Sinema, choo-choos’ta geçen uzun bir popüler film geçmişine sahiptir. Bu göz önüne alındığında, sürpriz değil HIZLI TREN -birini takip eden suikastçılar ve hırsızlar hakkında McGuffin Tokyo’dan Kyoto’ya giden bir trende – sinemalardaki ilk hafta sonu, ılık eleştirilere rağmen hareketli iş yaptı. Başroldeki Brad Pitt de kesinlikle gişeye zarar vermedi.
Belki de trenler doğası gereği sinematik olduğu için izleyiciler bu filmlere çekilir. Şık, modern, aynı anda birden fazla insan hikayesi içeren ve son varış noktasına doğru hızla ilerleyen trenlerin filmlerle pek çok ortak noktası var. Aşağıda, lokomotiflere yerleştirilmiş on klasiği kutluyoruz.
Genel (1926)
Buster Keaton’ın sessiz destanı (Clyde Bruckman ile birlikte yönetildi) gün boyunca bir hit olmadı, ancak o zamandan beri düşünüldü tüm filmlerin en büyüklerinden biriözellikle de dahil olmak üzere film yapımcılarını nesiller boyu etkileyen inanılmaz aksiyon koreografisinden dolayı değil. George Miller ve onun Deli Max filmler.
Oyuncu Keaton, yönetmenin gerçek bir lokomotifi bir nehre çarpmayı da içeren inanılmaz tren kovalamacaları sahnelemek için özür dilemesine neden olan bir İç Savaş planına bulaşan bir Konfederasyon demiryolu mühendisini canlandırıyor. benzer sahne içinde en Kwai Nehri üzerindeki köprü. en gelmiş geçmiş en pahalı sessiz film, Genel her aksiyon komedisinin içinden çıktığı şablon oldu.
Rusya’dan Sevgilerle (1963)
Genellikle en iyi James Bond filmleri arasında sayılıyor — Bond oynayan aktörler dahil – Rusya’dan sevgilerle en azından Bond standartlarına göre, bastırılmış ve zarif bir meseledir. Eylemin çoğu Doğu Ekspresi’nde gerçekleşiyor (evet, o biri) ve Bond’un SPECTRE suikastçısı Red Grant’i (ağartılmış sarışın Robert Shaw) alt etmeye ve kaslarını güçlendirmeye çalışırken, bir yandan da Sovyet olabilecek ya da olmayabilecek Tatiana Romanova (Daniela Bianchi, ayrıca çok sarışın) ile bir romantizmi canlandırıyor. casus.
Rusya’dan sevgilerle hikaye anlatımı efektleri için aksiyondan çok olay örgüsüne dayanan birkaç Bond filminden biridir ve tren sahnelerinin özellikle nadir görülen boş zamanlarla ortaya çıkmasına olanak tanır. Tüm erken Bond filmleri gibi, film de muhteşem Technicolor ile çekildi ve bu da Türkiye’deki mekanların özellikle çarpıcı görünmesini sağlıyor.
Tren (1964)
Yönetmen John Frankenheimer’ın unutulmuş başyapıtı, Burt Lancaster’ın bir Nazi Albayını (Paul Scofield) Fransa’nın büyük sanat eserlerini yağmalayıp trenle Berlin’e göndermesini engellemeye çalışan bir Fransız direniş savaşçısını canlandırdığı zorlu, cesur bir eser. 1964 yılında çekilmiş olmasına rağmen, filmin yüksek kontrastlı siyah beyaz fotoğrafçılığı, filme zamansız bir his veriyor. güzel eski lokomotifler savaş öncesi dönemden.
Lancaster, bir Fransız’ı, Peter Sellers’ın Müfettiş Clouseau’yu Amerika’dayken ikna etmesi kadar ikna edicidir. Pembe Panter filmler (ve en azından Satıcılar Fransız aksanıyla çalışır). Ama pek önemli değil. Gerçekçi savaş aksiyonu ve sanatın ve kültürün değeri hakkında düşünceli temalar sunan bir filme kaslı karizmasının her zerresini getiriyor. insan hayatı.
Von Ryan’ın Ekspresi (1965)
Daha fazla İkinci Dünya Savaşı tren aksiyonu! Bu iyi monte edilmiş yapımda Frank Sinatra, liderliğini sorgulayan şüpheci bir İngiliz subayın (Trevor Howard) yanında kendini bir İtalyan esir kampından bir Müttefik kaçışına liderlik ederken bulan Amerikan hava albay Joseph Ryan rolünde. Naziler kaçan askerleri yakalar ve onları Berlin’e giden bir savaş esiri trenine bindirir, ancak elbette Ol’ Blue Eyes treni kaçıranlardan alır.
Oradan, Ryan ve adamlarının her fırsatta Almanları alt etmek ve savaşmak zorunda olduğu İsviçre’ye bir yarış var. Film, İspanyol ve İtalyan kırsalından güzel bir şekilde yararlanıyor ve Messerschmitts’in bir dağ geçidinden hızla geçen trene saldırdığı uzun doruk noktası, bu türdeki herhangi bir şey kadar heyecan verici ve teknik olarak başarılı.
Doğu Ekspresinde Cinayet (1974)
Agatha Christie’nin, karlı bir trende mahsur kalan ve dünyanın en büyük dedektifi Hercule Poirot’u (Albert Finney) cinayet patlak verdiğinde gemiye alacak kadar şanslı olan toprak sahibi sınıfın üyeleri hakkındaki klasik gizem romanının orijinal film uyarlaması. (Yoksa öyleler mi? Burada spoiler yok!)
Sidney Lumet, aynı dönemde yaptığı daha çağdaş suç filmleri göz önüne alındığında, yönetmen olarak ilham verici bir seçimdi. serpiko ve Köpek Günü Öğleden Sonra. Ve Kenneth Branagh’ın 2017 versiyonunun yetenekli kadrosundan özür dileyerek, Albert Finney, Sean Connery, Lauren Bacall ve Ingrid Bergman, Branagh, Willem Dafoe, Penélope Cruz ve Daisy Ridley’den çok daha fazla yıldız gücü getiriyor. Zarif film kritik ve ticari bir hit oldu ve Finney için En İyi Erkek Oyuncu ve kazanan Bergman için Yardımcı Kadın Oyuncu da dahil olmak üzere birçok Oscar adaylığı kazandı.
Kaçak Tren (1985)
Jon Voight ve Eric Roberts, hem kondüktörünü hem de frenlerini kaybeden bir trene el koyduktan sonra kendilerini Alaska’nın karlı vahşi doğasında yalpalarken bulan iki firari mahkûmu konu alan bu can yakıcı aksiyon dramasıyla Oscar adaylığı kazandılar.
Aslında tam bir tren değil, birbirine bağlı dört lokomotif ve onları durdurmak temelde imkansız bir başarı, diye açıklıyor gemideki bir demiryolu işçisi (Rebecca De Mornay). Hapishane yetkilileri kaçakları helikopterle yeniden yakalamaya çalışırken ve sevk memurları felaketi yerden önlemek için çalışırken, üçü yine de bir enkazdan kurtulmaya çalışırken film engelleri ve komplikasyonları ustaca yığıyor. Trenin insan iradesinden tamamen etkilenmeden gümbür gümbür gümbür gümbür gümbür gümbür gümbür gümbür savurma şekli, hayat olarak da bilinen kontrolden çıkmış çuf çufunun bir alegorisi haline gelir.
Gece Yarısı Koşusu (1988)
Geceyarısı koşusu Robert De Niro, kefalet kaptanı Jonathan Mardukas’ı (Charles Grodin) beş gün içinde New York’tan Los Angeles’a döndürmesi gereken ödül avcısı Jack Walsh rolünde. Mardukas, uçmaktan korktuğunu iddia ederek Walsh’ı trenler de dahil olmak üzere alternatif ulaşım yöntemleri bulmaya zorlar. Böylece ikilinin Amerika kıtasında mafya, FBI, yerel polisler ve komik bir arayış içinde olan rakip ödül avcılarıyla macerası başlar.
Kendi başına bir tren filmi olmasa da, klasik yol gezisi iki silinmez tren sekansına sahiptir. Bir Amtrak’ta geçen ilk film, Mardukas’ın Walsh’ın yaşam tarzı seçimlerini eleştirmesi ve Walsh’ın kafasını tuvalete sokmakla tehdit etmesiyle oyuncuların benzersiz komik kimyasını gözler önüne seriyor. Daha sonra, erkekler bir yük trenine atlar ve bir yük vagonu şenlik ateşi etrafında hayatın serserilerine ağıt yakarken, aynı zamanda tavuklara olan ilgilerini de itiraf ederler.
İmkansız Görev (1996)
Her şeyi başlatan ve neredeyse hiç bitmeyeceğini kim bilebilirdi? 1960’ların TV şovuna dayanan dizi, genellikle Tom Cruise’un kendisi tarafından Impossible Mission Force Ajan Ethan Hunt olarak gerçekleştirilen çirkin dublör sahneleriyle tanındı. İlk filmdeki büyük sekans, bir helikopteri Chunnel’e (İngiliz Kanalı’nın altındaki su altı rayları) sürükleyen hızlı bir trene binen doruk noktasıdır.
Özel efektler, özellikle son zamanlardaki son derece şaşırtıcı sekanslarla karşılaştırıldığında biraz eski görünüyor. İmkansız görev Dünyanın en yüksek binası olan Dubai’deki Burj Khalifa’nın yanına Cruise tırmanma gibi filmler, Hayalet Protokolü (2011). Ama yine de oldukça heyecan verici ve Cruise’un yüzünü buruşturan rüzgar ve G-Kuvvetleri, nasıl olduğunu etkileyici bir şekilde aktarıyor. hızlı bu yüksek hızlı trenler gerçekten hareket ediyor.
Kar Delici (2013)
Bong Joon-Ho’nun modern bilimkurgu klasiği, sınıf farklılıklarıyla parçalanmış bir dünya için bir alegori olarak bir tren kullanır. Trenlerin zaten ücrete dayalı olarak ekonomik sınıflara ayrıldığı göz önüne alındığında, belki de bu biraz açık, ancak ne zaman bu kadar etkili olduğu önemli değil. tren kar delici olma ayrıcalığına da sahiptir. dünyadaki son kişiartık yaşamı sürdüremeyen iklim değişikliğinin neden olduğu bir buzul çağında insanlığın hayatta kalan az sayıdaki insanını kandırmak.
Chris Evans, trenin sefil arka tarafını işgal eden ve sonunda baskıcı derebeylerine karşı isyan eden proletaryanın liderini oynuyor (büyük boy bardaklarda kötü bir faşist olarak Tilda Swinton da dahil). Lokomotif arabasına araba ile komuta ederken, zenginlerin yemyeşil ve gösterişli ortamlarını keşfetmeye şaşırıyorlar. Joon-Ho, -herhangi bir Marksist manifesto gibi- yeni başlamak için tüm makineyi mahvetmeniz gerektiğini öne süren tüyler ürpertici bir Orwellvari distopya hayal ediyor.
Busan’a Tren (2016)
Trendeki zombiler mi? Bu filmde Seul’den Busan’a hızlı bir yolculuk sırasında patlak veren zombi kıyameti kadar ölümcül olmasa da, herhangi bir New Yorklu, özellikle sabah 9’dan önce bunun yaygın bir deneyim olduğunu söyleyecektir. Birçok Kore filmi gibi, Busan’a tren sahip olmak kalbinde bir baba (Gong Yoo) sevimli bir çocuğu (Kim Su-an) korumak zorundadır, böylece…hep birlikte…daha iyi bir adam olmayı öğrenir.
Karakter olarak temel durağanlıkları göz önüne alındığında, zombilerin korku konuları olarak hoş karşılanmalarını uzun zaman önce yıprattığını düşünürdünüz. Ancak film yapımcılarının ısrarlı popülaritesi, kanlı ağızlı serserilerin akılsızca kardeşlerine bulaştırabileceği yeni senaryolar icat etmeye devam etmeleri anlamına geliyor. Busan’a tren şimdiye kadarki en yaratıcı ve eğlenceli filmlerden biri ve trenlerle ilgili klasik film listemize mükemmel bir capper yapıyor.
