Ya 10 km (6,5 mil) genişliğinde bir asteroit, yalnızca altı ay uzaklıkta yaklaşan, feci bir etkiyle Dünya’ya doğru bir arı hattında olsaydı? Bu, Netflix’in son filmi “Don’t Look Up”daki senaryoydu. Film, birçok kişinin bugün böyle bir felaketi önlemek için hazır ve kullanılabilir kaynaklara ve teknolojiye sahip olup olmadığımızı merak etmesine yol açtı.
Böyle bir çabanın teknik yönlerine bakan yeni bir makale evet diyor. Evet yaparız.
California Santa Barbara Üniversitesi’nden araştırmacılar Philip Lubin ve Alex Cohen, “İnsanlığın ‘dinozorların yolundan gitmemizi’ engellemek için teknolojik bir eşiği aştığını gösteriyoruz” diye yazdı. Arxiv’de kısa süre önce yayınlanan makalelerinde. “6 aylık uyarı gibi kısa bir zaman ölçeğinde bile, mevcut teknolojiyi kullanarak azaltmanın mümkün olduğunu gösteriyoruz.”
Dikkatli bir not olarak, dinozorların “hiçbir zaman fizik dersi almadıklarını ve gezegen savunmasını finanse edemediklerini” eklediler.
Yukarıya Bakma (Soldan Sağa) Leonardo DiCaprio Dr. Randall Mindy olarak, Jennifer Lawrence Kate Dibiasky olarak. Kredi: Niko Tavernise/Netflix © 2021asteroid gif
Daha önce Universe Today’de yayınladığımız makalelere benzer şekilde, bu yeni makale, bir asteroidi yönlendirmek için tasarlanmış birkaç farklı yol, ancak “Pulverize It” (PI) yöntemi için esas olarak çeşitli patlayıcı delicilere odaklanırlar.
İkili, toz haline getirmenin en etkili yönteminin delicilerde küçük nükleer patlayıcı cihazlar (NED) kullanmak olduğu sonucuna varıyor. Bu, NASA’nın Uzay Fırlatma Sistemi (SLS) veya SpaceX’in Yıldız Gemisi (yörünge içi yakıt ikmali ile) gibi yakında gerçekleştirilecek olan ağır kaldırma fırlatma varlıkları ile birleştiğinde, bu varoluşsal tehdidi hafifletmek için yeterlidir.
Bu yöntem, bir asteroidi tamamen yok etmeyecektir – bu, o büyüklükteki bir asteroid için neredeyse imkansızdır. Ama asteroit yüzeyinin bir kısmını buharlaştırarak, tepki olarak patlayıcı bir itme ve hızda bir değişiklik üretecekti. Bu, asteroidin yolunu değiştirecek ve umarız gezegenimize çarpmasını engelleyecektir.
Sanatçının erken Dünya’daki bir asteroit etkisi izlenimi. Kredi bilgileri: SwRI/Don Davis
Bugün elimizdeki teknolojiye sahip olduğumuz, aslında tartışmalı bir görüş değil. Konuyu Apollo astronotu Rusty Schweickart ile tartıştık. – bulunmasına kim yardım etti asteroit araştırma organizasyonu B612. Schweickart, bir asteroidi saptırmak için gereken teknolojinin bugün var olduğunu vurguladı.
“Yani, çarpma tehdidi oluşturabilecek çoğu asteroidi saptırmak için büyük bir teknoloji geliştirme programına girmemize gerek yok” dedi, ancak teknolojinin bir sistem tasarımında bir araya getirilmediğini veya bir asteroidi gerçekten saptırabileceğini test etti ve gösterdi.
Ama bu değişmek üzere. Geçen yılın sonlarında NASA, ilk gezegen savunma testi görevi olan Çift Asteroid Yönlendirme Testini (DART) başlattı. Bir uzay aracının, nispeten küçük bir hedef asteroide özerk bir şekilde gidebileceğini ve üzerinde kinetik bir etki gerçekleştirebileceğini gösterecek. Bu, gerçekten tehlikeli bir asteroidi saptırmak için uygulanabilir bir teknik olup olmadığını test edecektir.
Sanatçının, Didymos asteroit sistemindeki iki gövdeden daha küçük olana doğru hızlanan NASA’nın Çift Asteroid Yönlendirme Testi (DART) uzay aracına ilişkin izlenimi. Kredi: NASA/Johns Hopkins Üniversitesi Uygulamalı Fizik Laboratuvarı
Bir “gezegen katili” olayı oldukça nadir olsa da, her 100 milyon yılda bir sıralı olsa da, muhtemelen ne zaman olduğu değil, ne zaman olduğu meselesidir.
Lubin ve Cohen’in makalesi, Dünya’ya 40 km/s’lik bir kapanış hızıyla çarpan bu büyüklükteki bir tehdidin, kabaca 300 Teraton TNT’lik bir etki enerjisine sahip olacağını veya mevcut birleşik nükleer cephaneliğinden yaklaşık 40 bin kat daha büyük olacağını belirtiyor. tüm dünya.
“Bu, yaklaşık 66 milyon yıl önce dinozorları öldüren KT neslinin tükenmesi olayına enerji açısından benzer. Böyle bir olay, hafifletilmediği takdirde insanlık için varoluşsal bir tehdit olacaktır” dedi. “6 aylık uyarı gibi kısa bir zaman ölçeğinde bile mevcut teknolojiyi kullanarak azaltmanın mümkün olduğunu, ancak NED enerjisinin verimli bir şekilde birleştirilmesinin kritik olduğunu gösteriyoruz.
Bir düşünce deneyinde, yaklaşık 830 km çapında, Teksas büyüklüğünde bir asteroidi yönlendirmek için neye ihtiyaç duyulacağına da baktılar. Bu, cüce gezegen Ceres’in büyüklüğü ile ilgilidir.
“Şu an ne yapıyorsun?” sordular. “Seni bundan kurtarmak için biraz zor ölmen gerekecek. Birkaç seçenek: a) parti, b) parti için Mars’a veya Ay’a gidin, c) kalkış sırasında Chicken Run’da yaptıklarını yapın.
Şaka bir yana, makalelerinin amacının, görece aşırı kısa vadeli uyarı durumlarında bile, ancak yalnızca hazırlıklı olursak yanıt verme yeteneğine sahip olacağımızı göstermek olduğunu söylediler – Schweickart ve B612’nin tekrar tekrar ve yüksek sesle savunduğu.
Lubin ve Cohen, “Rakamlar göz korkutucu görünse de, insan teknolojik gelişiminde bu noktada bile olasılık alanının dışında değil” dedi. “Bu bize, ana hatlarıyla belirttiğimiz gibi kısa süreli varoluşsal tehditler için bile sağlam bir gezegen savunma sisteminin mümkün olduğuna dair umut veriyor. İdeal olarak, asla bu durumda olmazdık ama ölmektense hazır olurduk.”
Orijinal olarak yayınlandı Bugün Evren.
