Hadi itiraf edin: 60x yakınlaştırma cazip. Yani eğer 60x optik yakınlaştırmadan bahsediyorsak: böyle bir erişim sizi Ay’a götürecektir. Bununla birlikte, optik 60x çok büyük anlamına gelir (aşağıdaki gibi): hu-uu-ge) optik elemanlar ve neredeyse Ay’a doğru çıkıntı yapan bir mercek.
2024’te yaşadığımızı düşünürsek telefotoya geçmenin başka bir yolu daha var: dijital yakınlaştırma. Yakın zamana kadar bu tamamen bir şakaydı, çünkü dijital yakınlaştırma birçok dezavantaja sahiptir: görüntüyü büyüttükçe kalite düşer ve yapaylıklar ortaya çıkar. Temel olarak dijital yakınlaştırma, fotoğraf çekmeyi, çevreyi kırpmayı ve kalan kısmı büyütmeyi içerir. Yüksek megapiksellik bir görüntünün kırpılması daha iyi sonuçlar vermesine rağmen yine de optik yakınlaştırmayla karşılaştırılamaz.
Optik yakınlaştırma farklı şekilde çalışır. Aynı zamanda bir miktar kalite bozulmasına da yol açabilse de, etki çok daha hafiftir ve dijital yakınlaştırmada olduğu kadar belirgin değildir. Adından da anlaşılacağı gibi optik yakınlaştırma, lensteki fiziksel değişikliklerle elde edilir. Bu işlemin çalışması için belirli fiziksel gereksinimler vardır: merceğin ön elemanının sensörden daha uzağa konumlandırılması gerekir (sensör sahneyi yakalar ve onu ışıktan dijital verilere dönüştürür; bu daha sonra kameranızda net bir görüntü olarak görüntülenir). ekran).Teknoloji hızla gelişiyor ve onunla birlikte dijital yakınlaştırma yetenekleri de gelişiyor.
Optik yakınlaştırmayla tam olarak rekabet edemese de, günümüzde dijital yakınlaştırma, özellikle yapay zekanın yardımıyla size çok saygın sonuçlar veriyor.
Örneğin, önemli ihbarcı Kartikey Singh Xiaomi 14 Ultra’nın 60x yakınlaştırma yeteneklerinden etkilendiğini söylüyor:
Tabii ki, sağdaki fotoğraf (AI yakınlaştırma desteği etkin olan) açıkça yapay olarak geliştirilmiş; dış hatlar çok keskin, çimenler tamamen yapılmış ve tüm manzara bir robot tarafından çizilmiş gibi görünüyor.
Mesele şu ki, bir robot tarafından çizilmiş gibi görünüyor resim yapmayı bilen.
