Yosemite Ulusal Parkı’ndaki tüm buzullar, İtalya’nın Dolomit dağları, Afrika kıtası ve diğer binlerce bireysel buz devi, önümüzdeki 30 yıl içinde yok olmaya hazırlanıyor. yeni bir rapor Birleşmiş Milletler’den.
01:25
Randall Park’ın Favori Süper Kahramanları
Pazartesi 17:02
Ve iklim değişikliğinin bu noktasında BM, bu kaybı durdurmak için güçsüz olduğumuzu söylüyor. Araştırmacıların değerlendirdiği her bir iklim projeksiyon modelinde, UNESCO Dünya Mirası alanlarında bulunan buzulların tam üçte biri 2050 yılına kadar eriyecek ve bu da küresel olarak su kaynaklarını, alçak bölgeleri ve kültürel uygulamaları tehdit ediyor.
Yeni rapora göre, Dünya Mirası alanlarında, Dünya’nın toplam buzullarla kaplı alanının yaklaşık %10’unu temsil eden 18.600 farklı buzul bulunuyor. Bunlar arasında dünyanın Everest Dağı yakınlarındaki en yüksek buzulları, en uzun buzul (Alaska’da) ve Afrika’daki son buzullar (Kenya, Tanzanya ve DRC’de) bulunur. %90’dan fazla gezegenimizin buzullaşmış topraklarının bir kısmı, UNESCO sitelerinin olmadığı Antarktika’da. Ve böylece BM analizine dahil edilen alan, kutup buz tabakası bölgelerinin dışındaki dağlık bölgelerdeki buzulların neredeyse tamamını kapsar.
Her zamanki gibi devam edersek, 2100 yılına kadar tüm bu UNESCO sitelerinin yarısı buzullardan arınmış olacak – bu da seçimin devreye girdiği yer. İklim değişikliğini sınırlamak Rapora göre, sera gazı emisyonlarımızı keskin bir şekilde azaltarak Paris Anlaşması hedefine 1,5 santigrat derece (2.7 derece Fahrenheit) ulaşmak, Dünya Mirası alanlarının üçte ikisini buzul kaybından kurtaracaktır. Gerçi, var %50 şans Dünya Meteoroloji Örgütü’ne göre, bu 1.5 C kriterini sadece dört yılda geçiyoruz. Ve başka bir BM raporu daha geçen haftadan itibaren “1.5 C’ye giden güvenilir bir yol bulunmadığını” belirledi.
Uydu verileri, Dünya Mirası buzullarının her yıl ortalama olarak yaklaşık 58 milyar ton buz kaybettiğini gösteriyor. Raporda, bu hacmin Fransa ve İspanya’da yıllık olarak kullanılan toplam su miktarına eşdeğer olduğu belirtiliyor. Ve gözlemlenen mevcut deniz seviyesi artışının yaklaşık %5’i, aynı buzullardan kaybolan buzlara atfedilebilir. Daha fazla erime=daha da yüksek okyanuslar. Ayrıca, buzul kaybı, ekosistemleri büyük ölçüde yeniden şekillendirme gücüne sahiptir ve insan toplulukları dünya çapında, Himalayalar’daki ve çevresindekiler gibi.
G/O Media komisyon alabilir
Buzullar, birçok bölgede su depolama ve düzenlemenin merkezinde yer alır. Mevsimsel buzul erimesi akışı ve güvenilecek yeniden donma olmadan, bazı yerler sürekli kuraklık içinde kalabilir ve diğerleri sular altında kalabilir. Ölçek için, neredeyse 2 milyar insan dünya çapında, tarım ve hidroelektrik ihtiyaçları bir yana, içme suyu için buzullardan veya kar paketi eriyiğinden gelen suya güveniyor.
IUCN direktörü Bruno Oberle, “Buzullar hızla eridiğinde, milyonlarca insan su kıtlığı ve sel gibi doğal afet riskinin artmasıyla karşı karşıya kalıyor ve bunun sonucunda deniz seviyesindeki yükselme nedeniyle milyonlarca insan yerinden edilebilir” dedi. bir basın açıklaması.
Daha küçük ölçekte, buzulların kültürel değeri de var. Bunlar gibi bazı yerli uygulamaların merkezinde yer alırlar. Maori topluluklarında ve Peru Andları. Buzullar turizme dolar kazandırır ve görülmeye değer doğal varlıklardır. Kaybolduklarında on binlerce (hatta yüz binlerce) yeniden kazanılamayan eski doğa harikalarından.
Kişisel bir not: Gerçek hayatta bir buzulu ilk kez yakından gördüğümde, Olimpik Ulusal Park’ta sırt çantalı bir gezide 23 yaşındaydım. Blue Glacier’in yanal buzuluna tırmandım ve basitçe söylemek gerekirse, dönüştürücüydü. Hiçbir zaman özellikle dindar olmadım ama bu şimdiye kadar bir Tanrı’ya en yakın hissettiğim şey. Uçurumun kenarına oturdum ve 20.000 yıllık bir şey duyabiliyordum. hareketli. Gıcırdadı ve inledi. Buz alanından esen rüzgar hem gevrek hem de küf kokuyordu – donmuş bir İskenderiye Kütüphanesi gibi eski. Hem o anda hem de sonrasında, beyazın karanlık kayaya karşı enginliğini hatırlayarak çok ağladım. Ayrıca eve döndüğümde Blue Glacier’ın ne olduğuna dair resimlere baktım. daha önce benziyordu. Dağdayken kendimi çok büyük hissetmiştim ama sadece on yıl önceki resimlerle karşılaştırıldığında küçük görünüyordu.
Yeni UNESCO raporuna göre, Olimpiyat buzulları muhtemelen 2050’den biraz daha uzun sürecek, ancak emisyonlarımızda veya iklim değişikliğine küresel yaklaşımımızda hiçbir şey değişmezse, yüzyılın sonunda onlar da yakında gitmiş olacak. (Diğer projeksiyonlar, Olimpik Ulusal Park’ın buzul olduğunu tahmin ediyor 2070’e kadar ücretsiz.)
Perşembe günkü buzul raporu, BM’nin COP27 adlı yıllık İklim Değişikliği Konferansı’nın başlamasından hemen önce geldi. Ve UNESCO için, küresel liderlerin buzul kaybını ve iklim değişikliğini ciddiye almaları için bir ricadır Örgütün direktörü Audrey Azoulay, haber açıklamasında “Bu rapor bir eylem çağrısıdır” dedi. Buzulların erimesi sorununu çözmede “COP27 çok önemli bir role sahip olacak” diye ekledi.
Ancak toplantılar tek başına yeterli değil. UNESCO buzullarının 1/3’ü zaten yok olmaya mahkûm. Gerisini kurtarmak için ihtiyacımız var gerçek iklim çözümleri ve hemen harekete geçmek.
