Pek çok dağıtımcı tiyatroya olan bağlılıklarını dile getirdi, ancak çok azı IFC Films başkanı Arianna Bocco ile aynı şekilde paralarını ağzına koydu.
Yönetici, koronavirüs pandemisi sırasında Bocco’nun New York’tan taşındığı New Jersey, Bradley Beach’teki asırlık bir sinema salonunun (Jack Nicholson bir müteahhitti!) kurtarılmasına yardım ediyor.
Bocco, mekanı canlandırmakla ilgilenen New Jersey’li yerli aktör Patrick Wilson da dahil olmak üzere bir grup insanla bir araya geldi. Yatırımcı grubu binayı satın aldı ve yenileme çalışmaları için kaynak yaratmanın tam ortasında ve binayı The Bradley olarak bilinen üç ekranlı, ilk kez vizyona giren bir sinema olarak yeniden açmayı planlıyor.
Bocco, gündelik işine gelince, hem bu yılki Sundance Film Festivali’nden hem de SXSW’den Thandiwe Newton’un başrol oyuncusu da dahil olmak üzere yedi başlık kazanan bağımsız dağıtımcıdaki artan satın almanın denetlenmesine yardımcı oldu. Tanrı’nın Ülkesi ve komedi Beni Döndür, Aubrey Plaza ve Alison Brie tarafından yönetiliyor.
Cannes’ın önünde Bocco konuştu THR IFC Films’i yönetme, gün ve tarih yayınları etrafında değişen duyarlılık ve Shudder, RLJE ve AMC+ gibi AMC Networks kardeş şirketleri ile unvanlar edinme hakkında.
Zoom anlaşmalarının kalıcı olduğunu düşünüyor musunuz?
Pazar toplantılarını Zoom üzerinden yapmanın verimliliğine alışmıştık ama benim asıl özlediğim yüz yüze görüşmeydi. [element]. Klimasız da olsa Cannes’ın da bir parçası olan sinemaya sinemaya gitmekle aynı konsept, gerçekten zor ama yüz yüze, yüz yüze görüşmenin yerini tutamazsınız. Geçen yıl Cannes’a gerçekten gidiyordu ki bu, sadece geri geleceğini düşünmekle kalmayıp, aynı zamanda yürürlüğe gireceğini de pekiştirdi.
COVID, satın aldığınız ürünlerde stratejinizi değiştirdi mi?
COVID, stratejimizi çeşitli şekillerde şekillendirdi. Bunun bir kısmı, dijitale dönen bir stratejide daha iyi performans göstermesi nedeniyle satın aldığımız şeydir. Ve bunun bir kısmı da piyasada mevcuttu ve COVID sırasında yapılanların çoğu tür filmleriydi. Daha fazla içerilirler ve genel olarak yapmak için süper pahalı değildirler. Şirket stratejimiz, COVID sırasında satın alma şeklimizde de değişti. Şimdi, Shudder ve RLJE gibi, piyasada toplu satın alma gücümüzü kullanmamızı sağlayan güçlü bölümlere bakıyorum, ayrı olarak, birbirimize karşı çalışıyorlar.
Bir satın almada RLJE veya Shudder ile ne zaman ortak olacağınıza nasıl karar veriyorsunuz?
[Shudder] çok özel bir izleyici kitlesine sahiptir. Aldıkları film türleri hakkında izleyicilerine en uygun olan çok net bir fikre sahipler. Geçmiş yıllarda, bu alanda sık sık örtüşüyorduk. Şimdi, her iki markamızı da en iyi yaptığımız şeyi, yani filmi ve film yapımcısını pazarlama PR bakış açısından teatral pencerede konumlandırmak ve film için bir farkındalık yaratmak ve ardından Shudder ile ortak olmak için yükseltmek daha faydalı. ilk ödeme penceresinde. Yani iş onlara gelince film için bu farkındalığı oluşturduk. Hem platformlarımız hem de pencerelerimiz için gerçekten çalıştığından emin olmak için pazarlama materyalleri ve halkla ilişkiler üzerinde birlikte çalıştık.
Pandemideki büyük stüdyoların günden güne daha düzenli bir şekilde değiştiğini görmek nasıl oldu?
Geçenlerde (eski WarnerMedia CEO’su) Jason Kilar’ın gün ve tarihi icat ettiklerini söylediğini okudum. Başladılar. Magnolia’daki arkadaşlarım ve hatta Radius’ta başlayan Tom Quinn bile, hepimiz gülüyoruz çünkü her gün film yapma konusunda 15 yıllık tecrübemiz var. Bence endüstrinin sonunda her zaman gideceğini bildiğimiz yere kayması şaşırtıcı. Sergili duvar, pencere açısından biraz parçalandığında, daha büyük şirketler ve stüdyoların zaten bildiğimiz bir şeyi denemeleri için gerçekten bir kapı açtı. Yani hedef kitlenizi kaybetmiyorsunuz ama hedef kitlenizi artırmak, yani pazarlama bütçenizden daha fazlasını elde etmek için ikili akış kullanıyorsunuz. 15 yıl önce başladığımızda, insanların “Sinemayı öldürüyorsun. Bunu nasıl yaparsın?” Her zaman, hedefimizin bir filmi olabildiğince çok insana ulaştırmak olduğu yaklaşımını benimsedik. Filmleri 20 yıl önce yaptığımız gibi yayınlayamayız. Seyirciler değişti. Nesiller farklıdır. Gençler artık yetişkinler olarak bizim o yaşta yaptığımızdan farklı alışkanlıklara sahip olacaklar.
İş modeliniz için teatrallik ne kadar önemli?
Hala çok hayati. Basınımızı, tanıtımımızı ve pazarlamamızı gerçekten elde etmenin yolu hala budur. Ve karanlık bir tiyatroda bir film izlemenin o büyülü kişisel deneyimini asla yerleştiremezsiniz. Distribütörler olarak, izleyicilere en iyi deneyimi sunduğumuzdan emin olduktan sonra, geri gelmeye devam edecekler. Hala en ucuz eğlence şeklidir. Eğlence için bir gece dışarı çıkmak açısından, gerçekten öyle. Sadece bu tür bir deneyimin yakın zamanda ortadan kalkacağını görmüyorum.
Sanat evi tiyatro piyasasının pandemiden sonra kökten değiştiğini düşünüyor musunuz?
Temelden değişti, ama bunun henüz olumsuz bir şey olduğundan emin değilim. Seyircinin kesin olarak kaybettiğimiz belli bir yönü var, muhtemelen eski sanat evi seyircisi. Ama bence gördüğümüz şey, genç izleyicilerin sahip olduklarından daha fazla ilgi gösterdiği. Bu biraz değiş tokuş ve bu, potansiyel olarak nelerin alındığını ve tiyatrolara ne konulacağını şekillendirebilir. Eğer sinemaya daha genç seyirciler geliyorsa, o zaman dağıtımcılar olarak bizim işimiz bu seyirciyi yetiştirmek ve bu seyirciyle etkileşim kurmaktır. [But also] Eski sanat evi müdavimlerinden oluşan çekirdek sanat evi izleyicimizi dışarıda bırakmamak için – ilgi duydukları filmleri izlediklerinden emin olmak için. Ama onları geri almaya çalışmak? Çok emin değilim. Genel duygu, bu izleyicinin belirli bir yüzdesini kaybettiğimizdir.
Film yapımcıları pandemi sırasında ve dağıtım aşamasına geldikten sonra çok fazla sarsıldı. Mevcut dağıtım sürecinden cesareti kırılmış olan film yapımcılarına ne söylersiniz?
Pek çok film yapımcısının nasıl bir festival deneyimi yaşamadıklarını ya da filmlerinin başka bir şirkete satıldığını hissettim. Film yapımcılarımızla çok ama çok şeffaf olmaya çalıştık. Film yapımcılarına, bu süreçlerde size kimin rehberlik ettiği ve şeffaflık konusunda gerçekten harika bir destek sistemine sahip olmaya çalışmasını söyleyebilirim. Ama aynı zamanda pazarı anlamaya çalışın ve sadece ilk 30 günü değil, resmin bütününü de anlayın. Filmin hayatı nasıl görünüyor?
Büyük yayıncılar paketleri daha erken toplayarak piyasada daha küçük filmler bırakıyor. Bu eğilimi fark ettiniz mi?
Bunu fark ettik ve biz de katıldık. Satın alma öncesi komut dosyası paketlerinde daha erken aşamalarda yer alıyoruz. Rekabetçi olarak, bir zorunluluk haline geldi. O yılki film listemizin yüzde 95’i açık pazardan satın alındı. Netflix veya Amazon gibi bitmiş bir filmde açık pazarda rekabet edemeyeceğimiz insanlara sahip olduğunuzda bunu yapmak giderek daha zor, ancak daha erken aşamalara girdiğimizde yapabiliriz. Bu konuşmalar daha erken başladığında daha kolay. COVID üretimi durdurdu, bu yüzden satın alınacak daha az şey vardı ve bizi mecbur olduğumuz bir yere zorladı. Piyasa bitmiş filmler sunmuyordu.
Pandemi sırasında New Jersey’de küçük bir kasabada eski bir sinema salonunun yeniden açılması için çalışmalara başladınız. Bu nasıl oldu?
Bu, 2020’nin en başında oldu. Bu kasabada bir sahil evim var ve 2020 yılının Mart ayında her şey kapatıldığında, oraya taşınmaya karar verdim. New Jersey’de çok küçük bir kasaba ve kendimi onu severken buldum. Yüz yıllık bir sinema olan sinemanın Vaudeville tiyatrosu olarak başladığını ve Jack Nicholson’ın orada bir yer gösterici olduğunu duydum. Bir Evanjelik kilisesinin ona bir teklifte bulunduğunu duydum ve ana caddemizin bir parçası olduğu için kalbim kırıldı ve bölgede bir kültür yarattı. Ben de az önce belediye başkanını aradım ve “Nasıl yardımcı olabilirim?” dedim. Ve bu kadardı. için bittim. [Laughs]
