Dan Levy az önce yazdığı filmi çok seviyor.
Hayır, uzun bir söylenti değil Schitt’s Creek film. (Az önce söylemiş olsa da İnsanlar Emmy ödüllü sevilen dizinin devamı niteliğindeki dizinin “Sonunda ünlem işareti olan TBD.”) Bunun yerine Levy, Netflix için yaptığı genel TV ve film anlaşması kapsamında tamamladığı isimsiz romantik komedi senaryosu hakkındaki gerçek duygularını ortaya koyuyordu. flama.
Hâlâ erken aşamada olduğunu ve geliştirme aşamasında olduğunu açıklayan multihyphenate, Tostitos için yaptığı yeni kampanyası “Don’t Miss the Good Stuff” hakkında bir Zoom röportajı sırasında projeden kısaca bahsetti. Geçen yıl bir reklamda Kate McKinnon’la birlikte çalıştıktan sonra chip markasıyla tekrar işbirliği yapan Levy, organik olarak senaryoyu bitirmenin nasıl bir şey olduğuna, ilk solo uzun metrajlı filminin damgasını vuran bir projeye geçerken yazma sürecinden bahsediyordu.
“Gerçekten ödüllendiriciydi ve sonunda çok canlandırıcıydı. Yazdıklarımı seviyorum, ki bu çok nadir görülen bir şey” dedi. Neyle ilgili? Levy, rom-com türünü ele almakla ilgilendiğini ve alacağı şeyin ne olacağını araştırdıktan sonra kapsamı bir çiftin ötesine genişlettiğini söyledi.
“Sonunda gerçek romantik ilişkilerden çok 30’lu yaşlarındaki arkadaşlıklarla ilgiliydi. Bir aşk hikayesi gerçekten 30’lu yaşlarının ortalarında olan bir arkadaş grubu hakkında olsaydı nasıl görünürdü? Yaşla ve bu insanlarla geçirdiğiniz zamanla gelen netlik” diye açıkladı. Filmde belli ki romantizm var, ama aslında bu, arkadaşlıkla ilgili bir aşk hikayesi.”
Röportaj sırasında Levy, marka anlaşmalarına yaklaşımı, evet demesi için neye ihtiyacı olduğu ve kendi kaçırma korkusunu nasıl yönettiği hakkında biraz açıklık getirdi.
Bunun Tostitos ile ikinci kampanyanız olduğunu düşünürsek, süreç şu anda ne kadar işbirlikçi?
Yani işbirlikçi. Bu yüzden, büyümek ve aslında cips yemekten başka, hiç akıllıca değil. Demek istediğim, tüm ekip harika. Kampanya konsepti etrafındaki beyin fırtınası, düşüncelerimi ve hatta ekibin bir araya gelme biçimini – Paul’ün yönetmen olarak yer almasından yazıya dahil olmasına kadar – onu çalışmak için güzel bir yer haline getiriyor. Katkılarıma, düşüncelerime ve gelişme isteğime bu tür bir saygı duymak bu alanda çok nadir görülen bir şey. Her zaman harika bir zaman ve bunu yaparken çok eğleniyorum.
Girişlerinizden ve düşüncelerinden bahsetmişken, sizin için en önemli olan neydi?
Oh, uzun bir senaryo listesini kısa listeye almaktan, onu yerinde kılabilecek, istediğim şekilde performans gösterebileceğim bir ortam yaratabilecek her şey. Bu, benim şovumda yaptığımız şeye çok benziyor, temeli attı ve en sonunda, doğaçlama için yer bırakan ve komedinin kendiliğindenliğinin hiçbir zaman çok fazla senaryo hissettirmeyen bir şekilde canlı olmasına izin veren bir üç nokta koydu. Ayrıca, kişiliğimin hala orada olduğundan ve sonunda bir ‘bot ya da sadece satırları söylemek için orada olan bir şey’ gibi olmadığımdan emin olmak. Her zaman gerçekten güzel bir zaman.
https://www.youtube.com/watch?v=O_nQL6-cGfQ
Citi, M&Ms ve Tostitos gibi markalarla çalışan yüksek profilli bir saha oyuncusu oldunuz. Ne zaman evet diyeceğinize nasıl karar veriyorsunuz?
Bu sadece bir içgüdü ve neden bahsettiğimi gerçekten bilmem gerekiyor. Önünüze çıkan birçok şey var ve “Aslında bir futbolun yüzü nasıl olurdum bilmiyorum?” diye düşünüyorsunuz. Sorduğun için teşekkür ederim, ama bunun benim için rahat ya da değerli olacağını düşünmüyorum. Dolayısıyla, ortaya çıktığında ve yaratıcı ekip, gerçekten tatlı veya eğlenceli ve en önemlisi işbirlikçi hissettiren bir fikir getirdiğinde, her zaman açık bir konuşma olur. Kendim olabilmek, yaptığım her şeyde en büyük önceliktir. Nihayetinde, günün sonunda, bu en temel şeydir ve eğer bunun içinden kendi işimi yapabileceğim bir yol olduğunu hissedersem, o zaman harika. Sadece yaptığım şeyi sevmeliyim.
O zaman Tostitos’u seviyor musun? Büyük bir cips veya atıştırmalık biri misiniz?
Evet öyleyim. Büyürken, evimde hep Tostitos vardı. İşte bu yüzden bu fırsatlar geldiğinde kendi kendinize düşünün, bir milyon yıl geçse bunun başıma geleceğini asla düşünmezdim. Ve bu her şeyi kolaylaştırıyor çünkü ailemin atıştırmalık dolabını karıştıran 13 yaşındaki çocuğu onurlandıracağım.
İyi bir FOMO hikayeniz var mı?
Sürekli bir şeyleri kaçırıyormuşum gibi sürekli bir his içindeymişim gibi hissediyorum. Doğası gereği, oyuncu olmak budur. Tüm hayatın, potansiyel bir işi kaçırıyormuşsun gibi geliyor. Yani bu nokta benim için çok komik, çok gerçek bir yerden geliyor. Fikir ortaya atıldığında, bir şeyleri kaçırmak için tepki vermek zorunda kalmanın güvenli bölgemde olduğunu hissettim. Bunun da çok insani bir şey olduğunu düşünüyorum. hala sahibim [FOMO] arkadaşlarımın bensiz yemeğe gittiğini gördüğümde. Aniden, “Eh, etraftaydım. Neden bana sorulmadığını anlamıyorum. Çok özel bir akşam yemeği miydi? Bu yemekte ne konuştunuz? şehirdeydim.”
Arkadaşlarınızın çok çalışıyor ya da yazıyor olmanız gerektiğini düşünebileceğini tahmin ediyorum, çünkü işlerde projeleriniz olduğunu görüyorum. Yazma süreciniz nedir? Kendini kilitliyor musun?
Gerçekten zaman çizelgesine bağlı. Bir zaman çizelgesi varsa, en azından benim için olmamasından çok daha zor. Bir zaman çizelgem olmadığında, bir şeyi halletmek zorunda kalmanın paniğini hissetmiyorum. Son birkaç aydır bir film yazıyorum ve yaklaşan zaman çizelgesi gerçekten mücadele ettiğim bir şeydi. Kendi kendime “Bugün bir sahne yazarsam, sorun değil” dediğim bir noktaya geldi. Aşırı paniğe kadar her şeyin iyi olacağına dair kendi kendini onaylamaların bir kombinasyonuydu. Kendimi daha fazla strese sokmak için diğer yazarların süreçleri hakkında okumayı seviyorum. Sabah 6’da kalkıp bir buçuk saat koşan, sonra oturup iki saat yazan ve sonra başka bir şey yapan inanılmaz derecede disiplinli birçok yazar var. Bu bana kolay gelmiyor, bu yüzden kafamda bir fikir belirdiği anları yakalamam gerekiyor.
Müzikle çok çalışıyorum ve yazdığım her şey için çalma listeleri oluşturuyorum. Kulaklıkla dolaşmak, üzerinde çalıştığım projeye tematik olarak hitap eden bir şekilde bir araya getirdiğim şarkılarla ilgili fikirlerin gelmesini beklemek gibi çok zaman harcıyorum. Bu, sonunda 95 sayfa yazılacağını umduğum kavramsal bir şey, ama asla bilemezsiniz. Bu durumda, hepsi bir araya geldi. Son teslim tarihine yetişmek için günde dört sayfa yazmak zorunda kaldığım bir noktaya geldim ve kendi kendime dedim ki, “Saçma da olsa, dört sayfalık bir çalışmayı kağıda dökeceğim ve sonunda onları düzenleyeceğim. ”
İlk defa kendi başıma bir film yazdım ve tüm bunların şablonunu ve sürecini anlamak zorundaydım. Gerçekten ödüllendiriciydi ve sonunda çok heyecan vericiydi. Yazdıklarımı seviyorum, ki bu çok nadir bir şey.
Bunun, yazdığınız, yönettiğiniz, yapımcılığını yaptığınız ve oynadığınız Netflix için bildirilen isimsiz romantik komedi olduğunu varsayıyorum? Senaryo hakkında ne söyleyebilirsiniz?
Film hakkında ne söyleyebilirim? Hâlâ ilk günlerinde. Ben iyimserim, bu yüzden büyük umutlarım var. Hala çok geliştirme aşamasında. Türü seviyorum ve sinema öğrencisiyim. Bir türle neler yapabileceğimi görme fikrini seviyorum ve bu durumda “Rom-com fikrim ne olurdu?” diye düşündüm. Gerçek romantik ilişkilerden daha çok 30’lu yaşlarındaki arkadaşlıklarla ilgiliydi. Bir aşk hikayesi gerçekten 30’lu yaşlarının ortalarında olan bir arkadaş grubu hakkında olsaydı nasıl görünürdü? Yaşla ve bu insanlarla geçirdiğiniz zamanla gelen netlik.
Bazen hayatımızda insanlar olur, onlarca yıllık dostluklarımız olur ama onlar hakkında çok az şey biliyoruz çünkü bu ilişkilerin yakınlığı ve mahremiyeti o kadar rahat ki büyük soruları sormuyoruz ya da onları araştırmıyoruz. ilk kez tanıştığınız zaman istekli hissedebilirsiniz. Filmde belli ki romantizm var, ama aslında bu, arkadaşlıkla ilgili bir aşk hikayesi.
Dan Levy, Tostitos için yeni bir kampanyada rol alıyor.
Frito-Lay’in izniyle
Bu hikayenin bir versiyonu ilk olarak dergisinin 8 Haziran sayısında yayınlandı. Hollywood Muhabiri dergi. Abone olmak için buraya tıklayın.
