2008 Küresel Mali Krizi, Büyük Buhran’dan bu yana en yıkıcı ekonomik krizdi. Ve yine de, o olmasaydı gelişen bir startup ekosistemine sahip olamayacağımız bir ironi dokunuşu olmadan değil.
Küresel ekonomiyi yeniden canlandırmak amacıyla merkez bankaları faiz oranlarını neredeyse sıfıra indirdi ve bu da ucuz para çağının başlamasına neden oldu.
Bu iki şeye yol açtı. Birincisi, yatırımcıları gelecek vaat eden (ve çoğu durumda o kadar da umut verici olmayan) genç teknoloji şirketlerine fon sağlamaya teşvik etti. Ancak aynı zamanda başka herhangi bir durumda tamamen sürdürülemez olacak iş modellerinin ortaya çıkmasına da olanak sağladı.
İkincisinin örnekleri için fintech dünyasına bakmanız yeterli. Geçtiğimiz on yılda, baş döndürücü bir dizi rakip banka, e-para hizmetleri, dijital cüzdanlar ve daha fazlası, pazar payını elinden almak itibaren miras görevlileri.
Bunu, tüketicinin bakış açısına göre önemli olan bir ürün sunarak başardılar. şüphesiz üst.
Tüketiciler bu şık uygulamalara, düşük ya da hiç olmayan ücretlere, daha yüksek indirimlere ya da faiz oranlarına kolaylıkla ikna oldular. Ancak bu fintech’lerin iş temellerinin uzun vadede sürdürülebilir olup olmadığını ya da makroekonomik koşullardaki daha geniş bir değişime dayanıp dayanamayacaklarını düşünmediler. Buna gerek yoktu.
Ancak şimdi fintech bir hesaplaşmayla karşı karşıya. Son iki yılda merkez bankaları faiz oranlarını Kovid dönemindeki en düşük seviyeden bir neslin en yüksek seviyesine çıkardı. Ve artık tüketicilerin sevgisini kazanan iş modelleri giderek daha zayıf görünüyor.
İskambil evinin çökmesi an meselesi.
Fintech’in Aşil topuğu
Sayısız fintech sağlayıcısı için ana gelir kaynağı takas ücretlerinden geliyor. Bunlar aslında komisyonlardır. kartı veren kuruluşlara, ödeme ağlarına ve bankalara ödeme yapılır Bir tüketici bir şey satın aldığında.
Birçok fintech şirketi, değişen derecelerde değişim ücretlerine güveniyor, ancak her durumda gelirlerinin önemli bir kısmını oluşturuyorlar. Örneğin, ABD neobank Chime Yalnızca 2020’de değişim ücretlerinden 600 milyon dolar kazandı. Tüketicinin bakış açısına göre bu değişim tamamen görünmez olsa da birçok fintech için finansal bir cankurtaran halatıdır.
Sonuçta fintech’lerin her şeyden önce teknoloji şirketleri olduklarını hatırlamaları gerekiyor.
Burada bilmeniz gereken iki şey var: Birincisi, değişim ücretleri kartın türüne (banka kartı mı yoksa kredi kartı mı olduğu gibi) ve ödemenin gerçekleştiği yargı bölgesine bağlı olarak değişse de, yine de değişim ücretleri sabit bir yüzdeyle sınırlandırılmıştır. işlem fiyatı.
Diğer şey? Faiz oranları, tanımları gereği değildir. Bunlar merkez bankaları tarafından belirlenir ve yüzde oranı öncelikle dış ekonomik koşullardan etkilenir. Ekonomik durgunluk veya hayatta bir kez görülen bir salgın gibi zorlu zamanlar, harcamaları teşvik etmek ve tüketici güvenini artırmak için aşağı iner. Enflasyon yükseldiğinde merkez bankaları ekonomik aktiviteyi (ve dolayısıyla talebi) kısmaya çalışırken faiz oranları da yükselir.
Bu durum, tamamen veya öncelikli olarak takas ücretlerine bağımlı olan fintech’ler için ciddi bir ikilem teşkil ediyor. Gelir potansiyelleri müşterilerin satın alma faaliyetlerinin sabit bir yüzdesi olarak sınırlandırılmış olsa da borçlanma maliyetleri tehlikeli bir şekilde kontrolden çıkabilir.
Bu sorun, çoğu durumda bu fintech’lerin değişim ücretlerini kendilerine saklamaması gerçeğiyle daha da karmaşıklaşıyor. Geçtiğimiz on yılda gördüğümüz gibi, bir startup’ın gelecek beklentilerinin en değerli barometrelerinden biri müşteri edinme oranıdır ve bu ölçütü güçlendirmenin en kolay yolu cömert indirimler veya faiz oranları sunmaktır.
Ve böylece, ışıkları açık tutmak için pistlerini yakıyorlar ya da özsermaye ya da borç anlaşmaları yoluyla finansman arıyorlar. Ancak bu yükseliş sonsuza kadar sürmez ve genel makroekonomik durum kötüleştikçe, ek finansmanın elde edilmesi zorlaştı ve muhtemelen daha küçük ya da daha az avantajlı koşullar altında veriliyor.
Esneklik eksikliği
Bu krizin, tahmin edebileceğiniz gibi eski finans kurumları tarafından değil, neredeyse yalnızca en yeni fintech girişimleri tarafından paylaşılan bir kriz olduğunu belirtmekte fayda var. Küçük de olsa bir neden, bu işletmelerin yeni müşteriler edinme konusunda aynı acil ihtiyaçlara sahip olmamasıdır. Yüz yıllık bir geçmişe sahip bir bankanın, bir işletme olarak uzun vadeli sürdürülebilirliğini kanıtlamak için kayıtlara güvenmesi gerekmez.
Ancak bu yerleşik şirketlerin sahip olduğu en büyük avantaj, işletmeler olarak inanılmaz derecede çeşitliliğe sahip olmalarıdır. Zaman onlara kredilerden sigortaya, kredi kartlarına ve ipoteklere kadar geniş bir hizmet yelpazesi sunmalarına olanak tanıdı. Bu çeşitlendirme, faiz oranı değişikliklerinden bir dereceye kadar izolasyon sağlıyor ve bu nedenle, kötü bilinen geleneksel finans sektörünün önümüzdeki birkaç yılı atlatmasının nedeni de bu.
Buna ek olarak, bankalar geleneksel olarak en ucuz fonlama şekillerinden faydalanıyor çünkü mevduat depoluyor ve tutuyorlar, müşterilerine genellikle merkez bankaları tarafından belirlenen faiz oranlarının çok altında faiz oranları ödüyorlar.
Buna karşılık, rakip fintech girişimlerinin çoğu bu düzeyde ürün çeşitliliğinden yoksundur. Gelir elde etmek için yalnızca değişim ücretlerine bağımlı olabilirler veya alternatif ürünleri varsa henüz herhangi bir kritik kitle veya benimseme düzeyine ulaşamamış olabilirler. Çoğunlukla bunun nedeni, henüz kayıtlı ve denetime tabi banka haline gelmemiş olmaları veya isteyerek pazarın belirli bir bölümüne odaklanmayı seçmiş olmalarıdır.
ABD’de mevduat sahiplerinin fonlarını tutabilen tek kurum bankalardır. Sunabilecekleri ürün türleri konusunda daha fazla özgürlüğe sahipler ve dolayısıyla çeşitlendirme için daha büyük fırsatlara sahipler. Ancak banka olmanın resmi süreci uzun, yorucu ve pahalıdır. sadece zorlaşıyor. Fintech’ler için bu çabaya değmez; daha doğrusu, fintech dostu bir bankayla ortaklık kurarak üstesinden gelinmesi gereken bir sorundur.
Banka olmanın bazı ciddi dezavantajları da var. Bu, birçok startup’ın katlanmayı çok zor bulabileceği yüksek düzeyde bir gözetim gerektirir. Peki bir fintech fikrini değiştirirse ne olur? Sonra işler çetrefilleşiyor.
Bir bankacılık sözleşmesinden vazgeçmek lojistik bir kabustur ve genellikle bir tür başarısızlık veya görevi kötüye kullanmanın sonucu olduğundan bir dereceye kadar damgalanma taşır. Bu, bunun olmayacağı veya bunu yapmak için meşru (ve hatta stratejik olarak sağlam) nedenlerin olmadığı anlamına gelmez. Utah merkezli Marlin Bank Daha büyük bir yatırım fonuyla birleşmek için eyalet sözleşmesinden vazgeçti. Ancak bu boşanmalar -daha iyi bir terim olmadığı için- hiçbir zaman kolay olmuyor. Müşteri hesaplarıyla veya artık satamayacağınız veya yönetemeyeceğiniz ürünlerle ne yapacağınız konusunda çetrefilli bir konu var. Geçiş zaman, çaba ve para gerektirir.
Önümüzdeki zorlu yol
Fintech şirketleri dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere birçok startup’ın ilk günahı, 2010’lardaki pembe makroekonomik koşulların sonsuza kadar devam edeceğine inanmaktır. Enflasyonun ve faiz oranlarının sonsuza kadar düşük kalacağı ve hiçbir zaman karşılanabilir, kolay erişilebilir sermaye sıkıntısı çekmeyeceği.
Yani salgın olmayacaktı. Ukrayna’da savaş yok. İşletmelerinin temellerini sarsabilecek hiçbir şey yok.
Birçok şirket için bu miyopluk onların çöküşü olacaktır. Ya sınırlı bir ürün yelpazesi sunarak ya da müşterilerinin vazgeçmek istemeyeceği teşvikler sunarak kendilerini bir köşeye sıkıştırdılar. Bu, özellikle kurumsal kart pazarındaki esas olarak değişim ücretlerine bağlı olan ancak gelirlerinin çoğunu veya tamamını indirimler ve faiz oranları şeklinde müşterilere veren işletmeler için özellikle doğrudur.
Bu korku McKinsey tarafından da paylaşılıyor. 2022 Küresel Ödemeler Raporuartan faiz oranlarının ve sabit takas ücretlerinin fintech’ler üzerindeki etkisi konusunda uyarıda bulunarak, birçok fintech girişiminin iş modellerinin (özellikle şimdi al, sonra öde firmaları) bu kadar dalgalı makroekonomik koşullarda uygulanabilirliğini henüz kanıtlamadığına dikkat çekti.
Açık olan bir şey var: İnatla yüksek enflasyon oranları, bir zamanlar düşünüldüğü gibi geçici bir sorun değil; uzun süre bizimle olacak. Bu, önümüzdeki birkaç yıl boyunca düşük merkez bankası faiz oranları (temelde istikrarsız iş modellerinin bu kadar uzun süre dayanmasına izin veren gizli sos) görme ihtimalimizin düşük olduğu anlamına geliyor. Bu döneme ayak uydurabilecek fintech’ler, ya müşterilere sundukları teşvikler konusunda zor kararlar alarak ya da ürün portföylerini genişleterek uyum sağlayanlar olacak.
Bunu, değer önermelerini temelden baltalamadan başarabilirler. En başarılı fintech şirketlerinden bazılarının kanıtladığı gibi, hacmi artırmanın en iyi yolu, eski alternatiflerden açıkça daha iyi bir müşteri deneyimi sunmaktır.
Sonuçta fintech’lerin her şeyden önce teknoloji şirketleri olduklarını hatırlamaları gerekiyor. Ve kazanmanın yolu inanılmaz yazılımlar geliştirmektir.
Mükemmel yazılım, tüketicilere ücretsiz bir alternatif kullanmak yerine ödeme yapmaları için bir neden sunar. Değişim ücretlerine veya diğer komisyona dayalı ödemelere güvenmenin ötesinde yeni gelir modellerinin kilidini açar. İşletmenizi, müşteri kazanımı ve işlem hacimlerine odaklanmak yerine sorunları tanımlamaya ve çözmeye çalışan bir işletme olarak düşündüğünüzde, ister işletmenizi rakiplerden ayıran yeni özellikler ister yeni ürünler olsun, yeni fırsatları belirlemek çok daha kolay hale gelir. Mevcut müşterilerinize üst düzey satış yapabilirsiniz.
Fintech’ler, yazılımlara birinci sınıf vatandaş muamelesi yaparak yazılımlarını diğer kuruluşlara lisanslayabilir ve ek bir gelir akışının kilidini açabilirler. Mevcut fintech şirketlerine yönelik en büyük tehdit takas ücretlerine aşırı bağımlılık ise, dayanıklılığa ulaşmanın en kolay yolu agresif bir şekilde çeşitlendirme peşinde koşmaktır.
Bu doğası gereği yeni bir kavram değil. İşletim sistemleri, ofis yazılımları, bulut bilişim, oyun konsolları ve dizüstü bilgisayarlar gibi çeşitli kaynaklardan para kazanan Microsoft’a bakın. Aynı şey Google, Apple, Amazon ve sayısız diğerleri için de söylenebilir. Her ne kadar finansal hizmetler sektörünün sıkı düzenlemeye tabi yapısı, genişlemeyi karmaşık ve çoğu zaman bürokratik bir süreç haline getirse de, bu kesinlikle imkansız değildir.
Açıkçası, yeni özellikler geliştirmek ve ek gelir modellerinin kilidini açmak zaman alıyor. Harika yazılım – gerçekten harika yazılım – yetenek, para ve tek bir çeyreğin ötesine uzanan bir yol haritası gerektirir. Birçok kuruluş için bu sürdürülebilirliğe ulaşmak uzun vadeli bir hedeftir. Ancak hala zorlu bir makroekonomik ortamda olduğumuzu ve kârlılığın artık yatırımcılar için kirli bir kelime ya da en azından büyümenin yanında ikincil bir kelime olmadığını hatırlamakta fayda var.
Uzun vadeli sürdürülebilirlik konusunda ciddi olduğunuzu ve kârlılığa giden bir yola sahip olduğunuzu göstermek, bir sonraki finansman turunda sizi iyi durumda tutacaktır.
Ve son olarak, finansal hizmetler sektöründe gördüğümüz çalkantı göz önüne alındığında, sundukları teşviklerin hâlâ anlamlı olup olmadığını değerlendirmeleri gerekiyor. Bu yıl henüz bitmedi ve biz zaten tanık olduk üç büyük banka başarısızlığı ve sayısız diğer küçük sağlayıcıların çöküşü veya satın alınması. Devam eden şaşkınlık göz önüne alındığında, istikrar ve en önemlisi istikrar imajını yansıtma yeteneği yararlı bir pazarlama aracı olabilir.
