Herkese merhaba ve ZDNet’in günlük editoryal podcast’i ZD Tech’e hoş geldiniz. Benim ismim Louis Adamve bugün size açıklayacağım net tarafsızlık tartışması neden bitmiş bir anlaşmadan uzak.
Ağ tarafsızlığı, İnternet ağ yönetiminin kurucu ilkesidir. Eğer aslında uzun süredir var ise, “ağ tarafsızlığı” terimi 2000’li yılların başında Amerikalı hukuk profesörü Tim Wu’nun kalemiyle ortaya çıktı.
Konuyla ilgili bir makalede profesör, net tarafsızlığı “bir uygulamayı diğerine tercih etmeyen bir ağ” olarak tanımlıyor.
kurucu ilke
Başka bir deyişle, tarafsız bir internette, tüm oyuncular teknik açıdan eşit bir zemine yerleştirilir. Free veya Orange’da olmak teorik olarak size internette sunulan hizmetlere aynı erişimi sağlar, örneğin erişim sağlayıcısı Netflix veya YouTube’u diğer çözümlerin aleyhine olarak tercih etmeksizin.
Aynı şekilde, tarafsız bir İnternet, erişim sağlayıcınızın başvurduğunuz verilere bakmadığını, bunları değiştirmediğini ve belirli içeriğe diğerlerinden daha fazla öncelik vermediğini size garanti etmelidir. Tüm paketler ücretsiz ve haklar bakımından eşittir.
Ağ tarafsızlığı, 1970’lerden bu yana İnternet ağını şekillendiren ilkedir ve son 10 yılda bu fikir, Fransız yasalarında olduğu kadar Avrupa metinlerinde ve ABD telekom düzenleyicilerinin politikalarında da yer bulmayı başarmıştır. Ancak bu ilkenin, özellikle İnternet servis sağlayıcılarının kendileri olmak üzere, onu eleştirenleri de vardır.
Destekleyenler ve kötüleyenler
Gerçekten de, birçok operatör, çeşitli argümanlar öne sürerek net tarafsızlığın esasına itiraz eder. Bu politika, teorik olarak, mobil İnternet’te “sıfır derecelendirme” türü teklifler sunmalarını yasaklar. Bu teklifler, tüketiciler için daha çekici hale getirmek için kullanıcılara belirli uygulamalarla bağlantılı trafiği veri planlarından düşmeme seçeneği sunmayı amaçlar.
Aynı mantıkta, bazı operatörler, YouTube veya Netflix gibi en büyük bant genişliği tüketicilerinin üstlendikleri altyapı maliyetlerinin bir kısmını ödemesini ister.
Son olarak, bazıları, örneğin sağlık verileri gibi belirli uygulamalar ve belirli veriler için “öncelikli” hizmetler sunabilmek ister.
Açık bir tartışma
Ve bu tartışma bitmekten çok uzak. 2015 yılında Amerika Birleşik Devletleri, ağ yönetimi ilkesi olarak ağ tarafsızlığı ilkesini uygulamaya koydu. Ancak 2016’da Donald Trump, ABD telekomünikasyon otoritesine başkanlık etmek için net tarafsızlığın sadık bir rakibini atadı. Ve bu politikayı yeniden gözden geçirmek için acele ediyor.
Avrupa’da davanın kapandığını düşünebilirdik: 2016’dan beri Avrupa yasaları birkaç istisna yaparak ağ tarafsızlığı ilkesini garanti ediyor. Ancak yakın tarihli bir röportajda Avrupa Komiseri Thierry Breton konuyu tekrar masaya koyma arzusunu dile getirdi.
Önümüzdeki yıllarda ağ tarafsızlığı hakkında tekrar duyma riskini aldığımızı söylemek yeterli.
