Yeni araştırma, Çernobil felaketinin bölgede kalan köpeklerin DNA’sını nasıl değiştirdiğine ışık tutuyor. Bilim adamları, dışlama bölgesinde serbest dolaşan yüzlerce köpekten örnekler topladılar ve bunların dünyanın başka yerlerindeki köpeklerden genetik olarak farklı olduklarını buldular. Araştırmacılar, bilim adamlarının bu köpeklerde radyasyona maruz kalmanın uzun vadeli potansiyel sağlık etkilerini hâlâ araştırdıklarını, ancak öğrendiklerimizin gelecekte benzer kazalara daha iyi hazırlanmamıza yardımcı olabileceğini söylüyorlar.
Ukrayna’nın şu anda terk edilmiş durumdaki Pripyat kentindeki 1986 Çernobil felaketi, belki de tüm zamanların en rezil nükleer kazasıdır. Tesisteki ilk patlama ve müteakip yangınlar, çevredeki ortama radyoaktif madde saçtı. Bugüne kadar, tesisin çevresinde, yüksek radyasyonun yaşam için en tehlikeli olduğu düşünülen, Çernobil Hariç Tutma Bölgesi olarak bilinen, belirlenmiş 1.000 mil karelik bir alan kaldı.
Kaza sırasında birkaç düzine insan öldü ve temizlik girişiminde bulundu ve radyasyona maruz kalmanın bir sonucu olarak en az yüzlerce kişinin muhtemelen kanser geliştirdiği düşünülüyor. Ani etkiler aynı zamanda yerel yaban hayatı için de yıkıcıydı. Ancak günümüzde, bölge yeterince güvenli hale geldi. ziyaret edilecek insanlar (en azından kısa süreler için) ve hatta bazı hayvan ve bitki popülasyonları eskisinden daha güçlü bir şekilde toparlandı.
2017’de Güney Karolina Üniversitesi’ndeki bilim adamları ve diğerleri, Köpekler Çernobil Araştırma Girişimi. Bazıları insan tahliyesi sırasında terk edilmiş evcil köpeklerle başlamış olabilecek bölge içindeki ve çevresindeki vahşi köpek popülasyonunun yazın artacağını ve ardından kaynak yetersizliği nedeniyle kışın çökeceğini fark ettiler. Veterinerlik ve hayvan refahı klinikleriyle birlikte çalışarak bu köpeklere tıbbi muayeneler, aşılar ve gerekirse kısırlaştırma/kısırlaştırma sağladılar. Ancak DNA’larını analiz etmek için kan örnekleri alarak onları yakından inceleme şansını da yakaladılar.
Çernobil köpeklerinin genetiğini dünyanın dört bir yanından gelen köpeklerle karşılaştırdıklarında, net bir ayrım buldular – bu köpeklerin ve onların soyundan gelenlerin 1986’dan beri bölgede gerçekten hayatta kaldıklarını ve deneyimin onları derin bir düzeyde değiştirdiğini göstermeye yetecek kadar. . Ancak dışlama bölgesi köpekleri arasında da farklılıklar buldular. Ekibin bulguları şunlardır: yayınlanan Science Advances’te bu ay.
G/O Media komisyon alabilir
“Çernobil Hariç Tutma Bölgesi içinde iki büyük köpek popülasyonu olduğunu bulduk; baş yazar Gabriella Spatola, Gizmodo’ya verdiği demeçte, Çernobil Nükleer Santrali’nin sanayi bölgelerinde yaşayanlar ve yaklaşık 15 kilometre uzaktaki Çernobil Şehri adlı yerleşim bölgesinde yaşayanlar. Spatola, Ulusal İnsan Genomu Araştırma Enstitüsü’nün bir parçası olarak köpek genlerini inceleyen Kanser Genetiği ve Karşılaştırmalı Genomik Şubesi’nde doktora sonrası araştırmacıdır.
Spatola ve ekibinin bulduğu bu iki büyük popülasyon içinde toplamda 15 aile vardı. Ancak, en büyük ailenin inceledikleri tüm alanlarda köpeklere sahip olmasıyla birlikte, bol miktarda göç ve karışma da gördüler. Spatola, ayrıca, özellikle çoban tipi ırklardan bazı safkan soylara sahip olduklarını söyledi.
Bugün bile, hakkında yeni şeyler öğreniyoruz. Çernobil çevresinde yaşayanları nasıl etkiledi?. Ve yazarların bildiği kadarıyla bu, köpekler gibi daha büyük insan olmayan memelileri içeren türünün ilk genetik araştırması. Henüz Çernobil radyasyonunun bu köpekleri ve soylarını fiziksel olarak nasıl değiştirdiğini tam olarak incelemediler, ancak listede sırada bu var.
Spatola, “Çernobil köpek popülasyonu, radyasyonun insanlarla yakından bağlantılı bir popülasyon üzerindeki uzun vadeli etkilerini doğal bir ortamda incelemek için eşsiz bir fırsat sunuyor” dedi. “Nükleer felaketler kaçınılmaz olarak meydana gelecek ve bunun yerel nüfus üzerindeki etkisini inceleyerek elde edebileceğimiz bilgiler, gelecekte nasıl daha iyi hazırlanabileceğimiz konusunda önemli bilgiler sağlayacaktır.”
