Araştırmacılar tarafından incelenen gizemli dağınık senkrotron kaynağı

Avrupalı ​​gökbilimciler, DÜŞÜK Frekans Dizisi (LOFAR) ve Çok Büyük Dizi (VLA) kullanarak Abell 523 gökada kümesindeki gizemli bir dağınık senkrotron kaynağını araştırdılar. 28 Ocak’ta arXiv ön baskı sunucusunda yayınlanan çalışmanın sonuçları, bu tuhaf kaynağın doğası hakkında daha fazla ışık.

Abell 523 (veya A523), yaklaşık 0,1’lik bir kırmızıya kaymada, tahmini kütlesi yaklaşık 220 ila 360 trilyon güneş kütlesi olan yakındaki bir gökada kümesidir. Devam eden bir birleşmeye sahip (daha kompakt bir küme ile etkileşime giren), düzensiz bir şekil sergileyen ve baskın bir gökadadan yoksun olan rahatsız bir sistemdir.

Önceki gözlemler, A523’ün küme içi ortam (ICM) ile ilişkili ve bir radyo halesi olarak sınıflandırılan genişletilmiş bir yaygın senkrotron kaynağına ev sahipliği yaptığını bulmuştur. Kaynağın 1,4 GHz’de 2,2 YW/Hz’lik bir radyo gücü varken, X-ışını parlaklığının yaklaşık 150 tredesilyon erg/s olduğu tahmin ediliyor.

Bununla birlikte, A523’teki dağınık senkrotron kaynağı, termal gazdan farklı ve uzak bir morfoloji sergiler ve 1.4 GHz’de polarize bir emisyona sahiptir ve tipik olarak radyo halolarında gözlemlenmesi zordur. İtalya’daki Cagliari Gözlemevi’nden Valentina Vacca liderliğindeki bir gökbilimciler ekibi, gerçek doğasını belirlemeyi umarak şimdi bu kaynağın LOFAR (120-168 MHz’de) ve VLA (1-2 GHz frekans aralığında) gözlemlerini gerçekleştirdi.

Araştırmacılar makalede şöyle yazdılar: “120-168 MHz’de DÜŞÜK Frekans Dizisi ve 1-2 GHz’de Jansky Çok Büyük Dizisi ile elde edilen ve bu kaynağın spektral indeks dağılımını incelememize izin veren yeni gözlemler sunuyoruz.”

Gözlemler, incelenen kaynağın 144 MHz’de daha önce 1.4 GHz’de gözlemlenenden daha geniş olduğunu ve toplam boyutun yaklaşık 5.87 milyon ışıkyılı olduğunu buldu. Bu kaynağın 144 MHz’deki toplam akı yoğunluğu 1.52 Jy olarak ölçülmüştür.

Çalışmaya göre, A523’teki dağınık senkrotron kaynağı, ikisi sistemin kuzeyinde ve üçüncüsü kümenin güneyindeki parlak kuzey yapısından gelişen üç parlak filamentten oluştuğu için karmaşık bir morfoloji sergiliyor. Ayrıca, dik bir spektral indeks ile karakterize edilen ve kökeni belirsiz olan ek soluk emisyon bölgeleri ve parlak, dağınık bir senkrotron yaması tanımlandı.

Araştırma ayrıca, 144 MHz ile 1.410 GHz arasındaki kaynağın ortalama spektral indeksinin 1.2 seviyesinde olduğunu ve spektral bir dikleşmenin daha yüksek frekansa doğru hareket ettiğini buldu. Gökbilimciler, spektral indeksin radyal dikleşmeyi değil, karmaşık bir uzaysal dağılımı gösterdiğini kaydetti.

Sonuç olarak, yeni bulgular, A523’te gözlemlenen kaynağın, gökada kümesindeki birincil ve olası bir ikincil birleşmeyle ilişkili türbülans tarafından desteklenen farklı yapıların örtüşmesi olabileceğini düşündürmektedir. Bununla birlikte, makalenin yazarları, bu hipotezi doğrulamak için ek optik ve X-ışınları gözlemlerinin gerekli olduğunu kaydetti.

© 2022 Bilim X Ağı