Amerikan Fransız Film Festivali Yeniden Markalaşmadan Bu yana İlk Yılda Çeşitliliği ve Kültürel Değişimi Kucaklıyor

Amerikan Fransız Film Festivali (TAFFF), Fransız ve Amerikan kültürü arasındaki uçurumu kapatmak için sinemayı kullanıyor.

Franco-Amerikan Kültür Fonu (FACF) tarafından sunulan 26. yıllık festival, 2020’deki pandemi aradan sonra bu yıl ikinci kez geri dönüyor. Bu yıl festival, yalnızca iki kültür arasındaki benzerlikleri vurgulamayı değil, aynı zamanda her bir kültürün diğerini nasıl daha iyi anlayabileceğine ışık tutmak için farklılıklara odaklanmak.

Festival direktör yardımcısı Anouchka van Riel, “İki kültürlü bir ortamda sohbetler düzenlediğinizde, her zaman sürprizlerle dolu olur ve konuşmaların amacı da budur” diyor. Hollywood Muhabiri. “Ve benim için, farklılıklarla ilgili olduğu kadar, ortaklıklarla ilgili değil. Mecazlar, kodlar, klişeler bir kültürden diğerine çok farklıdır. Batılı iki ülke ile çalıştığınızda ve aslında çok benzer olduklarını düşündüğünüzde çok garip bir duygu. O zaman, aslında çok büyük kültürel farklılıkların olduğunu öğreniyorsunuz. Temel kültürler arası alışverişi burada yaşıyoruz. Bu festival gerçekten bir köprü” dedi.

Daha önce Işıklar Şehri, Melekler Şehri (COLCOA) olarak bilinen festival, bu yıl TAFFF olarak yeniden adlandırıldı – sinemayı ismin kalbine taşıyan bir hareket. İsim değişikliğinin ardındaki yaklaşım aynı zamanda film yapımcıları ve halk için daha net olan, aynı zamanda FACF’nin markası ve misyonuyla daha uyumlu bir takma ad bulmaktı.

FACF yönetim kurulu üyesi ve Motion Picture Association EMEA başkanı ve yöneticisi, “Bu festivalin uluslararası film, televizyon ve akış içeriğini daha önce hiç olmadığı kadar benimseyen yeni nesil izleyicilere neler sunabileceği hakkında net bir şekilde konuşan yepyeni bir isim” diyor. yönetmen Stan McCoy. “Fransa-Amerikan Kültür Fonu’nun çalışması ve misyonu hakkında en sevdiğim yönlerden biri gençlerin bu olağanüstü endüstriye ilgi duymasını ve tutkulu olmasını sağlamak ve isim değişikliği bu misyonla tam uyumlu.”

Bir hafta sürecek festival, Jean-Jacques Annaud’un Kuzey Amerika prömiyeri ile 10 Ekim’de Amerika Yönetmenler Birliği’nde başlayacak. Notre Dame YanıyorParis’teki Notre-Dame Katedrali’nin alev aldığı 15 Nisan 2019’daki tarihi olayları yeniden yaratan . Festivalde Lise Akoka ve Romane Gueret’in de dahil olduğu 20 kısa filmin yanı sıra 75 film ve dizi yer alacak. En KötüleriAlexandru Belc’in metronom, Kevin Ossona ve Fabrice Garçon’un yanan neon ve Marie-Castille Mansiyon-Schaar’ın saptırma.

Filmler, seyircilerin sinema, televizyon ve kısa filmler olmak üzere üç kategoride oy kullanacağı Amerikan Fransız Film Festivali Ödülleri için yarışacak. Buna ek olarak, lise ve üniversite öğrencilerinden oluşan bir öğrenci jürisi Amerikan Öğrenci Ödülü’nü, profesyonel bir jüri ise en iyi kısa filmi oylayacak.

Festival yürütücü yapımcısı ve programcısı Francois Truffart, “Amerikan Fransız Film Festivali Ödülleri için yarışan bu Fransız filmleri ve dizileri, iki yıllık pandemi dönemine rağmen, Fransız prodüksiyon topluluğunun şaşırtıcı dinamizmini vurguluyor” diyor. Festivalin bu 26.sı, tür çeşitliliği, yeni yeteneklerin ortaya çıkması ve özellikle yeni kadın film yapımcılarından gelen yaratıcılıkla dikkat çekiyor.”

Şunları da ekliyor: “Bizim için [the new filmmakers] bu ilk fırsat. Yeni gelenler için filmleriyle birlikte DGA’da olmak, Hollywood’da olmak bir rüya gibi.”

Truffart, festivali programlarken, eski ve yeni gelen film yapımcılarının sektör içinde bağlantı kurma şansına sahip olmaları için çabalıyor. Franco-Amerikan Kültür Fonu başkanı Cécile Rap-Veber, festivalin, paneller, Soru-Cevaplar veya özel toplantılar gibi profesyoneller arasında alışverişe izin veren “iş boyutunu” vurguluyor.

“Yaratıcılar [get the opportunity] diğer film yapımcılarıyla masaya oturmak için,” diye ekliyor eski uzun zamandır DGA ulusal yönetici direktörü Jay D. Roth, festivalin sektördeki varlığı hakkında. “Yönetmenlerin bir araya geldiği etkinlikler var. [and] film yapımcılarının bir araya geldiği akşamlar. İnsanları olası dağıtım araçlarıyla tanıştırmak için stüdyolara ziyaretler yapılır. Bu da festivalin diğer yüzü. Burası bir film pazarı değil, ama gerçekten insanların sadece film izledikleri bir yer olmadığı bir yer olmaya çalışan yönleri var. Bu filmlerin sinemaların dışına çıkıp Kuzey Amerika’ya girmesi için bir başlangıç ​​noktası olabilecek bir yer.” Roth aynı zamanda bir FACF yönetim kurulu üyesidir.

16 Ekim’deki kapanış gününde Dominik Moll’un gizemli gerilim filmi gösterilecek 12. Gece, bu yılın başlarında Cannes Film Festivali’nde gösterildi. Alicia Vikander’ın başrol oynadığı dizi Irma VepA24 ve HBO’dan , festivalin son gününde Kuzey Amerika tiyatro prömiyerini de yapacak.

Writers Guild of America temsilcisi ve Franco-Amerikan Kültür Fonu yönetim kurulu üyesi Andrea Berloff, “Bu filmlerin pek çoğu evrensel olacak çeşitli konuları temsil ediyor” diyor. “Fransız-Amerikan Kültür Fonu’nun amacının, boşlukları kapatmak ve insanların birbirini daha iyi anlamasını sağlamak için çok çalışmak olduğunu düşünüyorum. Bu filmlerin çoğunun buna yardımcı olduğunu düşünüyorum.”

Rap-Veber, “Festivali 1997’de başlattığımızda, Amerikan Fransız Film Festivali’nin dünyanın en büyük Fransız film festivali olacağını kimse hayal edemezdi” diye ekliyor. “Bugün, tanınan ve saygı duyulan bir etkinlik, paylaşımın, keşiflerin ve kültürel alışverişlerin sembolüdür. Fransız-Amerikan Kültür Fonu için, Fransa ve Amerika’yı film, televizyon ve onları yaratanlar için ortak bir tutku etrafında bağlamanın benzersiz bir yolu. ”

Hollywood stüdyoları daha önce altyazıların izleme deneyimine engel olduğunu düşünürken, bu değişiyor. Son yıllarda Oscar ödüllü yabancı dildeki filmlerin yükselişi Parazit ve dünya çapında fenomen gibi TV şovları Kalamar Oyunu daha geniş bir kitleye hitap etmek için daha da fazla uluslararası projenin kapısını açtı.

Senarist, “Bir tür karanlık dönem vardı, stüdyoların ve televizyon ağlarının insanların altyazıları okumak istemediğine inandığı ve bu nedenle yabancı filmlerin finansal olarak ilgi çekici olmadığı ve dolayısıyla kültürel veya estetik olarak ilgi çekici olmadığı düşünülüyordu” diyor. FACF yönetim kurulu üyesi ve eski WGA başkanı Howard Rodman. “Akış hizmetleri sayesinde, artık dünya sineması hakkında çok daha az yabancı düşmanlığı ve yabancı dillerde konuşan insanlar hakkında çok daha az yabancı düşmanlığı var.”

Ve bu sadece endüstrinin içindekiler arasında bir his değil. Büyük ölçüde TAFFF’nin eğitim ve gençlik programlarında çalışan Van Riel, Amerika’da Avrupa Dilleri ve Filmleri’nin (ELMA) yaptığı ankete katılan lise öğrencilerinin yüzde 80’inden fazlasının bir filmde alt yazının oynatılıp oynatılmamasının umurunda olmadığını, sadece bunu istediklerini iddia etti. filmi izlemek için. ELMA, festivalin eğitim partneridir.

“Neredeyse 10 yıl önce öğrencilerimizin yüzde 80’i ‘Altyazı umursamıyoruz. Bize sadece böyle filmler gösterin, onları görmek istiyoruz” diyor van Riel. “Sorun şu ki, boru hattı Amerika Birleşik Devletleri’nde çok kısıtlı, bir Fransız filmini dağıtmak zor. Amerikan Fransız Film Festivali gibi bir yer, gençlerin bunu keşfetmesi için bunun daha büyük bir platformda gerçekleşmesine izin veriyor.”

Bu kültürler arası sinema alışverişinde, Fransız-Amerikan Kültür Fonu, ana akım izleyicilerin tipik olarak Fransız toplumunu nasıl gördüğünü genişletmeyi umuyor. Bunu yapabilmek için TAFFF, programa daha çeşitli hikayeler ve film yapımcıları getirmeye odaklanmıştır.

“Hollywood’un ne zaman [portrays] Fransa’da, her bakkal poşetinin dışarı çıkmış bir bageti olduğunu düşünüyoruz” diyor Rodman. “Her romantizmin arka planında bir yerde Eyfel Kulesi vardır, değil mi? Bu Fransa. Ancak Fransa, Amerika Birleşik Devletleri kadar karmaşık bir yer. Ve son olarak, Amerika Birleşik Devletleri izleyicileri bunu görebiliyor. Bunu, yüzyılı aşkın süredir devam eden bir diyaloğun başka bir parçası olarak görüyorum. Amerikan Fransız Film Festivali’nin bu diyaloğu 21. yüzyılın derinliklerinde sürdürmesini seviyorum. Bunun tek seferlik bir şey olmadığını, devam edecek ve devam edecek bir kültürel alışveriş ve sohbet olduğunu anlamamızı sağlıyor.”

Van Riel, “Fransız toplumu bir monolit değil ve Fransız sineması artık bir monolit değil” diye ekliyor. “Uzun süredir film yapımcılığının olmadığı yerlerden yeni sesler geliyor. Amerikan Fransız Film Festivali, çeşitliliğin seslerini, Fransa’daki projelerden gelen sesleri programlıyor – eğer Amerikalı bir turistseniz – mutlaka görmeyeceksiniz. Bunlar güçlü hikayeler ve bunlar güçlü insanlar. Fransız toplumunun farklı seslerini sergilemek festivalimiz için çok önemli. Çünkü sinema bu şehri Los Angeles yapan şeydir, ama sonuçta sinema gerçek insanların gerçek hikayelerinden oluşuyor.”

Amerikan Fransız Film Festivali 10 Ekim’de Batı Hollywood’daki Yönetmenler Birliği Amerika Tiyatro Kompleksi’nde başlıyor.