Webb Uzay Teleskobu yakın zamanda Halka Bulutsusu’nu iki ana görüntüleyicisiyle görüntüleyerek gaz oluşumunu ortaya çıkardı. daha önce hiç görülmemiş ayrıntılarla.
Nefes kesen görüntüler, nebuladaki hidrojen açısından zengin kürecikleri ve sıcak gazla dolu iç bölgesini gösteriyor. İlk kez 1779’da keşfedilen bulutsu, gezegenimsi bulutsunun yapısının ve bileşiminin farklı yönlerini gösteren Webb’in Yakın Kızılötesi Kamerası (NIRCam) ve onun Orta Kızılötesi cihazı (MIRI) tarafından görüntülendi.
Yeni NIRCam görüntüsü, iç halkanın filament yapısının özelliklerini vurgularken, MIRI görüntüsü, nebula’nın dış eşmerkezli özelliklerinin özelliklerini ayrıntılarıyla anlatıyor. Dikkat edilmesi gereken önemli nokta: Yakın zamanda görüntülenen Halka Bulutsusu (NGC 6720), Güney Halka Bulutsusu (NGC 3132) ile karıştırılmamalıdır. Webb geçen yıl görüntülendi.
Bir Avrupa Uzay Ajansına göre serbest bırakmak Görüntüyü tarif ederken, nebulanın boşluğunda (analojiye devam etmek için halka deliği) yer alan bir rugby topu şeklindeki gaz ve toz kombinasyonu ile, nebula halka şekline yakındır.
Bir nebula, uzayda bir gaz ve toz bulutudur. Yıldızlar ölürken birçok bulutsu oluşur ve bazı bulutsular yeni yıldızların doğduğu bölgelerdir. NASA’ya göre. Halka Bulutsusu, Dünya’dan yaklaşık 2.500 ışıkyılı uzaklıkta yer almaktadır. Ana halkası, nebulanın çekirdeğinde ölmekte olan bir yıldız tarafından dışarıya doğru fırlatılan gazdan oluşuyor. Yıldız sonunda beyaz bir cüce olacak. Bize ait Güneşin bir bulutsusu olabilir en sonunda yaklaşık beş milyar yıl içinde sona erdiğinde ve bir beyaz cüceye dönüştüğünde, onu görmek için etrafta olmayacağımız neredeyse kesin olsa da (asla asla deme)!
Bulutsunun ana halkasının dışında, aynı yayına göre, nebulanın merkezinde ölmekte olan ana yıldız ile düşük kütleli bir yoldaş arasındaki etkileşimlerden kaynaklanabilecek yaklaşık on eşmerkezli yay vardır; gökbilimciler bulutsu üzerinde çalışarak onu oluşturan yıldızın ayrıntılarını anlayabilirler.
Aynı bulutsunun iki farklı görüntüsünün bu kadar farklı renklere sahip olması tuhaf gelebilir. Ancak Webb, nesneleri kızılötesi dalga boylarında gözlemler, yani gözlerimiz kelimenin tam anlamıyla Webb ham görüntülerini kaldıramaz. Veri açısından zengin ham görüntüler, yalnızca siyah görünür. Webb görüntü işlemcileri, kızılötesi verileri görünür ışık dalga boylarına çevirirBu makaledeki görüntüyle de bunu yaptılar ve her görüntüde bulutsunun belirli yönlerini ortaya çıkardılar.
bazılarından evrenin en derin görüşleri hatta ders çalışmak kendi güneş sistemimizdeki gezegenlerin halkaları, Webb gökbilimcilere tamamen yeni bir uzay görüşü sunuyor. Ve biz (halk), görebildiğimiz en eski ışıktan Uranüs’e kadar kozmosun sunduğu her şeyin parlaklığının tadını çıkarıyoruz.
Devamı: Sonunda Kıçımızı Uranüs’e Getirmenin Zamanı
