende duygusal bir yankı uyandırdı. Pek çok insanın çok fazla kaydırma yaptıktan sonra mide bulandırıcı bir duygu olarak deneyimlediği şeyin, diğerlerinde – özellikle gençlerde – çok daha ciddi bir şey olarak tezahür etmesi mantıklı görünüyor.
Bu duruma ilişkin kaygı, bu yıl çocukları telefonlarından uzaklaştırmayı amaçlayan devlet düzeyindeki düzenlemede önemli bir artışa katkıda bulundu. (Diğer sebep, elbette, Kongre’nin harekete geçmemesidir.)
Gençlerin her gün kullandıkları sosyal ağlardan daha fazla korunmaya ihtiyaç duydukları fikrine uzun zamandır sempati duyuyorum. Ancak onları müdahale etmeye ne kadar agresif bir şekilde zorlamamız gerektiği konusunda da şüphelerim vardı. Çocuklar, gençler, sosyal ağlar ve ruh sağlığı arasındaki ilişkiye dair veriler yavaş, kapsam açısından sınırlı ve bulguları çelişkili. Şimdiye kadar ortaya çıkan araştırmaya baktığımda, kendimi birden fazla kez kafa karışıklığı içinde ellerimi havaya kaldırırken buldum.
On yılı aşkın araştırmayı sentezleyerek, zarar verme potansiyelinin önemli olduğu sonucuna varırlar.
Ancak son zamanlarda, sosyal ağların gençleri nasıl etkilediğini anlama konusunda gerçek bir ilerleme kaydettiğimizi hissetmeye başladım. Pek çok çocuk için, sosyal ürünlerin sık kullanımı onlar için gerçekten kötü görünüyor. Ve araştırma artık kanun koyucuların onları üreten şirketlerden daha fazlasını talep etme konusunda kendilerine güvenebilecekleri kadar sağlam görünüyor.
Bugün okuduktan sonra ana sonucum buydu. genel cerrahın bugün sosyal medya ve gençlik ruh sağlığı konusundaki danışmanlığı. ABD Genel Cerrahı Vivek Murthy ve ekibi, 19 sayfalık hızlı bir çalışmayla, sosyal ağların oluşturduğu risklere ilişkin on yılı aşkın bir araştırmayı sentezliyor ve zarar verme potansiyelinin önemli olduğu sonucuna varıyor. Rapor aynı zamanda sosyal ağların gençler için sağladığı faydaları memnuniyetle kabul ederken, aynı zamanda sosyal ağların, kanun koyucuların ve ebeveynlerin harekete geçmesinin çok geciktiği belirli alanları da vurgulamaktadır.
Genel cerrah, “Amerika’daki neredeyse her genç sosyal medyayı kullanıyor ve yine de bunun onlar için yeterince güvenli olduğu sonucuna varmak için yeterli kanıtımız yok” diye yazıyor. “Çocuklarımız onlarca yıllık bir deneyin farkında olmayan katılımcıları oldular. Sosyal medyanın çocuklar ve ergenler üzerindeki etkisine ilişkin anlayışımızı hızla ilerletmek için bağımsız araştırmacıların ve teknoloji şirketlerinin birlikte çalışması çok önemlidir.”
Raporun tamamı, bütünüyle okumaya değer. Ancak genel cerrahın bulgularının birkaç yönü üzerinde durulmaya değer.
Birincisi, çocuklar sosyal medyayı çok küçük yaşta kullanmaya başlıyor. Rapor, her beş çocuktan ikisinin 8 ila 12 yaşları arasında sosyal ağları kullanmaya başladığını ortaya çıkardı – bu, potansiyel faydaların risklerden daha ağır basmasının bana pek olası görünmediği son derece savunmasız bir dönem. Ve bu, şirketlerin kendi hizmet şartlarının genellikle 13 yaşından küçük çocukların bunları kullanmasını yasaklamasına rağmen gelir. Platformlar, küçük çocukları platformlarından uzak tutmak için gerçekten daha fazlasını yapmalı ve onları, örneğin gibi alaycı büyüme hileli ürünlerle açıkça kandırmamalıdır. Meta’dan Messenger Kids.
İkincisi, ne hakkında çok şey öğreniyoruz çeşit çocukların oranı sosyal ağlardan daha fazla zarar görme riski altındadır. Ergen kızları içerir; akıl sağlığı sorunları olan çocuklar; siber zorbalığa uğramış çocuklar; beden imajı sorunları olan ve yeme bozukluğu olan çocuklar; ve uyku düzeni sosyal medya tarafından bozulan çocuklar. Bu kategorilerdeki çocukların ebeveynleri, çocuklarının sosyal medya kullanımına özellikle dikkat etmelidir.
“Madde kullanan veya kumar bağımlısı kişilerde görülen değişikliklere benzer beyin yapısındaki değişiklikler.”
Üçüncüsü, sık sosyal medya kullanımının vücut gelişimini olumsuz yönde etkileyebileceğine dair artan kanıtlar var. Raporda, “Küçük araştırmalar, sosyal medyayı sık ve sorunlu kullanan kişilerin, madde kullanan veya kumar bağımlısı kişilerde görülen değişikliklere benzer şekilde beyin yapısında değişiklikler yaşayabildiğini göstermiştir” denildi.
Ayrıca, çalışmanın başında DEHB belirtileri olmayan ergenlerle yapılan boylamsal ileriye dönük bir çalışmanın, 2 yıllık bir takipte, dijital medyanın yüksek frekansta kullanıldığını ve sosyal medyanın en yaygın olanlardan biri olduğunu belirtti. faaliyetler, DEHB semptomları geliştirme ihtimalinde mütevazı ancak istatistiksel olarak anlamlı bir artışla ilişkilendirildi.
Dördüncüsü, önemli ölçüde olumlu sonuçlar veriyor gibi görünen basit bir müdahale, çocukların onu kullanarak geçirdikleri zamanı azaltmaktır. Sosyal ağlarda günde üç saatten fazla zaman geçirmek, depresyon ve anksiyete dahil olmak üzere kötü ruh sağlığı sonuçları riskini iki katına çıkarıyor. Gönüllü ekran süresi kontrolleri burada yeterli görünmüyor; milletvekilleri, bunun gibi uygulamalar için günlük süre sınırları oluşturmayı ve uygulamayı düşünmelidir.
Bununla birlikte, sosyal ağ kullanımının gençler için de gerçek faydaları olduğu açıktır. En hatta gençler. Yüzde 95’inin kullanmasının bir nedeni var!
“Örneğin” rapora göre, “araştırmalar, sosyal medyanın akran bağı, kimlik gelişimi sağlayarak lezbiyen, gey, biseksüel, aseksüel, transgender, queer, interseks ve diğer gençlerin ruh sağlığını ve esenliğini destekleyebileceğini göstermiştir. ve yönetim ve sosyal destek.
Beyaz olmayan on ergen kızdan yedisi, sosyal medya platformlarında ırkla ilgili olumlu veya kimliğini doğrulayan içerikle karşılaştığını bildiriyor. Ergenlerin çoğu, sosyal medyanın kendilerini daha kabul edilmiş hissetmelerine yardımcı olduğunu (%58), zor zamanlarda onları destekleyebilecek insanlara sahip oldukları (%67), yaratıcı yönlerini gösterecekleri bir yer buldukları (%71) ve arkadaşlarının hayatlarında olup bitenlerle daha bağlantılıdır (%80).
Ve diğer durumlarda, yazarlar, sosyal medyanın aslında kısmen orada öğrendikleri için akıl sağlığı sorunları olan bazı çocukları tedavi aramaya teşvik ettiğini öne süren araştırmalar buldular.
Bence bu yararlı, çünkü sosyal ağların özellikle kimler için yararlı olabileceğini anlamamıza yardımcı oluyor. Örneğin, LGBT çocukların bu ağlardan orantısız bir şekilde nasıl ve neden yararlandığını anlamak, platformların kendilerini daha güvenli ve diğer herkes için daha faydalı hale getirmelerine yardımcı olabilir.
Tabii ki hala bilmediğimiz çok şey var. Kısmen bunun nedeni, tekrar tırmanmak eski bir hobi atım, platformlar, araştırmacıların onları daha iyi anlamalarına yardımcı olabilecek veriler konusunda hâlâ çok cimri. Bunun bir kısmı, kullanıcı gizliliği ile ilgili iyi sebeplerden kaynaklanmaktadır; bunun bir kısmı, kendi platformlarının neden olabileceği zararları çok derinlemesine anlamak istememek gibi kötü bir nedenden kaynaklanıyor.
Platformlar, kanun koyucular, ebeveynler ve çocuklar için iyi önerilerde bulunmak için yeterli veriye sahibiz
Cerrah, “Bilim camiası arasında, verilere erişim eksikliğinin ve teknoloji şirketlerinin şeffaflık eksikliğinin, sosyal medyanın ruh sağlığı ve esenliği üzerindeki etkisinin tam kapsamını ve ölçeğini anlamanın önünde engeller oluşturduğuna dair geniş bir endişe var” dedi. generalin raporu belirtiyor.
Yine de bunun değişeceğini umuyorum. Avrupa Birliği’nin Dijital Hizmetler Yasası sayesinde, akademik araştırmacıların artık platform verilerini güvenli bir şekilde talep etmek ve incelemek için yasal bir yolu varve sosyal ağların ruh sağlığı ve diğer birçok konu üzerindeki etkilerini daha iyi anlama amacına yönelik olarak son derece faydalı olacağını düşünüyorum.
Bu arada, platformlar, kanun koyucular, ebeveynler ve çocuklar için iyi önerilerde bulunmak için yeterli veriye sahibiz. Platformlar için iyi öneriler arasında, ürünlerinin çocuklar ve ergenler üzerindeki etkilerinin bağımsız olarak değerlendirilmesi; ürün geliştirmeyi bilgilendirmek için bilimsel danışma komiteleri oluşturmak; ve gizliliği koruyan bir şekilde araştırmacılarla veri paylaşımı.
Politika yapıcılar için öneriler arasında platformlar için yaşa uygun sağlık ve güvenlik standartlarının geliştirilmesi; konuyla ilgili daha fazla araştırmaya fon sağlamak; ve çocuklar için büyüme ve etkileşim tüyolarını kesmek.
Kabul edilmesi gereken çok şey var. Ve biliyorum ki çoğunuz – özellikle sosyal platformlarda çalışanlar – hala mevcut kanıtlara ikna olmayabilirsiniz.
Ancak ne kadar çok veri görürsek, özellikle yukarıda belirtilen yüksek risk gruplarındaki daha küçük çocuklar için bu konuda açık fikirli olmak benim için o kadar zorlaşıyor. Anne baba olsaydım, çocuklarımı ortaokula kadar medyadan uzak tutmaya çalışırdım. (Yine de en azından bazı gözetimsiz YouTube ve TikTok kullanımlarını tamamen engelleyemeyeceğimi hayal etsem de.) Ayrıca, sosyal medya kullanımlarını ve bunun ruh sağlıkları üzerindeki etkilerini yüksek teknoloji aracılığıyla izlemeye devam etmeyi planlıyorum. okul.
Sosyal ağlar hakkında bir haber bülteni yazmaya ilk başladığımda, bunu kullanan çocukların sonuçları büyük ölçüde bir muammaydı. Ama yavaş yavaş hem riskleri hem de faydaları anlamaya başlıyoruz. Ve sosyal ağları kullanmanın çocuklar için risk oluşturup oluşturmadığı sorusu üzerine, genel cerrahın bugünkü uyarısı, cevabın neredeyse kesinlikle evet olduğunu gösteriyor.
