Fornax’ın (Fırın) güney yarımküre takımyıldızında yer alan GAL-CLUS-022058s’in NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu görüntüsü. Kredi: ESA/Hubble & NASA, S. Jha, Teşekkür: L. Shatz
Kütleçekimsel merceklenme, gökada kümesi gibi büyük bir gök cismi, etrafındaki ışık yolunun bir mercek tarafından sanki görünür şekilde bükülmesi için yeterli bir uzay-zaman eğriliğine neden olduğunda meydana gelir. Işığın bükülmesine neden olan gövdeye buna göre yerçekimi merceği denir.
Einstein’ın genel görelilik kuramına göre, zaman ve uzay, uzay-zaman olarak bilinen bir nicelikte birbirine kaynaşmıştır. Bu teoride, büyük nesneler uzay-zamanın eğrilmesine neden olur ve yerçekimi basitçe uzay-zamanın eğriliğidir. Işık uzay-zamanda seyahat ederken, teori ışığın izlediği yolun da bir nesnenin kütlesi tarafından eğrileceğini tahmin ediyor. Yerçekimi merceklenmesi, Einstein’ın teorisinin eylem halindeki dramatik ve gözlemlenebilir bir örneğidir. Galaksi kümeleri gibi son derece büyük gök cisimleri, uzay-zamanın önemli ölçüde eğri olmasına neden olur. Başka bir deyişle, yerçekimi mercekleri gibi davranırlar. Daha uzak bir ışık kaynağından gelen ışık kütleçekimsel bir mercekten geçtiğinde, ışığın yolu kavislidir ve uzaktaki cismin çarpık bir görüntüsü – belki yerçekimi merceğinin etrafındaki bir ışık halkası veya halesi – gözlemlenebilir.
Kütleçekimsel merceklenme, gökada kümesi gibi büyük bir gök cismi, etrafındaki ışık yolunun bir mercek tarafından sanki görünür şekilde bükülmesi için yeterli bir uzay-zaman eğriliğine neden olduğunda meydana gelir. Işığın bükülmesine neden olan gövdeye buna göre yerçekimi merceği denir. Kredi: ESA/Hubble (M. Kornmesser & LL Christensen)
Bu mercek bozulmasının önemli bir sonucu, aksi halde görülemeyecek kadar uzakta ve soluk olacak nesneleri gözlemlememizi sağlayan büyütmedir. Hubble, aksi takdirde 2,4 metre çapındaki birincil aynasının hassasiyetinin ötesinde olacak nesneleri incelemek için bu büyütme etkisini kullanır ve böylece bize insanlığın şimdiye kadar karşılaştığı en uzak galaksileri gösterir.
Bu Uzay Kıvılcımları Bölümü, yerçekimi mercekleme kavramını araştırıyor. Bu etki yalnızca nadir durumlarda ve yalnızca en iyi teleskoplarda görülebilir. NASA/ESA Hubble uzay teleskobu — kütleçekimsel merceklenmenin sonuçlarını gözlemleyebilir. Bir gökada kümesi gibi büyük bir nesnenin güçlü yerçekimi, çevreleyen alanı çarpıtır ve bu çarpık uzayda hareket eden uzak nesnelerden gelen ışık, düz çizgi yolundan uzağa doğru kıvrılır. Bu video, Hubble’ın duyarlılığının ve yüksek çözünürlüğünün, uzak galaksilerin bu soluk, çarpık görüntülerindeki ayrıntıları görmesine nasıl izin verdiğini vurgular.
Hubble’ın hassasiyeti ve yüksek çözünürlüğü, onun görmesini sağlar. soluk ve uzak Görüntüleri Dünya’nın atmosferi tarafından bulanıklaştırılan yer tabanlı teleskoplarla tespit edilemeyen yerçekimi mercekleri. Kütleçekimsel merceklenme, orijinal gökadanın her biri karakteristik olarak çarpık yay benzeri bir şekle veya hatta halkalara sahip birden fazla görüntüsüyle sonuçlanır. Hubble, bu çoklu yay şeklindeki özelliklerdeki ayrıntıları çözen ilk teleskoptu. Keskin görüşü, lensli arka plan gökadalarının şeklini ve iç yapısını doğrudan ortaya çıkarabilir.
Kredi: ESA/Hubble & NASA, S. Jha, Teşekkür: L. Shatz
GAL-CLUS-022058s olarak bilinen nesnenin ESA/Hubble Haftanın Resmi serisinin bir parçası olarak 2020’de yayınlanan bir görüntü, şimdiye kadar keşfedilen bir galaksinin (Einstein halkası olarak bilinir) en büyük halka şeklindeki mercekli görüntüsünü ortaya çıkardı. en eksiksizlerinden. Arka plan gökadasının kümenin merkezi eliptik gökadası ile neredeyse tam olarak hizalanması, arka plan gökadasının görüntüsünü neredeyse mükemmel bir halkaya dönüştürdü ve büyüttü.
Hubble’ın kütleçekimsel merceklenme gözlemleri hakkında daha fazla bilgi edinin burada.
