Mobil oyun, nereden bakarsanız bakın büyük bir iştir. Akıllı telefonlarda oynanan oyunlar, küresel oyun gelirinin yarısını temsil ediyor. istatistikçi, geleneksel konsol oyunlarını geride bırakarak ikinci sırada yer alıyor.
Mobil oyunların büyük popülaritesi göz önüne alındığında, oyun telefonları pazarı neden bu kadar niş bir endişe gibi geliyor? Oyun telefonu pazarı neden yalnızca belirli bir tür genç, atılgan kitleyi hedefliyor gibi görünüyor?
Gerçekten tespit etmeye çalıştığım şey, biri benim gibi yetişkinler için ne zaman bir oyun telefonu yapacak?
sıkıcı eski ben
Ben milenyumun başında reşit olan bir İngiliz erkeğinin oldukça tipik bir örneği olarak kabul edilen kişiyim. Ezici, sıkıcı bir şekilde ‘normal’, eğer böyle bir şey varsa.
Tam zamanlı bir işim ve evim olduğu için şanslıyım. Ben evliyim. Boş zamanımı ve gelirimi filmlere, konserlere ve restoranlara harcamayı seçiyorum. Futbol oynarım ve bara giderim. Ayrıca video oyunları oynamaktan zevk alıyorum ve akıllı telefon teknolojisine (hem kişisel hem de profesyonel) büyük bir ilgi duyuyorum.
‘Oyun telefonu hedef kitlesi’ olarak işaretlenmiş Venn şemasının tam ortasında olacağımı düşünebilirsiniz. Ancak serbest çalışan bir teknoloji ve oyun yazarı olarak birkaç oyun telefonu kullanmış, gözden geçirmiş ve keyfini çıkarmış olsam da, kendime bir cihaz almayı hayal etmem.
Ve genel olarak benzer bir durumda olan birçok insan önemli ölçüde farklı hissetseydi çok şaşırırdım.
Oyun telefonları hakkında konuştuğumuzda ne demek istiyoruz?
Biraz geri çekilelim. Daha geniş akıllı telefon sahnesine yalnızca orta düzeyde bir faiz ödüyorsanız veya belki de yalnızca gündelik olarak oyun oynuyorsanız, ‘oyun telefonu’ diye bir şey olduğunu bile fark etmeyebilirsiniz. Öyleyse bu terimin tam olarak ne anlama geldiğini tam olarak belirleyelim.
Oyun telefonları, özellikle oyuncuları veya en azından belirli bir oyuncu alt grubunu hedefleyen akıllı telefonlardır. Genel günlük görevler üzerinde genişletilmiş peyzaj odaklı medya tüketimini tercih eden bir tasarımda amiral gemisi veya amiral gemisine yakın özellikler sağlama eğilimindedirler. Genellikle büyük ve hantaldırlar, hatta fiziksel fanları bile birleştirebilen ısmarlama soğutma sistemleriyle.
İyi bir oyun telefonunun ekranı genellikle normal bir amiral gemisi telefondan bile daha duyarlı olacaktır. Örneğin, Nubia Red Magic 6S Pro, 720Hz dokunmatik örnekleme hızına sahip bir ekrana sahiptir ve bu, kelimenin tam anlamıyla diğerinden iki kat daha duyarlıdır. OnePlus9Pro. Ve ikincisinin uzaktan bile durgun olmadığını söylediğimde bana inanın.
Bu arada, bir oyun telefonunda kamera gibi oyunla ilgili olmayan öğelere çok daha düşük öncelik verilir. Lenovo Legion Duel 2 ve Asus ROG Phone 5s Pro’nun beğenileri, yüzlerce s’ye mal olmasına ve örnek teşkil eden özelliklere sahip olmasına rağmen, en iyi ihtimalle vasat fotoğraflar çekme eğilimindedir.
Oyun telefonlarının ortak bir göstergesi, oyun bazında yeniden eşlenebilen yan veya arkaya monte düğmeler (fiziksel veya kapasitif) şeklini alma eğiliminde olan ek fiziksel kontrollerin sağlanmasıdır. Bu, League of Legends: Wild Rift ve Call of Duty Mobile gibi rekabetçi çevrimiçi oyunlarda önemli bir avantaj sağlar.
Bu tür cihazlar, Google platformunun sağladığı daha fazla kişiselleştirme özgürlüğü nedeniyle her zaman Android’de çalışır. Oyun telefonu üreticileri, CPU ve GPU modlarına, rahatsız etmeyin ayarlarına, soğutma modlarına ve RGB aydınlatmaya hızlı erişim sağlayan özel kullanıcı arayüzleri ve oyun katmanları oluşturma konusunda özgürdür.
Bu da beni argümanımın özüne getiriyor.
Flash player
Modern oyun telefonları, doğal hantallıklarına ek olarak, tıknaz tasarımlarına meraklı bir ‘oyuncu estetiği’ ekleme eğilimindedir. Bu tür cihazlar, büyük bilimkurgu swoosh’larında ve agresif logolarda büyüktür ve genellikle RGB aydınlatma içerirler.
Ortalama bir telefon üreticiniz, her inç ve amperlik alan ve pil kaynakları için diş ve çiviyle savaşmak zorunda kalırken, oyun telefonu üreticileri, gökkuşağının tüm renklerini aynı anda verebilen bir plastik şerit halinde vurmayı seçecektir.
Bu kulağa çocukça ve savurgan geliyorsa, öyle. Derinden öyle.
Böyle bir estetik, belirli bir PC oyunu dizisiyle bazı ortak noktaları paylaşıyor ve e-spor ve rekabetçi oyun akışıyla bağlantı paylaşıyor gibi görünüyor. Yine, bu oyun kültürünün yoğun bir şekilde abone olunan bir köşesidir, ancak bu herkes için değildir.
Ve bu gerçekten oyun telefonlarıyla ilgili sorunumu eve getiriyor. Oyun kültürünün bu alt koluna uzaktan yatırım yapmayan biri için oyun telefonları bana kaba ve pratik gelmiyor.
Bunun ötesinde, belirli bir vintage ve duyarlılığa sahip veya yalnızca (hatta çoğunlukla) hardcore oyuncular olmayan arkadaşları ve meslektaşları olan biri için, böyle bir cihazı halka açık bir şekilde çıkarmak açıkça utanç verici olabilir.
Tamam, bumer
Cevabı duyabiliyorum. “Tamam, boomer, yanıp sönen ışıklar hakkında mızmızlanmayı bırak ve havasız iPhone’una geri dön.”
İlk önce: teşekkürler, yapacağım. Kişisel iPhone 13 Pro’m, tüm özel oyun telefonlarını geride bırakan performans potansiyeline ve birçok harika oyunla dolu bir App Store’a sahip harika bir oyun cihazıdır.
Ama aynı zamanda, oyun oynamaya öncelik veren harika bir telefon seçeneğini de takdir ediyorum. Temel akıllı telefon tasarımı ve kullanılabilirlik ilkelerinden ve hatta basit zevkle ilgili düşüncelerden bile kaçmayan bir model. Bu, bir dizi fiziksel oyun kontrolü istiyorsam, optimum aydınlatmadan daha az bir şeyde fotoğraf çekmekten vazgeçmem gerektiği anlamına gelmez.
Neden bir telefonun şık görünümüne ve her yönüyle yeterliliğine sahip bir telefonum olamaz? Sony Xperia 1 III, ancak fiziksel kamera deklanşörü ve Google Asistan düğmeleri yerine, en sevdiğim atıcıyı eşleştirmem için bana bir çift omuz düğmesi veriyor?
ya da neden olamıyorum Samsung Galaxy S21 Ultra selfie çentiği yok (mobil oyunların belası) ve daha büyük bir pil ve daha etli bir soğutma sistemi içeren biraz daha kalın bir gövde mi?
Bu, Sony ve Samsung’u ayırmak için değil, anlıyorsunuz. Basit gerçek şu ki, şu anda hiç kimse bu telefonları yapmıyor, en azından küresel ölçekte değil.
Bir sonraki seviyeye ulaşmak
Böyle bir talebin mantıksız olduğunu düşünmüyorum. Geçmişte, büyük ölçüde benzer bir şey sunan oyun telefonları vardı.
hatırlayan var mı Sony Ericsson Xperia Play? Bu sözde ‘PlayStation Phone’, günü için oldukça şık ve şık olarak kabul edilen sağlam bir Android ahizesiydi. Ayrıca, Sony PSP’ye yakın bir taşınabilir oyun deneyimi için kayar bir oyun kontrolleri setine ve oyun odaklı bir kullanıcı arayüzüne sahip oldu.
Ya da ondan önce, kaydırılabilir fiziksel kontrollerini ve Nokia’nın özel N-Gage oyun platformunu kullanarak hoş bir şekilde ayrık bir oyun makinesi üreten Nokia N95 özellikli telefon vardı.
Bu cihazların ve ilgili platformların her ikisinin de kusurları vardı ve hiçbiri bir oyun cihazı olarak niteliksiz bir başarı değildi. Oyun telefonu zaferine giden yolun başarısızlıklarla dolu olduğunu söylemek doğru olur.
Ancak, güçlü bir oyun hilesiyle normal bir telefon sağlamanın geniş itici gücü, hala bana çok çekici geliyor. Ve diğer birçokları için de şüpheliyim.
Son zamanlarda peşinde olduğum şeye en yakın gördüğüm şey iQoo 7 Legend. Bir Vivo alt markasına ait bu telefon, her yönüyle güçlü özelliklere ve zarif bir tasarıma sahip şık, modern bir amiral gemisidir. Ayrıca, süper duyarlı dokunmatik örnekleme hızı, gelişmiş bir soğutma sistemi ve bir oyunun mevcut dokunmatik kontrolleriyle eşleştirilebilen iki parçalı basınca duyarlı ekran ile tamamlanan açık bir oyun açısı benimser.
Pokey pili ve dikkat dağıtıcı bir delgeç ekranı ile mükemmel olmaktan çok uzak ve yazı yazılırken Batı’da bile mevcut değil. Ancak, bu satırlar boyunca düşünen tek kişinin ben olmadığımı ve tek bir telefonda böylesine kapsamlı bir denge ve oyun pirzolası dengesi elde etmenin mümkün olduğunu doğruluyor.
Soru şu ki, hangi akıllı telefon üreticileri (varsa) bu sopayı alıp 2022’de yetişkinler için bir oyun telefonuyla küreselleşecek?
