Kozmik ağ, galaksilerin ilerlemesini düzenler

Galaksilerin şekli ve nasıl evrimleştikleri, evren boyunca uzanan bir kozmolojik filamentler ağına bağlıdır. EPFL’nin Astrofizik Laboratuvarı tarafından yönetilen yakın tarihli bir araştırmaya göre, bu kozmik ağ, önceden düşünülenden çok daha büyük bir rol oynuyor.

Evren boyunca, galaksiler, sıradan ve karanlık maddeden oluşan karmaşık bir filament ağı olan kozmik ağ olarak adlandırılan şey boyunca dağılmıştır. Ve bu iplikçiklerin kesiştiği yerde, gökada kümeleri (yerçekimi kuvvetiyle birbirine bağlı yüzlerce hatta binlerce gökada topluluğu) oluşma eğilimi gösterir. Evrendeki en büyük ve en yoğun kümelerdir ve astrofizikçiler tarafından çok fazla araştırmaya konu olurlar. Ancak filamentlerin galaktik evrime tam olarak nasıl katkıda bulunduğu hala tam olarak anlaşılamamıştır.

Daha derin bir kavrayış elde etmek için, EPFL’nin Astrofizik Laboratuvarı’ndan (LASTRO) Prof. Pascale Jablonka ve Gianluca Castignani liderliğindeki uluslararası bir bilim adamları ekibi, yerel evrendeki temsili bir küme olan Başak’ı çevreleyen geniş çevreyi inceledi. Yaklaşık 1.500 gökada içerir ve kendi gökadamız Samanyolu’ndan yaklaşık 65 milyon ışıkyılı uzaklıkta bulunur. Ekibin bulguları iki makalede yayınlandı: biri Astronomi ve Astrofizik geçen Ocak ayında ve diğerinde Astrofizik Dergisi Geçen sonbaharda.

Jablonka, “Gökadaların morfolojisi, gaz içeriği ve yıldız oluşum hızı gibi birçok özelliği, doğrudan çevrelerinden etkilenir” diyor. “Galaksilerin çok yoğun ortamlarda daha az yıldız oluşturduğunu ve daha eliptik bir şekle büründüğünü biliyoruz. Ancak iplikçiklerin bu dönüşümde oynadığı kesin rol hala net değil. Araştırmamızla araştırmak istediğimiz şey buydu.”

Bilim adamları, ana kümenin yarıçapının 12 katı kadar bir alana yayılan Başak kümesi çevresinde yer alan gökadaların özelliklerini analiz ettiler. Onlarınki, bu konuda bugüne kadar yapılmış en büyük çalışmadır ve bilim adamlarının gaz içeriklerini ve özellikle de soğuk, yoğun atomik hidrojen miktarını tam olarak tahmin edebilmeleri için yeterince büyük 250 dahil olmak üzere yaklaşık 7.000 galaksiden oluşan bir numune boyutunu kapsar. yıldızlardan yapılmıştır. Fransa, Nançay’daki dekametrik radyo teleskopu ve İspanya’nın Pico Veleta kentindeki IRAM-30m teleskopu kullanılarak ölçümler yapıldı.

Bir geçiş ortamı

Bilim adamları, topladıkları yeni verileri literatürden alınan ölçümlerle birleştirerek, galaksilerin özelliklerinin, yani şekillerinin, yıldız oluşum hızının, gaz içeriğinin ve yıldızlarının yaşı ve metal içeriğinin, galaksiler ilerledikçe açıkça değiştiğini buldular. daha izole konumlardan filamentlere ve sonunda kümelere doğru.

Bu nedenle filamentler, galaksilerin bir kümeye düşmeden önce ön işleme tabi tutulduğu bir geçiş ortamı olarak hizmet ediyor gibi görünmektedir. Bu ortamda, yıldız oluşumu yavaşlar, hatta tamamen durur, eliptik şekiller daha sık görünür ve daha az atomik ve moleküler hidrojen vardır, bu da galaksilerin aktif yaşamlarının sonuna geldiğini gösterir. Bilim adamları, bir galaksinin yaşam döngüsü boyunca evriminin yerel galaksi yoğunluğuna tekabül ettiğini gözlemlediler: az sayıda yıldız üreten veya hiç yıldız olmayan galaksiler, izole galaksilerin örneğinin %20’sinden daha azını oluşturuyordu, ancak filamentlerdeki galaksilerin %20-60’ını oluşturuyorlardı. ve Başak kümesindeki galaksilerin yaklaşık %80’i. Bu bulgular, galaksi oluşumunu ve galaksilerin büyük kozmik cisimlerle birlikte nasıl geliştiğini açıklamaya yönelik teoriler üzerine yeni araştırma yolları açmaktadır.