Yeni araştırmalar evrenin yaşını 26.7 milyar yıl olarak gösteriyor ki bu daha önce inanılanın neredeyse iki katı.

Baskın kozmolojik modele meydan okuyan ve sözde “imkansız erken galaksi sorunu”na yeni bir ışık tutan yeni bir araştırmaya göre, evrenimiz mevcut tahminlerin iki katı daha yaşlı olabilir.

Çalışma dergide yayınlandı Royal Astronomical Society’nin Aylık Bildirimleri.

Üniversitenin Fen Fakültesi’nde fizik profesörü olan yazar Rajendra Gupta, “Yeni tasarladığımız modelimiz galaksi oluşum süresini birkaç milyar yıl uzatarak evreni 26,7 milyar yaşında yapıyor ve daha önce tahmin edildiği gibi 13,7 değil” diyor. Ottawa’nın.

Astronomlar ve fizikçiler yıllardır evrenimizin yaşını Büyük Patlama’dan bu yana geçen süreyi ölçerek ve uzak galaksilerden gelen ışığın kırmızıya kaymasını temel alarak en yaşlı yıldızları inceleyerek hesapladılar. 2021 yılında, teknolojideki yeni teknikler ve gelişmeler sayesinde, evrenimizin yaşı Lambda-CDM uyum modeli kullanılarak 13.797 milyar yıl olarak tahmin edildi.

Bununla birlikte, Methuselah gibi evrenimizin tahmini yaşından daha yaşlı görünen yıldızların varlığı ve James Webb Uzay Teleskobu tarafından mümkün kılınan gelişmiş bir evrim durumundaki erken galaksilerin keşfedilmesi birçok bilim insanının kafasını karıştırdı. Büyük Patlama’dan sadece 300 milyon yıl kadar sonra var olan bu galaksiler, tipik olarak milyarlarca yıllık kozmik evrimle ilişkilendirilen bir olgunluk düzeyine ve kütleye sahip gibi görünüyor. Dahası, şaşırtıcı derecede küçük boyutları, denkleme başka bir gizem katmanı ekliyor.

Zwicky’nin yorgun ışık teorisi, uzak galaksilerden gelen ışığın kırmızıya kaymasının, geniş kozmik mesafelerde fotonlar tarafından kademeli olarak enerji kaybından kaynaklandığını ileri sürer. Ancak gözlemlerle çeliştiği görüldü. Yine de Gupta, “bu teorinin genişleyen evrenle bir arada var olmasına izin vererek, kırmızıya kaymayı tamamen genişlemeden ziyade melez bir fenomen olarak yeniden yorumlamanın mümkün hale geldiğini” buldu.

Gupta, Zwicky’nin yorgun ışık teorisine ek olarak, Paul Dirac’ın varsaydığı gibi, gelişen “eşleşme sabitleri” fikrini ortaya koyuyor. Çiftleşme sabitleri, parçacıklar arasındaki etkileşimleri yöneten temel fiziksel sabitlerdir. Dirac’a göre bu sabitler zamanla değişmiş olabilir. Webb teleskopu tarafından yüksek kırmızıya kaymalarda gözlemlenen erken gökadaların oluşum zaman çerçevesi, evrim geçirmelerine izin verilerek birkaç yüz milyon yıldan birkaç milyar yıla uzatılabilir. Bu, bu eski gökadalarda gözlemlenen ileri düzey gelişim ve kütle için daha makul bir açıklama sağlar.

Ayrıca Gupta, evrenin hızlanan genişlemesinden sorumlu olan karanlık enerjiyi temsil eden “kozmolojik sabit”in geleneksel yorumunun gözden geçirilmesi gerektiğini öne sürüyor. Bunun yerine, eşleşme sabitlerinin evrimini açıklayan bir sabit önerir. Kozmolojik modeldeki bu değişiklik, erken evrende gözlemlenen küçük galaksi boyutları bulmacasını çözmeye yardımcı olarak daha doğru gözlemlere olanak tanır.