NGC 5068’in bu NASA Hubble Uzay Teleskobu görüntüsü, ultraviyole, görünür ve yakın kızılötesi ışıktaki verileri kullanıyor. Katkı Sağlayanlar: NASA, ESA, R. Chandar (Toledo Üniversitesi) ve J. Lee (Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü); İşleme: Gladys Kober (NASA/Amerika Katolik Üniversitesi)
Parlak pembe lekeler ve koyu kırmızı tutamlar, bu yeni NASA Hubble Uzay Teleskobu görüntüsünün ön planını boyamaktadır. NGC 5068, binlerce yıldız oluşturan bölgeye ve büyük miktarda yıldızlararası toza sahip çubuklu sarmal bir gökadadır. İlk kez 1785 yılında İngiliz gökbilimci William Herschel tarafından keşfedilen NGC 5068, Başak takımyıldızının güney bölgesinde yer alıyor ve yaklaşık 20 milyon ışıkyılı uzaklıkta bulunuyor. Gökbilimciler galaksinin çapının 45.000 ışıkyılı olduğunu tahmin ediyor.
Bu görüntünün üst orta kısmında, NGC 5068’in olgun yıldızlardan oluşan yoğun bir bölge olan parlak merkezi çubuğu yer alıyor. Çubuğun arkasında gizlenen bir kara delik, yoğun çekim kuvvetiyle yıldızları birbirine çekiyor. Görüntünün alt ve yanlarındaki parlak pembemsi kırmızı lekeler, genç yıldız kümelerinin yer aldığı iyonize hidrojen gazı bölgeleridir. Bu açıdan çok net olmasa da, bu lekeler galaksinin genellikle yeni yıldızların oluştuğu sarmal kolları boyunca yer alıyor.
Gökbilimciler ayrıca NGC 5068’de en az 110 Wolf-Rayet yıldızı buldu. Wolf-Rayet yıldızları, çok yüksek oranda kütle kaybeden, eski, büyük kütleli bir yıldız türüdür. Genellikle güneşimizin kütlesinin 25 katından daha fazladırlar ve bir milyon kata kadar daha parlaktırlar. Samanyolu galaksimizde yaklaşık 220 Wolf-Rayet yıldızı bulunmaktadır.
Bu NASA Hubble Uzay Teleskobu görüntüsü (sağ üstte) mor ötesi, görünür ve yakın kızılötesi ışığı içeriyor. Webb görüntüsü (sağ altta) kızılötesidir. NGC 5068’in sol alt taraftaki geniş alan görüntüsü, Hubble ve Webb görüntülerinin konumlarını tüm galaksinin bağlamına ve birbirlerine yerleştiriyor. Katkı Sağlayanlar: NASA, ESA, R. Chandar (Toledo Üniversitesi) ve J. Lee (STScI); İşleme: Gladys Kober (NASA/Amerika Katolik Üniversitesi), DECam, Victor M. Blanco/CTIO, CSA, J. Lee ve PHANGS-JWST Ekibi
NGC 5068’in yüzey parlaklığı nispeten düşük olduğundan insan gözüyle görülmesi zordur. Neyse ki Hubble’ın morötesi, görünür ve yakın kızılötesi yetenekleri bu galaksinin güzelliğini ve merakını yakalamaya yardımcı oldu. Farklı kozmik nesneler farklı dalga boylarında ışık yayar; Genç ve sıcak yıldızlar ultraviyole ışık yayarlar, bu nedenle Hubble onları bulmak için ultraviyole gözlemlerini kullanır.
Haziran 2023’te NASA’nın James Webb Uzay Teleskobu, yakın galaksilerin gazlı bölgelerindeki yıldız oluşumu hakkında daha fazla bilgi edinmek için yapılan bir bilim kampanyasının parçası olarak NGC 5068’in kendi kızılötesi görüntüsünü yayınladı. Webb’in gözlemlerinin çoğu, daha önceki Hubble gözlemlerine, özellikle de yıldız kümesinin 10.000 görüntüsünden oluşan bir koleksiyona dayanıyor.
Alıntı: Hubble’ın yakın zamanda yayınlanan Webb görüntüsünün (2023, 9 Ekim) çoklu dalgaboyu görünümü, 9 Ekim 2023 tarihinde https://phys.org/news/2023-10-hubble-multi-wavelength-view-webb-image.html adresinden alındı.
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amacıyla yapılan her türlü adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir kısmı çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgilendirme amaçlı sağlanmıştır.
