“Léa Seydoux’nun büyüleyici performansıyla desteklenen One Fine Morning, yazar-yönetmen Mia Hansen-Løve’den bir başka nazik, yürek burkan karakter çalışması.”
Artıları
Léa Seydoux’nun başrol performansı
Mia Hansen-Løve’un katmanlı, duygusallıktan uzak senaryosu
Denis Lenoir’ın sıcak, güneşli sinematografisi
Eksileri
Tekrarlayan bir ikinci perde
Gelişmemiş bir romantizm
Melvil Poupaud’un bir nota performansı
Mia Hansen-Løve’un tüm filmlerinde sessiz bir sihir var. Fransız senarist-yönetmen, geçtiğimiz 15 yılda sinemanın en eşsiz ve kendine güvenen çağdaş seslerinden biri olduğunu yavaş yavaş kabul ettirdi. 2021 filmi, Bergmann Adası, birçok yönden Hansen-Løve’un bugüne kadarki en büyük ve en erişilebilir filmi gibi hissetmekle kalmadı, aynı zamanda yapısal olarak en etkili ve sanatsal açıdan kendinden emin. Şimdi, iki yıl sonra, Hansen-Løve geri döndü. Güzel Bir Sabah.
Yeni film, Hansen-Løve’un geçmişteki Fransızca filmlerinden bazılarıyla, yani 2014’lerle daha fazla ortak noktaya sahip. Gelecek Şeyler – ile yaptığından daha Bergmann Adası. Film yapımcısının geçmiş çalışmalarının en büyük ayırt edici özelliklerinin çoğu, Güzel Bir Sabah, tipik Hansen-Løve tarzında asla yavaşlamayan veya hak ettiği kadar derin düşünmesine izin verecek kadar uzun süre duraklamayan bir kadını konu alıyor. Isabelle Huppert ve Vicky Krieps ile yaptığı son işbirliklerinden yola çıkarak, Güzel Bir Sabah Hansen-Løve, uluslararası sinemanın en parlak simalarından biri olan Léa Seydoux’u da ilk kez yönetiyor.
Film, tematik veya biçimsel olarak onun kadar etkili olmasa da Bergmann AdasıSeydoux’nun korkusuz başrol performansı, onu başlangıçta göründüğünden çok daha geniş olduğu ortaya çıkan duygusal bir alana dayandırıyor.
Seydoux başrolde Güzel Bir Sabah Profesyonel bir tercüman ve bekar bir anne olan Sandra Kienzler rolünde, günlerinin çoğunu görme ve bilişsel yetilerini elinden alan nöro-dejeneratif bir hastalıktan sakat kalmış yaşlı babası Georg (Pascal Greggory) için endişelenip ona bakmakla geçiren yetenekleri. Tanıtıldığında Güzel Bir Sabah, Sandra tüm dikkatini Georg ve kızı Linn (Camille Leban Martins) arasında paylaştırmaya çoktan alışmıştır. Aynı anda pek çok sorumluluğu üstlenebilme yeteneği, Sandra’yı uzun süredir mücadelelerini hiçbir zaman dağılmadan yanlarında taşıyabilen kadınlardan büyülenen bir film yapımcısı olan Hansen-Løve için doğal bir konu haline getiriyor.
Elbette Sandra’nın hayatında sandığından daha fazlası var. Seydoux’nun performansı, Hansen-Løve’nin senaryosuyla birlikte, Sandra’nın her uyanık anının altında gizlenen duygusal kargaşaya incelikle gönderme yapıyor – ve bazen doğrudan hitap ediyor. İçinde Güzel Bir Sabah, Seydoux’dan Sandra, yalnızca biraz istikrara değil, aynı zamanda dikkat dağıtmaya da ihtiyacı olan bir kadın olarak sunulur. Eski bir evli arkadaşı Clément (Melvil Poupaud) ile dürtüsel olarak başladığı bir ilişkide, ilkinin çoğu olmasa da ikincisinin çoğunu bulur.
Sandra, babasının hastalığının ağırlığıyla ne kadar mücadele ederse, Clément’e o kadar çaresizce tutunmaya çalışır. Bunu yapmak aptalca bir çabadır ve Clément’in karısıyla kalma ve Sandra’yla birlikte olma konusundaki çelişkili arzuları, ikisine de adil çekişme paylarından daha fazla neden olur. Hansen-Løve, Sandra ve Clément’in ilişkisini her zamanki, berrak bakışlı dürüstlüğüyle tasvir ederken, filmin ikinci perdesi boyunca, tekrar tekrar, tekrar kapalı doğasının olduğu anlar vardır. Güzel Bir Sabah‘ nin merkezi romantizmi kendini tekrar ediyormuş gibi hissetmeye başlıyor.
Hansen-Løve’un erkek karakterlerinde ara sıra olduğu gibi, Clément hiçbir zaman Seydoux’nun Sandra’sı ve hatta Nicole Garcia’nın gerçek bir güvenle ve nüktedanlıkla canlandırdığı Sandra’nın annesi Françoise kadar ayrıntılı veya zorlayıcı hissetmez. Melvil Poupaud’nun performansı, Seydoux’nun yoğunluğuna veya duygusal kırılganlığına asla uymuyor, bu da Sandra ve Clément’in romantizmini belirli noktalarda garip bir şekilde tek nota hissettiriyor. Neyse ki Sandra, zamanının çoğunu Clément’i düşünerek geçirse de, ilişkileri asıl odak noktası değildir. Güzel Bir Sabah.
112 dakikalık çalışma süresi boyunca film, Sandra’nın hayatının tüm özel ayrıntılarını kullanarak bir kadının büyük ölçüde sıradan varoluşunun çekici, nazikçe yürek burkan bir portresini çiziyor. Her şey söylenip yapıldığında, Sandra kendini Hansen-Løve’un geçmişteki kadın kahramanlarından herhangi biri kadar iyi çizilmiş ve ikna edici hissediyor ve bu, hem filmin duygusallıktan uzak senaryosu hem de Seydoux’nun ham, çekici merkezi performansı sayesinde.
Sandra’nın babasının hastalığının trajedisi, başından sonuna kadar sürekli bir hatırlatma görevi görür. Güzel Bir Sabah ya da her şeyin bizden ne kadar kolay kayıp gittiğini. Etrafındaki her şeye olabildiğince tutku ve umutla tutunma arzusu hem trajik bir şekilde yanlış yönlendirilmiş hem de fazlasıyla anlaşılır, Hansen-Løve’un filmlerinin gerçek büyüsü nihayetinde burada yatıyor. Fransız film yapımcısı, muazzam bir kaosun ortasında bile, ne kadar dengesiz olursa olsun her zaman üzerinde duracak yeni bir zemin bulmayı başaran insanlar hakkında filmler yapıyor.
İçinde Güzel Bir SabahSeydoux’dan Sandra’nın kendisi için inşa ettiği derme çatma temeldeki çatlakları görmemek imkansız, ancak bu onun üzerinde durma arzusunu daha da takdire şayan kılıyor – aynı zamanda biraz acı verici.
Güzel Bir Sabah şimdi seçkin sinemalarda oynuyor.
