Alexandra Horowitz, yaklaşık yirmi yıldır insanlığın en iyi arkadaşının iç yaşamlarını inceliyor.ona dahil Mevcut rol New York’taki Barnard Koleji’nde Köpek Biliş Laboratuvarı başkanı olarak. 2009’dan beri Horowitz, köpek bilimi alanındaki en son bulguları halk için çeviren bir kitap yazarıdır.
Onu içinde kitap Köpek Yılı20 Eylül’de, Horowitz derinlere dalıyor köpek olmanın ilk aşamalarında. Ancak bu kitap ek bir kişisel açıyla geliyor: BT Horowitz ve ailesinin kendi yavrularını yetiştirme yolculuğunu ayrıntılarıyla anlatıyor, mahremiyet, hayatın en başından beri. Diğer şeylerin yanı sıra, Horowitz neden yeni köpeğin neden olduğunu tartışıyor. anneler her zaman yavrularını yalar; yavru köpekler, emzirdikleri meme uçları konusunda neden çok titiz değildir; ve bir annenin diyetinden fetüsün rahim içine yerleştirilmesine kadar her şeyin bir köpeğin sonraki gelişimini nasıl kurnazca etkileyebileceği.
ile konuştum Horowitz ortaya çıkan köpek bilişi alanı ve onun deneyimi hakkında bir köpek yavrusu ebeveyni. Aşağıdaki konuşma hafifçe netlik için düzenlenmiş ve yoğunlaştırılmıştır.
Ed Cara, Gizmodo: Pek çok insan köpekleri sever, ancak çok azı köpek arkadaşlarımızın zihinlerini inceleyen bir kariyer yapmaya karar verir. Bu, daha önce ilgilendiğiniz bir şey miydi??
Horowitz: Giderek daha fazla insan köpek bilişi üzerine çalışıyor, ama haklısın, bu bariz bir kariyer seçimi değil. Yine de, artık hayvan davranışı ve bilişi içinde iyiliğe karşı dürüst bir alandır.
G/O Media komisyon alabilir
Her zaman köpeklerle ilgilendim – tıpkı köpeklerle büyüyen birçok insan gibi. Onları sevdim, merak ettim, onlar için en iyisini istedim. Ama veteriner olmak istemedim ve onları incelemek aklıma gelmedi. Yüksek lisansta bilişsel bilimler okuyana kadar köpeklerle ilgilenmedim. O zaman bile, ilgi alanım, köpekler değil, genel olarak insan olmayan hayvan zihinlerini nasıl öğrenebileceğimizdi. Köpek oyun davranışlarını inceleyerek bitirdim, sasla tahmin edemeyeceğim bir şey ve hala yapabileceğime tam olarak inanamıyorum.
Gizmodo: Yıllar boyunca köpeklerle ilgili çeşitli konularda okudunuz ve yazdınız. Neden bu sefer köpek yavruları?
Horowitz: Birçok köpekle yaşadım ama doğduğu andan itibaren bir köpek tanımadım. Her köpek evlat edinen, köpeğinin hayatının ilk haftalarını ve aylarını merak eder: onları oldukları gibi köpek yapmak için onlara ne olduğu hakkında. Bu durumda, bir köpek yavrusu yetiştirirken aynı zamanda yavruların erken gelişimine yönelik araştırma hakkında konuşabileceğimi düşündüm. Bonus: Bir köpek yavrusu evlat edinmemiz gerek.
Gizmodo: Okurların kitabınızdan öğrenmesi için köpek yavrusu olmanın daha şaşırtıcı yönlerinden bazıları neler olabilir? Ve Quiddity’yi hayatının ilk yılında yükseltirken sizin için sürprizler oldu mu?
Horowitz: Çoğu köpek insanı, yavrularındaki önemli ergenlik dönemini gözden kaçırır – “yavrudan” “yetişkin”e geçtiklerini varsayarlar. Ama onlar uzun zamandır gençler, eşleşecek genç davranışlarla. Benim için bunu aşmanın anahtarı, bunun sadece bir aşama olduğunun farkına varmaktı. Tonun geçmesine yardım etmeme izin verdi.
Benim için bir sürpriz, erken yaşamının kim olacağını ne kadar az öngördüğüydü. Quiddity ile doğduktan hemen sonra tanıştım, onu annesi ve yavru arkadaşlarıyla birlikte izledim ve ilk yılı boyunca onu sürekli gözlemledim. Elbette, daha sonra nasıl davrandığını açıklayabilecek bazı erken çevresel maruziyetler vardı. Fya da örneğin, çok fazla havlamayla büyüdü ve ayrıca oldukça zorlu bir havlaması var. Ayrıca gençliğinde birçok insan, kedi, kuş ve diğer hayvanlarla tanıştı ve artık yeni insanlar veya hayvanlar hakkında hiçbir korku veya endişe duymuyor. Ama çoğunlukla, bebeklik döneminde tanıştığım tüylü tatlı patatesten şimdi bildiğimiz köpeği tahmin edemezdim.
Gizmodo: Bu kitap, en azından genel halk için, köpek bilişinin daha az tartışılan bir alanına ışık tutmakla ilgilidir. Alanda sizin gibi bilim adamlarının çalışmak ve daha iyi anlamak için daha fazla yapabileceği alanlar olduğunu düşünüyor musunuz?
Horowitz: Köpek bilişi alanı çok yeni olduğu için, vurgunun çoğu genel olarak köpeklerin yetenekleri üzerinde olmuştur.–bireylerde daha azdır. Tek tek köpeklerin belirli yaşam öykülerinin araştırmacıların daha fazla ilgisini çekmeye başladığını düşünüyorum ve haklı olarak. “Ortalama bir insan” olmadığı gibi “ortalama köpek” de yoktur.
Erken köpek gelişimi de az çalışıldı: Içok çabuk bitti! Erken maruz kalmanın çalışan köpeklerin daha iyi performans göstermesine nasıl yol açabileceğini araştıran artan miktarda çalışma var. Eğer refakatçi köpekler için durum böyle olsaydı harika olurdu. fazla.
Gizmodo: Araştırmanız için sırada ne var? Ve Quiddity bugünlerde nasıl?
Horowitz: Quid artık tam bir yetişkin, iki buçuk yaşında. Tonu sorduğun için teşekkür ederim Biraz yumuşadı, ancak hala yavru köpekleri andıran coşkuları var. Emin olmak için kendisi oldu.
Araştırmamda, Hala onlar için koku alma deneyleri tasarlayarak köpeklerin burunlarından dünyayı nasıl algıladıklarını araştırıyorum. Ve tabii ki durmadan Quid izliyorum ve kesinlikle onun dünyayı koklamasından ilham alacağım.
