Birkaç yıl önce “AI ve telif hakkı nasıl çalışır?” başlıklı bir makale yazdım.
O dönemde yapay zeka ve telif hakkının kesiştiği birkaç ilginç sorunun durumunu gözden geçirdiğimde, sonucum oldukça basitti: Telif hakkı yasaları ve düzenlemeleri bir eserin bir insanın ifadesini içermesini gerektiriyorsa, o zaman bu vücut hukuk (özellikle tüzüklerin metni, ör. Başlık 17 ABD’de değil, aynı zamanda örf ve adet hukuku veya medeni hukuk davalarının tarihi), pek çok türü olan bir AI’nın iddia edilen “bağımsız” yaratımlarını henüz desteklemedi.
Yani, en azından ABD’de, esasen hala durum böyle. Ancak, o zamandan bu yana politika ve kanun yapma köprüsünün altından önemli miktarda su geçti, bu yüzden soruyu tekrar gözden geçirmek istedim.
İlk olarak, biraz yedekleyelim.
2018’deki mantığımın geniş olmaktan çok dar olduğunu itiraf etmeliyim. Bu şekilde, aynı zamanda ABD Telif Hakkı Bürosu veya USCO’nunkine de dayanıyordu (örneğin bkz. ABD Telif Hakkı Bürosu Uygulamaları Özeti, Üçüncü Baskı (2021), s. 384, o zaman kullandığım önceki baskıya bu noktada benzer) ve bu yüzden telif hakkı için “ifade” gerekliliğine odaklandım.
Eser – ve estetik olarak “iyi” olarak kabul edilmek zorunda olmadığını veya çok fazla beceri gerektirmediğini not edelim – sadece orijinal olmalıdır (yani bağımsız olarak yaratılmış ve en azından “bir nebze” yaratıcılığa sahip olmalıdır) ve bir çeşit ifade. Bu nedenle, bir pişirme tarifindeki sadeleştirilmiş temel talimatlar gibi süslenmemiş bir dizi talimat uygun değildir, ancak Julia Child’ın “Fransız Yemek Sanatında Ustalaşmak” (çok daha etkileyici metinler içeren bir kitap) en çok satan yap) yapar.
(kurgusal) kişiliğiyle tamamen barış içindeyken “Star Trek” Komutan Verileri” 24. yüzyılda, dünyamızda cihazlar kendi başlarına hiçbir şey ifade etmez ve edemezler (Alexa veya Siri kopyanız görünse bile). Bunun ne kadar daha böyle devam edeceğini bildiğimi söyleyemem ama “Uzay Yolu” bile en az 350 yıl olabileceğini söylüyor.
2020’de USCO ve Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü (WIPO) bir “sempozyuma” ev sahipliği yaptı. yaratıcı topluluk şu anda yapay zekayı (AI) nasıl kullanıyor? özgün eserler yaratmak.” Ardından, 2021’de USCO ve ABD Patent ve Ticari Marka Ofisi (USPTO) ikinci bir sempozyum düzenledi. tedavide değişiklik potansiyeline bakmak makine yapımı işlerden.
Hala bu alandaki teknoloji ve hukuk etkileşiminde uzun bir değişim dönemi gibi görünen şeyin en başında olduğumuzu düşünüyorum, ancak oyunun hareket etmeye başladığı da benim için aynı derecede açık.
Bu araçlara ilişkin yasal ve düzenleyici ortam, telif hakkı politikasının ön saflarında yer almaktadır ve bu sorunları yönetmekle görevlendirilmiş devlet kurumlarının bunlar hakkında düşündüğünü ve halktan bunlar hakkında görüş talep ettiğini gözlemliyoruz. Birazdan bunun hakkında daha fazla bilgi.
2019’dan başlayarak, belki de USCO/USPTO/WIPO’nun “bir düşünelim” yaklaşımına biraz atlayarak, bu alanda gerçekten ilginç bir şey oldu.
Stephen Thalerolarak bilinen bir patent yazma programının sahibi ve geliştiricisi DABUS, birçok ülkede patent başvurusu yaptı. Bu uygulamalar sonucunda devlet Güney Afrika, DABUS’u bir patentte mucit olarak tanıdı.
Bu cihazları mucitler olarak tanımanın bir savunucusu olan Thaler, zamanın geldiğine açıkça inanıyor, belirten, “Daha çok felsefi bir savaş oldu, insanlığı yaratıcı sinir mimarilerimin zorlayıcı biliş, yaratıcılık, duyarlılık ve bilinç modelleri olduğuna ikna etti. … DABUS’un patent almaya değer buluşlar yarattığına dair yakın zamanda ortaya çıkan gerçek, sistemin bilinçli bir insan beyni gibi ‘yürüdüğünün ve konuştuğunun’ bir başka kanıtıdır.”
(Bununla birlikte, telif hakkı alanındaki bir “yazar”ın, patentler alanındaki bir “mucit” ile aynı yasal yapı olmadığını, ancak yakından ilişkili kavramlar olduğunu unutmamalıyız.) Güney Afrika patent sistemi, bir başvurunun özünün incelenmesini içermez, ancak birçok ülkenin aksine, patent geçerliliğinin hem ilk değerlendirmesini hem de nihai kararını mahkemelere bırakır ve bu nedenle patent hibesi bir anlamda otomatikti ve politika değildi. -sürmüş.)
Daha da önemlisi, ABD, Birleşik Krallık ve Avrupa Patent Ofisleri (hepsi patent verilebilirlik konusunda ön değerlendirme yapmaktadır) bu aynı patent başvurusunu uygun olmaması nedeniyle reddetmiştir. Avustralya, aslında, Güney Afrika hareketini destekledien azından başvurunun teknik gerekliliklerini Avustralya patent yasalarının “yasaya uygun olarak” karşıladığı ölçüde.
Şunu belirtebiliriz ki, Güney Afrika yasaları kapsamındaki patent hibesi dar ve teknik, soru artık sadece teorik değil ve bir eşiği aşılmış olarak algılayabiliriz. Bu makalenin amaçları doğrultusunda, Güney Afrika ve Avustralya’nın şu soruyu sorduklarını düşünüyorum: “AI’lar da mucit olabilir mi? Eğer öyleyse, olmalılar mı?” AI’nın telif hakkı amacıyla “yazarlık” üretmesi gerekip gerekmediği sorusu çok geride kalamaz.
Son zamanlarda, Birleşik Krallık’ta, bir savaşın ortasındalar. tüm konunun derinlemesine istişare. Ve düşünüyorum çalıştıkları konular doğru olanlar:
- Yazarı olmayan bilgisayar tarafından oluşturulan eserler için telif hakkı koruması. Bunlar şu anda İngiltere’de 50 yıl boyunca korunabilir. Ama hiç korunmaları gerekir mi? Ve eğer öyleyse, nasıl korunmaları gerekir?
- Metin ve veri madenciliği için lisanslama veya telif hakkı istisnaları. Bu genellikle AI kullanımı ve geliştirilmesinde önemlidir.
- AI tarafından tasarlanan buluşları fikri mülkiyet haklarıyla korumak için bir durum var mı? Evet ise, nasıl korunmaları gerekir?
Daha önce yazdığım gibi, “Bana göre, eserlerinin telif hakkıyla korunabilmesi için kendi kendini tanıyan, özerk bir yapay zeka ön koşul olacaktır. O zaman, teknolojide böyle bir devrim, telif hakkı yasası da dahil olmak üzere yasanın değişmesiyle birlikte toplumda çok daha büyük bir devrimi de beraberinde getirebilir.”
Hala bu alandaki teknoloji ve hukuk etkileşiminde uzun bir değişim dönemi gibi görünen şeyin en başında olduğumuzu düşünüyorum, ancak oyunun hareket etmeye başladığı da benim için aynı derecede açık.
