Ayın içini incelemek için Firefly’ın Mavi Hayalet İniş Aracındaki NASA cihazı

Artemis kampanyasının bir parçası olarak NASA, önümüzdeki on yıllar boyunca ayda sürdürülebilir bir insan varlığı oluşturmak için giderek daha karmaşık hale gelen bir dizi ay teslimatı ve misyonu geliştiriyor. Ajansın CLPS (Ticari Ay Yükü Hizmetleri) girişimi aracılığıyla, ticari sağlayıcı Firefly’ın Blue Ghost iniş aracı, 14 günlük bir Ay’a iniş görevi için Ay’ın Mare Crisium’una gidecek ve daha önce keşfedilmemiş bir alanda Ay’ın yüzeyini anlamaya yardımcı olacak NASA bilim ve teknolojisini taşıyacak. konum.

Güneybatı Araştırma Enstitüsü (SwRI) tarafından geliştirilen NASA’nın Ay Manyetotellürik Sireni (LMS), ayın iç kısmını, ay merkezine giden yolun üçte ikisi kadar, 700 mil derinliğe kadar araştıracak. Ölçümler, katı dünyaların evrimini anlamanın temel taşı olan ayımızın farklılaşmasına ve termal geçmişine ışık tutacak.

Manyetotellürik, yüzey altı malzemelerde elektriğin ne kadar kolay aktığını hesaplamak için yüzey elektrik ve manyetik alanlarındaki doğal değişimleri kullanır; bu da onların bileşimlerini ve yapılarını ortaya çıkarabilir.

SwRI’den “50 yılı aşkın bir süredir bilim insanları, petrol, su, jeotermal ve mineral kaynakları bulmanın yanı sıra kıtaların büyümesi gibi jeolojik süreçleri anlamak da dahil olmak üzere, Dünya üzerinde manyetotellürikleri çok çeşitli amaçlar için kullandılar” dedi. Dr. Robert Grimm, LMS’in baş araştırmacısı. “LMS cihazı manyetotellüriklerin dünya dışı ilk uygulaması olacak.”

Mare Crisium, daha sonra lavla dolan ve Ay’da Dünya’dan görülebilen karanlık bir nokta oluşturan, 350 mil çapındaki eski bir çarpma havzasıdır. Ay’daki karanlık noktalara Latince deniz anlamına gelen “maria” adını veren ilk gökbilimciler, onları gerçek denizlerle karıştırdılar.

Mare Crisium, Apollo misyonlarının çoğunun indiği batıdaki geniş, bağlantılı koyu renkli lav alanlarından ayrı duruyor. Bu geniş, bağlantılı lav ovalarının artık bileşimsel ve yapısal olarak ayın geri kalanından farklı olduğu düşünülüyor. Bu ayrı bakış açısından LMS, ayın çoğunu temsil eden ilk jeofizik ölçümleri sağlayabilir.

LMS cihazı, elektrotlu kabloları birbirine 90 derecelik açılarla ve 60 feet’e kadar mesafelerle çıkarır. Cihaz, geleneksel bir voltmetrenin problarına çok benzer şekilde, zıt elektrot çiftleri arasındaki voltajları ölçer. Manyetometre, iniş aracından gelen paraziti azaltmak için uzatılabilir bir direk aracılığıyla yerleştirilir. Manyetotellürik yöntem, elektriksel iletkenliğin dikey bir profilini ortaya çıkararak, Ay’ın iç kısmına nüfuz eden malzemelerin sıcaklığı ve bileşimi hakkında bilgi sağlar.

Grimm, “LMS’nin beş ayrı alt sistemi, bağlantı kablolarıyla birlikte yaklaşık 14 kilo ağırlığında ve yaklaşık 11 Watt güç tüketiyor” dedi. “İstiflendiğinde, her elektrot bir ‘iplik topu’ kabloyla çevreleniyor, bu nedenle düzenek kabaca küresel ve bir softball boyutunda.”

LMS yükü, NASA’nın CLPS girişimi aracılığıyla ay yüzeyine teslim edilecek. San Antonio merkezli Southwest Araştırma Enstitüsü, merkezi elektronikleri inşa etti ve bilimsel araştırmalara öncülük etti. NASA’nın Greenbelt, Maryland’deki Goddard Uzay Uçuş Merkezi, manyetik alanları ölçmek için LMS manyetometresini sağladı ve Heliospace Corp., elektrik alanlarını ölçmek için kullanılan elektrotları sağladı.

CLPS modeli kapsamında NASA, endüstrinin büyümesini sağlamak ve uzun vadeli ay keşiflerini desteklemek için aya ticari teslimat hizmetlerine yatırım yapıyor. CLPS teslimatlarının birincil müşterisi olan NASA, gelecekteki uçuşlarda birçok müşteriden biri olmayı hedefliyor. NASA’nın Huntsville, Alabama’daki Marshall Uzay Uçuş Merkezi, Firefly’ın Blue Ghost ay iniş aracında taşınan 10 CLPS yükünün yedisinin geliştirilmesini yönetiyor.