Metro 2033 bugün 16 Mart 2025’te 15 yıllık yıldönümünü kutluyor. Aşağıda, ince ahlak sisteminin insanlık ve şiddet hakkındaki daha geniş noktalarını göstermeye nasıl yardımcı olduğunu inceliyoruz.
Video oyunlarında kötülük devasa olma eğilimindedir. Baldur’un Gate 3’ün kötü sonlarındaki kanın nehirlerini veya eski cumhuriyet şövalyelerinde oyuncuya boyun eğen bir Sith ordusunu düşünün. Bu anlar tam olarak komik değil, ama onlara bir glee var. Onlar bir cackling karikatür kötü adam sevinci var. Bir anlamda Metro 2033 bir istisna değildir. Atomik yıkımın ardından Moskova Metro, acımasız haydutlar, korkunç mutantlar ve otoriter militanlarla kendini dolduruyor. Emin olmak için önceki örneklerden daha iğrenç, ancak sonsuz acımasız adamlarında hala saçma bir not var. Ancak oyunun nihai görevi, atomik bir silahla “karanlık olanların” mutant ordusunu yok etmek, gerçek dünya vahşeti gölgesini kullanıyor. Metro 2033, hepsi atomik bir gölgenin altında, zulüm için biriken küçük kararlar ve sanrılarla ilgileniyor. Diğer birçok ahlak sisteminden farklı olarak, Metro 2033 kendini duyurmaz; Bunun yerine, kahramanın karakterini küçük bireysel anlarla oluşturur: kasırga haline gelen kelebek kanatlarının ritimleri.
Bu basit bir ikili şekilde çalışır. Belirli görevleri tamamlamak, Kahraman Artyom ahlaki puanları netleştirecektir. Yeterince puan alın ve iyi son için fırsata sahip olacak. Ahlak sistemleri olan diğer oyunların aksine, oyuncu Artyom’un kaç puan kazandığını göremiyor. Sadece bir ses ve bir ışık flaşı var (Artyom ahlaki noktaları kaybettiğinde daha uğursuz bir ses çalıyor). Uygun bir şekilde, Artyom’un alçakgönüllü kökenleri var. O bir asker değil. İstasyonu Metro’nun nispeten genişleyen merkezi istasyonlarından uzaktır ve nadiren evini terk etti. O bir oyun kadar açık bir oyuncu gibi bir oyun. Emin olmak için oyuncuya göre dünyaya daha aşina değil, aynı zamanda çoğunun yabancı ve yeni gelenleri. Bir çeşit büyüklük onu bekliyor. Oyun Media Res: Artyom, askeri sınıf teçhizatıyla donatılmış ve yüzeydeki mutantların büyük bir göçü ile mücadele ediyor. Ama başlangıçta, sadece gençliği nedeniyle kibirli, gücü değil. Vahşetten acizdir; Canavar olması için bir davetiye gerektirir.
Metro 2033, Artyom’un eski arkadaşı ve akıl hocası Hunter’ın ev istasyonunu ziyaret etmesiyle açılıyor. Hunter bir Ranger-metroda fiili polis memuru olarak görev yapan bir tür özel kuvvet operatörü. Karanlık olanları uyarıyor, diğer istasyonları yok ettiklerini iddia ederek, “Düzenimin bir sloganı var: eğer düşmansa, onu öldürüyorsunuz.” Onları bulmak için ayrılırken Hunter, Arytom’u köpek etiketleriyle terk ederek, geri dönmemesi durumunda Metro’nun “Polis” istasyonundaki merkezi hükümetini uyarmasını söyledi. Hunter, Arytom’u bu görevle güveniyor, onun sevdiği için-sahip olduğu herhangi bir özel yetenek veya beceri yüzünden değil. Bir arkadaş için bir iyilik yapmak, bomba bırakmaktan uzun bir yoldur.
Metro 2033 ve Last Light Redux Switch Oynanış
Lütfen videoları izlemek için bir HTML5 Video özellikli tarayıcı kullanın.
Bu video geçersiz bir dosya biçimi vardır.
Üzgünüm, ama bu içeriğe erişemezsiniz!
Bu videoyu görüntülemek için lütfen doğum tarihinizi girin
‘Enter’a tıklayarak GameSpot’un
Kullanım Koşulları Ve Gizlilik Politikası
Bu sadece derecelere göre değişir, sadece arsanın metro boyunca adım adım yolculuğu veya Artyom’un müttefik ve silah birikiminde değil, aynı zamanda duygusal zarar için duygusal kapasite anlamında değişir. Metro 2033’te çok fazla kesinti var. İstasyonların gaz lamba pazarları ve klostrofobik yatak odaları, tren hatlarının karanlık boşa giden koridorlar ile barikatlı, düşmanca haydutların ve faşistlerin yerleşimleri arasında nefes almak için alanlar görevi görüyor. İstasyonların dışında, Metro 2033’te hayatta kalma korkusu kalitesine sahiptir: korkunç canavarlar, sınırlı cephane ve boşa harcanan ortam. Ancak istasyonların kendileri Metro vatandaşlarının sıradan yaşamı için tur görevi görüyor. Dilenciler para için yalvarıyor, yurtiçi anlaşmazlıklar ince duvarlardan kanıyor ve konuşmalar kulak misafiri olmayı bekliyor. Arytom canavarlarla savaşmaktan daha fazlasını yapar. Dilencilere verebilir veya onları görmezden gelebilir. İstasyonun sakinleriyle sohbet edebilir veya hemen yanından geçebilir. Başka bir deyişle, Arytom diğer insanlara dikkat ederek zulümlerden kaçınabilir. Ancak cömertlik sadece bir parçasıdır.
Ahlak sistemi, insanlara uygulanmasa bile bu dikkati de değerlendirmektedir. Metro ekonomisi, açıkça harcanabilen veya kendi başlarına güçlü bir mühimmat olarak kullanılabilen askeri sınıf mermilerine dayanmaktadır. Işınlanmış yüzeyde, artyom bir gaz maskesi giymelidir, ancak filtreleri hızlı bir şekilde tükenir; Hayatta kalmak için temizlemeli veya daha fazlasını satın almalı. Bu sistemler kombinasyon halinde Arytom’u yolculuğuna yardımcı olacak malzemeler aramaya teşvik eder. Ölü Rangers’ın bıraktığı önbellekleri bulmak, hatta cesetlerin kendilerini incelemek daha fazla ahlaki noktayı netleştirecektir. Seviyeler doğrusaldır, ancak labirendir. Oyun, oyuncuyu marjlarını keşfettiklerinde veya onlar için ayarlanan yoldan çıkardıklarında ödüllendirir.
Bir anlamda, Metro 2033’ün daha az alınan yola vurgusu onu askeri karşıtı bir atıcı yapar. En geniş alanlarında bile, Call of Duty kampanyaları objektif belirteçlere ve basit, set-parça seviyesi tasarımına odaklanmıştır. Metro 2033 bundan ipuçları alır, ancak genellikle birden fazla yaklaşıma izin verir. Kullanıcı arayüzü herhangi bir yol göstergesinde yoktur. Daha askeri bir atıcı moduna girdiğinde, Arytom’un bir rehberi olduğu zaman, bir başkası, genellikle bir asker, ona yolu göstermek içindir. Ancak o anlarda bile, ahlak sistemi hala yoldan sapmaları izler ve onları ödüllendirir.
Başka bir deyişle, Arytom emirlere uyduğunda masumları öldürür. Hunter şiddeti karanlık olanlara bağlar, ancak Arytom aslında bunun meydana geldiğini görmez. Bunun yerine Arytom, ona baktıklarını görür ve bakışlarını geri döndürdüğünde gölgelere çıkarlar. Hearsay ve söylentiler onları varoluşsal bir tehdit haline getirir, ancak deneyim Artyom’a başka bir şey verir. Karanlıklar, bombalar düşmeden önce çoğunlukla Moskova’dan gelen vizyonlarla yolculuğunu işaret ediyor. Bu basit bir mesaj: “Bunu bir daha yapma.” Atom bombası dünyayı, tam anlamıyla değil, psişik olarak-ruhsal olarak sunar. Karanlıklar bu kaybın gemileridir: ikinci yıkımını önlemeye çalışan peygamberler.
Bireysel kararların dağları, Truman ve Oppenheimer gibi erkeklerin ayaklarına koyma eğiliminde olsak da, Hiroşima ve Nagasaki’nin zulmüne yol açtı. Ancak bu adamlar bile küçük seçimlerden oluşuyordu. Christopher Nolan’ın Oppenheimer’ın dayandığı biyografi olan Amerikan Prometheus, konusuna meraklı erdemler veriyor. Oppenheimer’ı bombayı inşa etmesini sağlayan karizmatik ve nazik bir figür haline getiren özellikler: ikna güçleri, karmaşık bilgileri anlama ve özetleme yeteneği ve onun altında çalışan birçok insan için düşüncesi. Yaptığınız şey ölüm olduğunda, “iyi” bir insan, güçlü ahlaki mahkumiyete sahip biri bile ne anlama geliyor? Oppenheimer’ın günah ve eksiklikleri bomba için suçlamak kolay olurdu, ancak genellikle ilk atom silahı ve erdemleri arasında daha güçlü bir bağlantı var.
Bu, Metro 2033’ün tam olarak yönetemediği bir nüans. Arytom şefkatli, cömert ve özenli ise, karanlık kişinin yok edilmesini önleme fırsatı bulacaktır. Eğer basit ve boğa ise, hepsini öldürecek. Ancak vahşet, sinsi bir şekilde dokunaklı. Cömertlik bile şiddetle el ele gidebilir. Kişinin sadece yatırım portföylerine ve hayırseverlerin siyasi bağışlarına bir göz atması gerekiyor. Metro’nun ahlaki masalı için isteklerini altüst eden bir basitlik var.
Ancak Metro 2033’ün sadece askeri atıcıların yıkımı için değil, kıyamet ruh hali için hala gücü var. Işık yumuşak, yetersiz ve dağınıktır. Karanlık, nemli ve her şeyi gelişiyor. Bitki yaşamının göründüğü, metro altyapısının metali gibi bükülmüş, bu şekilde büyülüyor ve ölü. Hayaletlerin gölgeleri, bir anahtar tıklamasıyla kaybolur, el feneri parlaklığındadır. Dünya perili. Metro 2033’ün yolculuğu Arytom’un da perili olup olmayacağına karar vermesidir.
