Ortaçağ keşişlerinin volkanolojiye beklenmedik katkısı

Ortaçağ keşişleri, gece gökyüzünü gözlemleyerek, farkında olmadan tarihin en büyük volkanik patlamalarından bazılarını kaydettiler. Cenevre Üniversitesi (UNIGE) liderliğindeki uluslararası bir araştırma ekibi, dünyanın en büyük volkanik patlamalarından bazılarını doğru bir şekilde tarihlendirmek için buz çekirdeği ve ağaç halkası verilerinin yanı sıra 12. ve 13. yüzyıl Avrupa ve Orta Doğu tarihçelerinin okumalarından yararlandı. hiç görmüş

Sonuçları, dergide bildirildi DoğaAvrupa buzullarının ilerlemesine tanık olan uzun bir soğuma aralığı olan Küçük Buz Devri’ni tetiklediğine inanılan Dünya tarihindeki en volkanik olarak aktif dönemlerden biri hakkında yeni bilgiler ortaya çıkarın.

Araştırmacıların, tam ay tutulmaları ve renklenmelerine ilişkin referansları araştırmak için Avrupa ve Orta Doğu’dan yüzlerce tarihi ve tarihi incelemesi neredeyse beş yılını aldı. Ay, Dünya’nın gölgesine geçtiğinde tam ay tutulmaları meydana gelir. Tipik olarak, Ay, atmosferi tarafından Dünya’nın etrafında bükülen güneş ışığıyla yıkandığı için kırmızımsı bir küre olarak görünür kalır. Ancak çok büyük bir volkanik patlamadan sonra, stratosferde (atmosferin kabaca ticari uçakların uçtuğu yerden başlayan orta kısmı) o kadar çok toz olabilir ki, tutulan ay neredeyse yok olur.

Ortaçağ vakanüvisleri, kralların ve papaların yaptıkları, önemli savaşlar, doğal afetler ve kıtlıklar dahil olmak üzere her türden tarihi olayı kaydedip anlatmışlardır. Bu tür felaketleri önceden haber verebilecek göksel fenomenler de bir o kadar dikkate değerdi. Kan kırmızısı bir aydan söz eden bir son zaman görüntüsü olan Vahiy Kitabı’nı dikkate alan keşişler, özellikle ayın rengine dikkat etmeye özen gösterdiler. 1100 ile 1300 yılları arasında Avrupa’da meydana gelen 64 tam ay tutulmasından 51’ini vakanüvisler sadık bir şekilde belgelemişti. Bu vakaların beşinde ayrıca ayın istisnai derecede karanlık olduğunu bildirdiler.

Japon yazarların katkısı

Çalışmanın baş yazarı UNIGE’deki çevre bilimleri Enstitüsü’nde kıdemli araştırma görevlisi Sébastien Guillet, keşişlerin tutulan ayın parlaklığı ve rengiyle ilgili kayıtlarını volkanik kasvetle ilişkilendirmesine neyin sebep olduğu sorulduğunda, “Ben Pink Floyd’un Dark Side of the Moon albümünü dinlerken en karanlık ay tutulmalarının hepsinin büyük volkanik patlamalardan sonraki bir yıl içinde meydana geldiğini fark ettim. patlamalar gerçekleşmiş olmalı.”

Araştırmacılar, Japonya’daki yazıcıların ay tutulmalarını eşit derecede not aldıklarını buldular. En iyi bilinenlerden biri olan Fujiwara no Teika, 2 Aralık 1229’da gözlemlenen benzeri görülmemiş bir karanlık tutulma hakkında şunları yazdı: “Eski halk, onu hiç bu seferki gibi görmemişti, Ay diskinin konumu görünmüyordu, sanki öyleymiş gibi. tutulma sırasında ortadan kaybolmuştu… Gerçekten korkulacak bir şeydi.” Büyük volkanik patlamalardan kaynaklanan stratosferik toz, yalnızca Ay’ın kaybolmasından sorumlu değildi. Ayrıca güneş ışığının Dünya yüzeyine ulaşmasını sınırlayarak yaz sıcaklıklarını da soğuttu. Bu da tarımsal ürünlerin mahvolmasına neden olabilir.

Metin ve verileri çapraz kontrol etme

UNIGE Çevre Bilimleri Enstitüsü’nde tam profesör ve çalışmanın son yazarı Markus Stoffel, “Önceki çalışmalardan, güçlü tropikal patlamaların birkaç yıl içinde kabaca 1 ° C mertebesinde küresel soğumaya neden olabileceğini biliyoruz” dedi. ağaç halkalarının ölçümlerini iklim verilerine dönüştürmede, çalışmayı birlikte tasarlayan bir uzman. “Ayrıca bir yerde kuraklık ve başka bir yerde sellerle yağış anormalliklerine yol açabilirler.”

Bu etkilere rağmen, o zamanlar insanlar, kötü hasatların veya olağandışı ay tutulmalarının volkanlarla herhangi bir ilgisi olduğunu hayal edemezdi – patlamaların hiçbiri belgelenmemişti. Cambridge Üniversitesi Coğrafya Bölümü’nden profesör Clive Oppenheimer, “Bu patlamaları yalnızca Antarktika ve Grönland’ın buzlarında izler bıraktıkları için biliyorduk” dedi. “Buz çekirdeklerinden gelen bilgileri ve ortaçağ metinlerinden gelen açıklamaları bir araya getirerek, bu dönemin en büyük patlamalarından bazılarının ne zaman ve nerede meydana geldiğine dair daha iyi tahminler yapabiliriz.”

İklim ve etkilenen toplum

Bu entegrasyondan en iyi şekilde yararlanmak için Sébastien Guillet, patlamaların en olası zamanlamasını hesaplamak için iklim modelleyicileriyle birlikte çalıştı. “Volkanik tozun yayılmasını ve bu patlamalarla ilişkili soğuma ve diğer iklim anormalliklerini etkilediğinden, volkanların patladığı mevsimi bilmek çok önemlidir” dedi.

Bu olayların zamanlamasını ve yoğunluğunu daraltmaya yardımcı olmanın yanı sıra, bulguları önemli kılan şey, 1100 ile 1300 arasındaki aralığın, tarihteki en volkanik olarak aktif dönemlerden biri olarak buz çekirdeği kanıtlarından bilinmesidir. Yeni çalışmada ele alınan 15 patlamadan biri, 13. yüzyılın ortalarında, 1816’da “yazın olmadığı yıl” getiren Tambora’nın ünlü 1815 patlamasıyla rekabet ediyor.

Orta Çağ patlamalarının Dünya’nın iklimi üzerindeki toplu etkisi, Avrupa’nın donmuş nehirlerinde kış buz fuarlarının düzenlendiği Küçük Buz Devri’ne yol açmış olabilir. Araştırmacı, “Gizemli olmayan bu patlamalar hakkındaki bilgimizi geliştirmek, geçmişteki volkanizmanın yalnızca iklimi değil aynı zamanda Orta Çağ’da toplumu da etkileyip etkilemediğini ve nasıl etkilediğini anlamak için çok önemlidir.”