İnceleme: ‘Hızlı Tren’ Yüksek Hızlı Hijinks Sunuyor

Hepsi, Japonya’nın Amerikan demiryolunu bir tramvay sistemi gibi gösteren yüksek hızlı hızlı treni Shinkansen’de. David Leitch tarafından yönetilen yüksek oktanlı bir heyecan yolculuğu için uygun yüksek hız ayarı. yaratıcı aksiyon dizisinin yönetmeni John Wick filme alınmış bir uyarlama ile hareket markasını raylara taşıyor HIZLI TREN Kotaro Isaka’nın fotoğrafı. Hikaye, Shinkansen’i sadece bir durakta bir evrak çantasını almak için sürmek gibi aldatıcı derecede basit bir iş verilen şanssız bir suikastçı olan Uğur Böceği’ne odaklanıyor.

Ama o kadar kolay olsaydı bütün bir filmimiz olmazdı. Ayrıca gemide kendi amaçları olan birkaç eksantrik suikastçının yanı sıra zehirli bir yılan, aşık bir turist ve can sıkıcı derecede sevimli bir anime maskotu var. Ne kitabı ne de filmi mahvetmeyeceğim ama baştan sona ikisini karşılaştıracağım. HIZLI TREN bocaladığı yerlerde bile kaynak materyali açısından ender bir Hollywood uyarlamasıdır.

Hem kitap hem de film uyarlaması oldukça fazla aksiyon ve komedi içeriyor. Kitap felsefe ve saçma sapan karanlık durumlara odaklanıyor. Bu arada film, aksiyon ve mizahı canlandırmak adına felsefi tartışmaların çoğunu ortadan kaldırıyor. Yine de, şaşırtıcı bir şekilde sadık kalır. Kitap, çeşitli hareketli parçaları yerleştirmekten ve onları tatmin edici şekillerde yerine oturtmaktan çok şey yapıyor. Film bunda da başarılı ve birkaç değişiklik bu konsepti daha da ileriye taşıyor. Sondan önemli bir değişiklik gelir ve kitabın yavaşladığı yerde film hızlanır – mecazi ve kelimenin tam anlamıyla.

Bununla birlikte, film romandaki birçok espriyi, karakteri, çatışmayı, bükülmeyi ve diğer unsurları uyarlayarak övgüye değer bir iş çıkarsa da, incelik ve nüansı kaybeder. Kitapta şaşırtıcı derecede derin bir şaka var Tank Motoru Thomas, ve film onu ​​korumak için doğru seçimi yaparken, komedi kısmı uyarlamada biraz körleşiyor. Daha önce tuhaf bir şekilde anlayışlı temellere sahip olan bazı şakalar, burada gülünç uğruna gülünç geliyor.

Bu korkunç bir şey değil, kusura bakmayın. HIZLI TREN saçmalığını karakterlerinin gömleklerine sıçrayan kanlar gibi açıkça giyiyor. Dövüş koreografisinden sinematografisine, oyunculuğuna ve kurgusuna kadar her şeyiyle mutlak keyif alan bir film. Oyuncu kadrosunun ve ekibin çoğunun bu filmi yaparken çok eğlendiği ve enerjinin ekrana sızdığı duygusu geliyor. Dublör koordinatörü Greg Rementer, koltuklarındaki karakterlerle ve birden fazla evrak çantası savaşıyla benzersiz bir yakın mesafe dövüşü düzenliyor. Editör Elisabet Ronaldsdottir, Kyu Sakamoto’nun batıda “Sukiyaki” olarak bilinen iyimser şarkısı “Ue o Muite Aruko”ya komik bir şekilde ayarlanmış cansız bir nesne için bir montaj da dahil olmak üzere çeşitli eğlenceli montajlar yapıyor.

Ve elbette, bu yüksek hızlı trendeki yüksek profilli oyuncularımızı da unutamayız. Brad Pitt, basmakalıplığı benimseyen Uğur Böceği’nin aptal bitkinliği için kendine özgü güvenini bir kenara bırakıyor. Hatta biraz kibirli biri olarak çıkıyor. Joey King, kitaptaki Prens’in psikotik karakterinin ölçülü ve cinsiyet değiştirmiş bir versiyonunu oynuyor ve dizginlenmiş karakterizasyon ile yeterince iyi çalışıyor. Andrew Koji, filmin birkaç ciddi notunu Prens tarafından şantaj yapılan babadan suikastçı Kimura olarak temel alıyor. Diğer taraftan, Aaron Taylor-Johnson ve Brian Tyree Henry, Tangerine ve Lemon ikilisinin sözde “ikizler” olarak, birden fazla yönden kesinlikle raydan çıkıyorlar. Birkaç yardımcı oyuncu ve aptal kamera hücresindeki birkaç aktörün hemen önünde en çok eğleniyor gibi görünüyorlar.

çok şey yapıldı dökümün beyaz yıkanmasıoyuncuların çoğu beyaz olmasa da – sadece Japon değiller. Yazar Kotaro Isaka aldırmadıve nedenini anlayabiliyorum, çünkü Zak Olkewicz’in senaryosu kaynak materyali çok seviyor. Yine de, tüm ülkenin turizm sezonunda tatile gitmeye karar vermesi gibi, bu kadar çok Batılı ile Japonya’nın bir versiyonunu görmek garip. Bazı teselli olarak, film, oyunun sonlarında da olsa, örnek Japon tiyatro ve dövüş sanatçısı Hiroyuki Sanada’ya sağlam monologlar ve dövüş sahneleri veriyor.

Yetenekli bir Japon-Amerikalı sanatçıyı kenara çeken garip bir oyuncu seçimi, tramvay arabası görevlisi olarak Karen Fukuhara’dan geliyor. Dövüş sanatları ve kılıç dövüşü uzmanı, dublörlüğünü Amazon’da sergileyecek Erkekler, ama o sadece bir atıştırmalık arabasını buralarda itiyor. Kitaptaki karakteri bile daha fazlasını yapıyor ve Zazie Beetz’in kadroya eklenmesinin onun rolünü değiştirip değiştirmediğini merak ediyorum. Yazık çünkü Fukuhara başka türlü uygun olurdu HIZLI TREN çok iyi. Boşa harcanan fırsat, James Earl Jones’u dilsiz rolüne sokmak gibidir.

peki nasıl HIZLI TREN film kitap kadar mı? Yine de kitabın daha iyi olduğunu söyleyebilirim, şaşırtıcı bir şekilde – ya da belki de uygun bir şekilde – bol bölümleri boyunca hızlı hareket ediyor ve birçok hareketli parçanın yerine oturmasına izin veriyor. Bununla birlikte, film, kaynağın kinetik ruhunu kopyalamak için oldukça başarılı. Gizli yılan gibi bazı parçalar, fiziksel komedi için ek potansiyel nedeniyle film versiyonunda daha iyi yer alıyor. Ve David Leitch, hareketini biliyor, kitabın keskin varoluşçuluğu, raylardaki keskin savaş gücü için takas edildi. Zaman zaman yavaşlayan, ancak her zaman hızını geri kazanan hızlı tempolu bir sürüş.